plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: MinNiRo :: donderdag 20 maart 2008 :: 10:56 permalink


Uit de verhalen van velen van jullie kan ik opmaken dat jullie je erg machteloos voelen. Ik deel die gevoelens en frustraties. Allereerst wil ik zeggen: wat verschrikkelijk en onterecht. Hier volgt mijn eigen verhaal:

Ik raakte, nog vrij jong, na een korte relatie zwanger van mijn toenmalige vriend.
In eerste instantie was het meteen: WE laten het weghalen (dat waren ZIJN woorden en ik had daar niks over te zeggen). Ik ben niet per definitie tegen abortus, maar in mijn eigen geval vond ik abortus pure onzin en onacceptabel.
Ik had een vaste baan, een auto en al wat spullen voor een uitzet (zowel mijn vriend als ik woonden nog thuis). Ik vond dat ik moest zorg dragen voor mijn verantwoordelijkheden. Ik had immers ook ingestemd met onveilige sex, met alle gevolgen van dien. Hij was echter woedend dat ik het kindje wilde laten komen! Ik heb hem toen de keuze gesteld: óf je accepteert de situatie zoals deze er in de toekomst is met een kind, óf je doet afstand van je verantwoordelijkheden. Duidelijk toch?

Hij heeft nog een week bedenktijd genomen. Uiteindelijk zei hij dat hij er toch wilde zijn. Hij had niet de financiele mogelijkheid om te ondersteunen, maar dat was voor mij geen probleem. Ik was al blij dat hij ook betrokken wilde zijn bij het kindje. Meer had ik niet te wensen.

Er volgde een zwangerschap met heel veel stress: waar mijn ex maar kon, gooide hij met verwijten dat ik hem zijn vrijheid afnam en dat hij geen kind wilde enzovoort...
Ik had toch medelijden met hem en voelde me schuldig omdat IK uiteindelijk de keuze had gemaakt om het kindje te laten komen. Hij schold me voortdurend uit en toonde totaal geen betrokkenheid.

Ook wilde hij ons kindje niet erkennen, hoewel ik daar op heb aangedrongen. Ik dacht: Als het kindje ZIJN naam heeft, dan voelt hij zich wel verantwoordelijk. Helaas! Nee dus!
Zelfs tijdens de weeën en bevalling was hij zo afwezig als maar kon. Hij sliep! Ach ja, zo kan het gaan, dacht ik toen maar.
Maar toen ons zoontje werd geboren werd het allemaal nog erger! Hij had geen baan in zijn woonplaats, dus hij had makkelijk bij mij een leven op kunnen bouwen, maar dat wilde hij niet en dus heb ik zonder zijn hulp een leuk huis gekocht en opgeknapt.

Twee dagen na de bevalling liet hij de baby en mij alweer alleen en zo is het vanaf toen altijd gegaan. Hij kwam en ging wanneer het hem uitkwam. Wat zorg betreft heeft hij nul komma niks gedaan voor de baby. Wat oppassen betreft: ik heb hem meerdere malen hierom gevraagd, maar hij wilde zelf niet. Twee en half jaar lang heb ik er ALLEEN voor gestaan. Ondanks alle drukte van werk en dergelijke, heb ik altijd genoten van ons kind. Het is het mooiste wat me ooit is overkomen en ik wil alles doen om te zorgen dat mijn kind een goed functionerend persoon wordt in de maatschappij.

Zijn vader heeft echter andere ideeen! Vanaf dat mijn zoontje een jaar is wordt hij al door zijn vader geestelijk mishandeld. Zijn vader zet hem onverwacht, zonder aanleiding, in de hoek en scheld hem vervolgens met woorden waar ik hier niet over wil uitwijden. Door dit soort voorvallen werd mijn zoon erg onzeker en bang is voor zijn vader en werd hij s'nachts krijsend, totaal overstuur wakker. Meestal waren we alleen en dan kon ik hem troosten, maar dit duurde vaak wel meer dan een uur.
Áls zijn vader er wel eens was dan zette hij hem op een donkere kamer met de deur op slot en liet dit kleintje meer dan een kwartier daar staan. En ik? Ik mocht er niks van zeggen, want...

Mijn ex ging na enige tijd op zichzelf wonen in zijn woonplaats die notabene 100 kilometer van ons vandaan is: mijn kind en ik werden gedwongen om naar zijn huis komen in de weekenden. Dan moest ik zijn huishouden doen en koken, naast mijn eigen huishouden en werk door de week. Hij heeft al die tijd nooit mee gedeeld in de zorg en opvoeding van ons kind.

Ondertussen gingen de 'terroristische praktijken'gewoon door! Ik kan verder geen details aanhalen, omdat dat te pijnlijk is. Ik hoop toch een 'beeld' te hebben gegeven van onze situatie. Mijn zoon en ik gingen er in ieder geval aan onderdoor, maar gelukkig is uiteindelijk de relatie is wel tot een eind gekomen.

Na een tijd kreeg ik een andere relatie en ben nu opnieuw zwanger. Nu heeft mijn ex bij de rechter een verzoek ingediend voor een uitgebreide omgangsregeling van zonder toezicht. En dat terwijl hij een omgangsregeling heeft. Alleen wel met beperkingen, omdat hij zelf geen band met zijn kind heeft opgebouwd door zijn eigen toedoen! We hebben zoveel energie in een goede omgang met hem gestoken, maar hij werkt nergens aan mee.

Ik zou graag reacties en andere verhalen van moeders willen lezen/horen over hun ervaringen. Ik heb echt steun nodig van mensen 'in het zelfde schuitje'.

Liefs van mij
reageer


:: MiNiRo :: woensdag 9 april 2008 :: 23:18

De rechtszitting mbt uitgebreidere omgang heeft inmiddels plaatsgevonden. Emotioneel was het zeer zwaar. Veel tips die ik vanuit deze site heb verkregen hebben mij wel geholpen. Mijn grote dank daarvoor.

Nu het vervolg: De rechter heeft het verzoek van mijn ex niet ingewilligd. Ik heb voortijdig met mijn advocaat mijn argumenten van "omgang onder begeleiding"(als het dan echt zou moeten) en het nut van een raadsonderzoek besproken.

In eerste instantie wilde de raad een onderzoek nog "op de lange baan"schuiven. Eerst kijken hoe het omgang onder begeleiding zou verlopen en dat er wellicht een mogelijkheid zou zijn dat de omgang weer zonder hulp van derden voorgezet zou kunnen worden. Ik heb duidelijk aangegeven op basis van de in het verleden gebeurde "feiten"dat dit niet mogelijk is.

Nu komt er toch een onderzoek. Dit wordt pas over enkele maanden gestart en intussen vind omgang onder begeleiding plaats. Toch blijf ik angstig voor de ontwikkeling van mijn kind. Ik heb er een zwaar hoofd in en weinig vertrouwen dat dit wel in het belang van mijn kind is. Ik hoop dat de raad van kinderbescherming zijn werk goed doet, maar ik heb een wantrouwen. Er wordt niet goed gesproken over de raad namelijk.

Wie heeft hier ervaring mee en kan mij weer tips geven. Alle tips en ervaringen zijn welkom. Alle andere moeders met deze zorgen wil ik nog heel veel sterkte wensen. Vechten voor je kind!!!

Liefs

:: Joke :: zaterdag 12 april 2008 :: 18:39

Hallo MiNiRo e.a. bezorgde moeders.

wat ik in jouw verhaal herken is dat je veel energie hebt gestoken om een normaal contact tussen je kind en de vader te bewerkstellen en dat de vader vnl bezig is met macht en controle en dat boven het welzijn van jullie kind plaatst. Je hebt ahw zijn verantwoordelijkheid voor het contact overgenomen.

Ik heb aangifte tegen de vader van mijn kind gedaan vanwege incest. In het begin stond ik open voor contact tussen vader en kind mits veilig. De therapeute van mijn kind heeft maanden getracht vader bij de therapie te betrekken, hij is eenmaal geweest. Hij wil vrije omgang. Tegen het advies van de RvdK in heeft de rechter besloten tot een omgangshuis. De raad concludeerde na onderzoek geen omgang maar mediation. De continuiteit is niet gewaarborgd.

Ik was en ben het niet eens met de uitspraak omgangshuis. We zijn een aantal keer geweest en wat ik al dacht blijkt waar: ze zijn niet toegerust voor mishandelende vaders, het is een huis waar kinderen weer een relatie met de ouder kunnen opbouwen na een nare echtscheiding van die ouders.

Wat ik gemerkt heb is dat mijn kind er helemaal niet beter van werd van die contacten met vader, integendeel: regressie, nachtmerries, dissociatie, verstoorde verhouding met mij, achteruitgang schoolprestaties.

Dat heeft het omgansghuis mij dan wel geleerd: het afschuwelijke besef dat het voor mijn kind beter is om de vader niet zien. Dat brengt een perverse situatie met zich mee, de wereld op zijn kop. Het spanningsveld tussen geen contact en wel contact is er ondanks alles nog wel. Maar na een lang en pijnlijk emotioneel proces weet ik dat geen contact beter is voor het welzijn van mn kind. In dat gegeven heb ik rust gevonden.

Ik neem verantwoordelijkheid voor mijn kind en mijzelf en mijn besluit en de vader van mijn kind mag de zijne nemen.

Zoals het er ook bij jou uitziet kan jij het beste bepalen wat je grenzen zijn en daarop inzetten zonder de verantwoordelijkheid voor zijn acties en voor zijn relatie met zijn kind op je te nemen. Wees gerust, dat doet hij zelf wel op zijn eigen machtswellustige manier.

Ik heb ook te maken met de RvdK en mijn idee is dat ze zich erg laten beïnvloeden door de klachten die de vaderlobby tegen hen indient. Mede daardoor komt de Raad bij mij niet altijd even vertrouwenswekkend over. Ik heb hiervoor advies gevraagd aan een specialist op het gebied van de RvdK e.d instellingen. Indien nodig kan ze me coachen op dat gebeid (dus niet als advocaat). Ik heb nu eenmaal een gesprek met haar gehad en ik kan zeggen dat was een ongelooflijke ervaring. Ik was angstig en gefrustreerd en zij heeft een aantal peilers die daar aan ten grondslag lagen gerelativeerd. Het heeft mijn gemoedsrust goed gedaan.

Er valt nog zoveel te vertellen maar dit is toch de kern. Ik hoop dat je ons laat weten hoe het verder gaat. En vragen en opmerkingen en vooral tips kan ik altijd gebruiken.

Sterkte.

:: moeder van 2 :: zondag 27 april 2008 :: 14:46

Het enige wat ik op dit moment kan zeggen is
Pas op met de kinderbescherming!
Ook ik zit met mijn ex in een conflikt om mijn oudste zoon
Mijn ex heeft zo gelogen tegen de kinderbescherming, maar ze geloven hem..

Het gevolg is dat ze allebei mijn kinderen onder toezicht willen hebben: ik ben namelijk in hun ogen degene die fout zit...
Dit terwijl mijn ex bij hen zelf heeft aangegeven onze zoon nooit gewild te hebben etc.

Ik heb dan ook zeker geen hoge pet op van de raad van kinderbescherming
in mijn ogen doen ze juist iets wat niet goed is voor mijn zoon

:: MinNiRo :: donderdag 8 mei 2008 :: 11:37

Inmiddels heeft de eerste omgang plaatsgevonden. Wij hebben na veel overleg besloten om het bij ons thuis (de veilige omgeving van mijn kind) te laten plaatsvinden.
Ik ben ook zeer duidelijk geweest in het maken van afspraken over het een en ander.
Maar helaas vond mijn ex het nodig om daar op een "subtiele"en "slinkse" manier weer door heen te zeilen.
Na deze omgang ben ik 2 dagen helemaal stuk geweest en kan geen rust vinden.
Ik ben tot de conclusie gekomen dat mijn hart en verstand zeggen dat omgang op dit moment echt niet gunstig en in het belang van mijn kind is.
Voor mij is dus nu de keus om het omgangsverhaal te stoppen. Daarin ben (volgens de begeleider van de omgang) vrij.
Alleen de gevolgen zouden dan zijn dat mijn ex weer een rechtszaak aanspant. Het onderzoek van de raad staat ook nog voor de deur, maar wanneer dit begint is nog niet bekend.

In mijn hart zeg ik dat ik de strijd moet aangaan. Dit omdat ik echt niet wil dat mijn kind nog meer beschadiging oploopt. Alleen ben ik heel bang voor de gevolgen.

Zijn er nog moeders met tips? Moeders die er ook voor gekozen hebben om de strijd aan te gaan?
En graag zou ik de mogelijke gevolgen willen weten.

Alvast bedankt en sterkte voor alle bezorgde moeders.

:: mama van 2 :: dinsdag 24 maart 2009 :: 18:46

Hoi mensen,

Ik heb een hele tijd terug mijn verhaal hier gedaan over mijn kanjers.
Inmiddels ben ik 30 weken zwanger van een meisje, dat is natuurlijk al goed nieuws maar het beste nieuws kreeg ik vandaag van de gezinsvoogd: mijn jongens komen uit de OTS! Nog voor mijn kleine is geboren moet alles rond zijn, eindelijk ze zijn vrij!

Dit wilde ik toch nog even met jullie delen en wat er ook gebeurd ik blijf hier komen en lezen, want ook uit de ots kan ik nog veel leren

dikke kus sterkte allemaal en hoop voor jullie ook snel goed nieuws

:: MiNiRo :: woensdag 27 januari 2010 :: 12:02

Het is alweer een tijd geleden dat ik iets over onze situatie heb geschreven.
Tot mijn teleurstelling lees ik de meest verschrikkelijke verhalen. Het maakt me zo ontzettend kwaad en ook bang! Waar dit allemaal heen moet...?

Het onderzoek mbt omgang vind momenteel plaats door RvK. Onderzoek? Ik heb geen idee wat "zij" onder onderzoek verstaan, want het lijkt meer op iets van mediation. De eerste brief die ik kreeg werd mij verzocht om even "gezellig" met mijn ex om tafel te gaan zitten. Ik heb de beste medewerker van de raad opgebeld en duidelijk aangegeven dat daar geen sprake van was. Een gesprek apart...of niet! Hiermee werd akkoord gegaan. Ik heb mijn verhaal kunnen doen. Gevoelsmatig werd mijn verhaal serieus genomen en hield ik een goed gevoel over. Todat... mijn ex zijn verhaal had gedaan.

Wat mijn angst al was, blijkt waar. De Raad heeft geen idee van wanneer ze IN HET BELANG van het kind handelen of gewoon domweg achter de wet gaan staan als het gaat om "het recht van beide ouders op contact met kind". Het interresseert ze geen donder of het nou goed of slecht is voor het kind. Het zijn gewoon een stel onwetenden bij elkaar.

Alles wat ik aandroeg waardoor ik ervan overtuigd ben dat omgang de ontwikkeling van mijn kind belemmert wordt regelrecht van tafel geveegd. Op het laatst werd ik gewoon "agressief" tijdens het gesprek.
Maar ik houd mijn poot stijf. Dit feestje gaat niet door. Niks geen proefcontact of iets dergelijks. Ik ben heel duidelijk geweest. Ik heb letterlijk de woorden "LAAT MIJN KIND MET RUST"gebruikt! Het kan me niet schelen wat ze "adviseren"naar de rechter...

Ik laat niet toe dat ze mijn kind dat recht heeft op een "gezond" leven KAPOT hebben gemaakt. Ze bekijken het maar mooi. Ook bij mij branden de vragen: Halen ze mijn kind dan niet bij me weg? Wat gebeurt er als ik weiger? Maar ik ga tot het uiterste; en dat zullen ze weten ook!

Sterkte voor jullie... samen staan we sterk!

:: Sanne :: zondag 20 maart 2011 :: 14:13

Mijn ex is pleger van huiselijk geweld en er loopt een proces ivm kinderporno. Vorig jaar heb ik besloten de scheiding aan te vragen. Mijn ex heeft hierop dusdanig agressief gereageerd dat hij op 2 april een huis- en contact verbod heeft gekregen.
Dit verbod is verlengd met 18 dagen en in de tussentijd heb ik het alleengebruik van de gezamelijke koopwoning gekregen.
Inmiddels heb ik sinds oktober een flatje.

Er was in het begin geen omgangsregeling omdat ex niet wilde scheiden en dus ook nergens aan meewerkte. Ik bepaalde dus wanneer ik het veilig achte dat er contact was tussen vader en ons zoontje van 6. Mijn ex heeft in die periode dagelijks rond het huis gehangen, gedreigd en vooral op zoontje ingepraat dat ik van dit alles de schuld ben enz.

Ik heb contact opgenomen met Jeugdzorg omdat ik me zorgen over mijn zoontje maakte, die gedragsproblemen heeft.
Jeugdzorg heeft een rapport opgesteld waarin vermeld staat dat moeder om opvoedkundige hulp vraagt.

Dit heeft ertoe geleid dat inmiddels een half jaar later bij de zitting mijn ex heeft aangegeven en aangetoond dat ik niet in staat ben mijn zoontje op te voeden. Hij heeft ook aangegeven dat ik hem mishandel. De rechter heeft een omgangsregeling vastgesteld voor om de week een weekend bij de vader.

Via Jeugdzorg is er thuisbegleiding gekomen en al snel werd er vastgesteld dat er geen problemen zijn in de opvoeding. Ook is gesignaleerd dat mijn zoontje op maandag na een weekend bij vader niet te bereiken is en druk rondfladdert terwijl hij na een weekend thuis te zijn geweest goed functioneert.

Vader is uitgenodigd bij Jeugdzorg voor een gesprek. Hij is erg agressief geworden tijdens dit gesprek en ook boos weggelopen... Later heeft hij via email aangegeven niets meer met Jeugdzorg te maken willen hebben.

In de tussentijd heeft de begleiding hier gehoord dat vader stenen tegen de ruit gooit als hij zijn zoontje ophaalt, tegen zoon zegt dat hij moeder gaat vermoorden, verteld dat ze niet kunnen gaan zwemmen omdat moeder schulden heeft gemaakt enz enz.

De begleiding haalt uit de verhalen van zoontje dat hij loyaal maar bang is voor vader. De vader is onvoorspelbaar, agressief en belast zijn kind met volwassen zaken. De veiligheid en ontwikkeling van het zoontje zijn in gevaar.

Na 2 vergaderingen met Jeugdzorg, Raad van Kinderbescherming en AMK is nu het advies om via de rechter alleen nog omgang onder begleiding met de vader te laten hebben.

Dit betekent dat ik een zware tijd (alweer!) tegemoet ga, omdat vader dit beslist niet zal accepteren. Ik heb een vaste agent die van de situatie afweet en zal een kastje krijgen waar ik op kan drukken en meteen met de meldkamer in verbinding kom.

Ook voor zoontje word dit weer een moeilijke onveilige periode, maar uiteindelijk moet ik dit doen juist om zijn veiligheid te waarborgen.

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!