plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: sharon :: zondag 5 oktober 2008 :: 21:33 permalink


Hallo,

Ik ben een moeder van een peutertje. Mijn ex en ik zijn vlak na de geboorte uit elkaar gegaan, maar al tijdens de zwangerschap ging het mis: hij deed helemaal niks voor de voorbereiding van de komst van de baby, is vreemd gegaan tijdens de zwangerschap, ik betaalde alles, maar het bleek nadat hij weg was dat hij wel allerlei dingen voor zichzelf op mijn naam heeft besteld. Omdat ik niks aan kan tonen, ben ik in de schuldsanering geraakt.

Toen we uit elkaar zijn gegaan, is hij daarna nog twee maanden bijna elke week geweest, daarna is hij na een heftige ruzie maandenlang weg gebleven.
Ik was ondertussen al erg bang voor hem geworden, omdat hij heeft me al eerder een paar keer geslagen had, en die laatste keer ook. Hij heeft me toen ook in het bijzijn van mijn kindje, met mijn hoofd tegen de box aangebeukt. Ik heb hem toen verzocht om weg te gaan, maar hij wilde niet.
Ik was erg woedend, maar kon niks laten blijken omdat ons kindje nog van angst naar mij keek, als of het wilde schreeuwen: hou op, hou op. Verschrikkelijk was het. Uiteindelijk is hij is weg gegaan.

Ik kon hem daarna bellen wat ik wilde: ik vond namelijk dat de kleine meid ook hem nodig had en wilde goede afspraken daarover maken. Maar hij wilde niet komen en me niet spreken, als ik niet met de relatie wilde doorgaan. Dat wilde ik niet en dus zag en sprak ik hem niet. Na ongeveer een half jaar kreeg ik een brief van de rechtbank dat er een zitting zou zijn voor de omgang.

Ik schrok me dood en de grond zakte even onder me vandaan. Je weet niet wat je over komt. Je kent dit allemaal niet, dus weet niet wat je te wachten staat. Na drie rechtszaken moest het kindje daar blijven slapen. Het ging helemaal niet goed. Als het kind thuis kwam, was het niet meer in bed te krijgen. Ik kon er zeven keer per nacht uit. Ik was anderhalve week bezig om mijn kind op de rails te krijgen. Als we net weer op de goede weg waren, was het tijd om weer te slapen daar en begon het weer van voor af aan.

Na ruim een jaar heb ik een nieuwe vriend gekregen en een jaar later zijn we getrouwd. Binnenkort krijgen we een kleintje erbij.

Op advies van de kinderbescherming heeft de rechter ondertussen besloten dat het kind elke week een dag naar de vader moet.
Het kind is sinds de omgang is opgevoerd helemaal niet meer in de hand te houden, vooral als het net terug is. Het kind is nu drie: mijn huidige man en ik worden geschopt, geslagen en uitgescholden (het gaat echt om dingen als 'kankerhoer', dus iets dat een driejarige niet zomaar oppikt). Daarnaast wordt het kindje ook lichamelijk slecht verzorgd: ruikt naar urine, dus wordt ook niet of slecht gewassen en verschoond.

Binnenkort hebben we de zoveelste rechtszaak en ik word er niet goed van, van dat getouw trek. Echt, houdt het dan nooit op? Vandaag heeft de vader ook weer stennis lopen maken (tijdens overdragen van kindje) en ik was erg bang weer. En inderdaad, wat iedereen al zegt, niemand kan hier antwoord op geven, wat ik er bijvoorbeeld aan kan doen, want bewijzen maken en verzamelen helpt ook niet, die wil de rechter niet eens zien. Ik ben in ieder geval erg kapot hiervan: moe, op en machteloos!
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!