plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: M :: vrijdag 11 december 2015 :: 16:37 permalink


Aan iedereen die begaan is met een medemens

Recht op vrijheid dat is waar we ons in Nederland zo hard voor makenů
Maar wat als je gestalkt wordt? Heeft u enig idee wat dat voor een impact op je leven heeft?
Ik zal u een kijkje in mijn leven geven:

Na een huwelijk van 12 jaar met een geesteszieke man, waarin ik alles heb geprobeerd om ons huwelijk te redden, word ik gestalkt. In december 2012 geef ik mijn man te kennen dat ik wil scheiden en vanaf dat moment begint de stalking. We wonen nog onder 1 dak en hij houdt precies in de gaten wat ik op de computer doe, met wie ik praat, wat ik zeg, hoe lang ik op een site ben. Hij is ICT-specialist moet u weten.
Hij dreigt met su´cide en daar blijft het niet bij. Hij zegt tegen de kinderen dat hij veel van ze houdt maar dat hij niet meer terug zal komen. Hij stapt in de auto en rijdt weg. Dit niet 1 keer maar dit is bijna een dagelijks ritueel. Hij neemt een hand vol pillen en sluit zich op, op het toilet. De tweede keer neemt hij een hand vol pillen en sluit zich op, op de badkamer. Ook het springtouw van mijn dochter was niet veiligů.hij heeft geprobeerd zich te verhangen in het trappengat. De dreigingen dat hij tegen een boom zou rijden zijn ontelbaar.

Ik heb de crisisdienst gebeld maar deze vonden het niet de moeite om langs te komen. Omdat dit geen gezonde en houdbare situatie was voor mij en de kinderen heb ik in maart 2013 het huis verlaten. Ik ben met mijn kinderen bij mijn ouders gaan wonen. De intentie was om alles zo snel en goed mogelijk te regelen qua scheiding. Vanaf dat moment begint de stalking via de email, de sms, de whatsapp, de rest van de social media, het achtervolgen en het lastig vallen van mijn familie en vrienden. Zelf heb ik nog niet in de gaten dat ik een stalker heb. Mijn enige doel op dat moment is het zo snel en goed mogelijk regelen van de scheiding en een goede omgangsregeling voor de kinderen.

Omdat hij een su´cide uitspraak doet terwijl de kinderen bij hem zijn besluit ik om de kinderen bij hem te gaan halen. Mijn auto had ik geparkeerd in de straat achter het huis bij een vriendin voor de deur. Ik heb de kinderen in de auto gezet en de man van mijn vriendin reed achter me aan zodat ik veilig thuis zou komen. Toen ik de grote weg op wilde rijden kwam hij mij tegenmoet gereden en gooide zijn auto voor de mijne. Met twee kinderen in de auto moest ik hem ontwijken. Ik ben snel naar huis gereden maar hij reed achter mij aan en ik zag hem op een andere manier naar mijn ouders huis rijden. Ik heb de auto snel voor de deur geparkeerd en de kinderen zo snel mogelijk naar binnen gestuurd.

Hij had zijn auto inmiddels al naast de mijne geparkeerd. Hij kwam op mij afgelopen en hij greep mijn tas. Dit werd een handgemeen. De man van mijn vriendin was inmiddels uitgestapt en hij heeft mijn ex-man van me afgetrokken. Ik liep snel naar de voordeur om naar binnen te gaan. Mijn ex is ontglipt aan de man van mijn vriendin en greep me van achter bij de keel. Opnieuw heeft de man van mijn vriendin hem van me afgehaald. Ik ben toen binnen gekomen en de man van mijn vriendin volgde. Dit was het eerste incident waarbij de politie betrokken is geraakt. Ze zijn gekomen maar ik moest maar geen aangifte doen want dan zou het een vechtscheiding worden.

's Avonds in bed heb ik een gesprekje gevoerd met mijn kinderen. Ik had ze zo snel mogelijk naar binnen gedaan maar ik kon niet voorkomen dat mijn dochter voor het raampje is blijven staan. Ze deed haar handjes om haar keel en zei: "Mama, papa deed zo he, dan ga je dood he?
De melding is wel doorgegeven aan stichting huiselijk geweld en binnen een paar dagen kreeg ik telefoon. Ieder mailtje dat ik krijg gaat ook naar het Vincent van Gogh instituut. Ik blijf daar aangeven dat hij dringend hulp nodig heeft. Helaas kunnen zij niet heel veel voor mij betekenen omdat het allemaal op vrijwillige basis is. Vrijheid blijheid in Nederland!

De scheiding verloopt inmiddels moeizaam. Hij werkt op allerlei mogelijk manieren alles tegen dat zelfs de advocaat er hartstikke dol van wordt. Op een gegeven moment heb ik een afspraak bij de advocaat. Mijn ex achtervolgd mij naar de advocaat en ik vraag mijn advocaat om ook even te kijken zodat hij ziet dat ik achtervolgd word. Later ontstaat een handgemeen. Uiteindelijk moet ik het opgeven en vernielt hij mijn telefoon. Hij is daar voor veroordeeld.

De dagelijks stroom aan app-berichten, telefoontjes en mailtjes houden niet op. Hij volgt me en duikt overal op waar ik ook ben. Hij wacht me op in de pauzes van het werk en na het werk. Na maanden roeien met de riemen die ik heb was ik het helemaal zat. Ik bel op naar stichting huiselijk geweld en geef aan dat zij, het veiligheidshuis, Vincent van Gogh instituut, politie, justitie en reclassering helemaal niks kunnen om dit te stoppen en dat ik nog steeds moet dealen met dagelijkse terreur. Hierop wordt een Casemanager ingeschakeld. Deze heeft van alles geprobeerd maar ook hem lukt het niet deze man te stoppen. Volgende instantie: Bureau Jeugdzorg!

Zij zijn er voor de kinderen en dat snap ik allemaal prima. Maar doordat deze man de dingen kan doen zoals hij ze doet moet ik met alle instanties dealen en bewijzen dat hij deze dingen doet. Tot overmaat van ramp word mij ook nog medegedeeld dat de kinderen mij ook nog afgenomen kunnen worden. Het laatste wat ik heb zijn mijn kinderen en daar ga ik voor door het vuur als het moet.

Stalking neemt je alles af! Je raakt ge´soleerd doordat hij ook je omgeving lastig valt en dit wil je niet. Je stapt af van steeds meer social media. Je gaat nergens meer alleen naar toe. Je bent constant alert. Je mag niet terug reageren naar je stalker dus je moet je emoties onderdrukken tot je volgende boswandeling waar je een keer tegen een boom kan schoppen of schreeuwen. Ondertussen heb je een dagtaak aan het afgaan van instanties en je mails doorspitten. Verder werk ik en probeer ik voor de kinderen een zo normaal mogelijk leven te leiden.

Hoe is dit in hemelsnaam mogelijk....
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!