plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: iemand die genoeg heeft van de rechtsgang :: woensdag 8 oktober 2008 :: 13:02 permalink


Hallo,

Hierbij mijn verhaal.
Ingezonden: 8 oktober 13:02


Hallo, hierbij mijn verhaal/
Na jarenlang samen met mijn kinderen slachtoffer te zijn geweest van huiselijk geweld in zijn zwaarste vorm (fysiek, geestelijk en ik ook seksueel), zijn we uit huis gevlucht vanwege ernstige doodsbedreigingen. De opluchting daar weg te zijn was echter voor zowel mijn twee dochtertjes als voor mij van korte duur. Ik stuitte meteen al op een muur bij het politiebureau toen ik aangifte wilde doen. "Mevrouw, u kunt beter geen aangifte doen, want dat is wel erg slecht voor de relatie", kreeg ik daar te horen. Toen ik de aangifte toch door wilde zetten, werd morrend de aangifte opgenomen, met een verwijt aan mij dat ze nu ook nog mijn (ex) man op het bureau moesten ontbieden. Uiteindelijk hij heeft nooit op het bureau hoeven te komen: ze hebben de aangifte zeker opgegeten of iets dergelijks.

Mijn ex heeft alles geprobeerd om mij het leven nog zuurder te maken, bijvoorbeeld door me te stalken. Zo reed hij als een bezetene achter me aan op de snelweg en heb ik een nieuw mobieltje moeten kopen, want overal waar ik was kreeg ik nare, intimiderende sms-en die me compleet van mijn stuk brachten.
Ik woonde samen met de kinderen bij mijn ouders, maar elke dag verscheen hij daar in de straat. Mijn spullen mocht ik niet hebben, het huis was ik kwijt. Hij bedreigde en intimideerde me, maar bij de rechtbank speelde hij de bezorgde, betrokken ouder.

Zo betrokken was hij dat hij zich op school, nadat we uit elkaar waren nog moest voorstellen bij de juffen, want die hadden hem nog nooit gezien daar. En zo betrokken dat hij daar zo tekeer is gegaan dat één van de juffen onder haar bureau met de deur op slot in angst heeft af zitten wachten totdat hij weer weg ging. Ik heb uiteindelijk een boekwerk (ter dikte van de bijbel) aan verklaringen ingeleverd bij de rechtbank.

Tot mijn grote verbazing had de rechter ze wel gelezen maar vroeg me:"Denkt U ook niet, gezien zijn nare jeugd, dat hij waarschijnlijk zich niet anders weet te gedragen?"
Wat moet je daar nu op zeggen? Uiteindelijk kwamen we er dus zo niet uit en werd door de rechter mediation ingesteld.
Afschuwelijk om met iemand die je jarenlang zo heeft mishandeld om te tafel te moeten zitten en overal de schuld van te krijgen, want hij had volgens eigen zeggen nooit iets verkeerd gedaan.

Er is nog een gesprek geweest tussen hem, mijn oudste dochter en de mediator. De mediator verklaarde na dat gesprek dat ook zij zich niet aan de indruk kon onttrekken, dat er wel degelijk veel geweld gebruikt was tijdens het huwelijk, ook naar de kinderen toe. Ze sprak hem erop aan dat dat natuurlijk echt niet kon. Waarop hij zei dat zoiets inderdaad niet kon, daarbij ontkende hij overigens wel dat dat ooit gebeurd was. Daarna was de lucht helemaal geklaard volgens de mediator en zou er niets meeri in de weg staan om een omgangsregeling vast te stellen.
Als ik daar niet mee in stemde ging de zaak weer terug naar de rechter en zou ik worden weggezet als ouder die de omgangsregeling frustreerde, waarop de rechter het recht zou hebben om de kinderen bij mij weg te halen en helemaal aan mijn ex toe te wijzen. Met de rug tegen de muur kon ik dus niets meer doen.

Er is een omgangsregeling gestart, dat die niet goed is verlopen, dat hoef ik denk ik niet meer te vermelden. De oudste liet daar al snel weten niets met hem te maken te willen hebben. Dit kwam hem helemaal niet goed uit in zijn zucht naar het idee scheppen dat hij de volmaaktheid zelve was en alles altijd aan een anders lag: zij hoefde dus niet meer bij hem te komen.
De jongste was (en is) erg bang voor haar vader en durft dat niet rechtstreeks te zeggen, wel heeft ze, toch dapper als ze is, aangegeven niet meer alleen met hem te willen zijn, waardoor we nu al jarenlang een regeling hebben dat hij haar ziet waar ik bij ben. Voor zowel mijn dochter als ik is dit emotioneel gezien ontzettend zwaar.

Verdere aanvulling op deze man is dat hij geen vrienden heeft, collega's graag verlinkt, zijn hele familie (met uitzondering van zijn moeder) zich tegen hem gekeerd heeft, omdat hij met hen ook iets gedaan heeft. En dat hij vervolgens nu weer in scheiding ligt (weer twee nieuwe kids in het spel) en daar ook weer op oorlogspad is.

Ik voel me, als moeder en burger van Nederland, ontzettend in de steek gelaten door het Nederlandse rechtssysteem. Ze hebben de mond vol over huiselijk geweld, maar komen totaal niet meer goede oplossingen. Zeker niet voor vrouwen met kinderen. Want die zijn nu niet in staat om hun kinderen te beschermen. Ze kunnen in het huidige systeem niet eens meer van hun belager scheiden, want dat betekent dat ze helemaal niet meer in staat zijn hun kinderen te beschermen tegen de terreur van de biologische vader.

Ik denk dat de mensen in politiek Den Haag eens wakker moeten worden uit het sprookje dat alle ouders goede ouders zijn en dat er alleen maar gescheiden wordt omdat ouders het niet zo leuk meer met elkaar vinden. De problematiek is zoveel groter dan dat.
Zoveel verdrietige verhalen, zoveel inmiddels volwassenen die uiteindelijk dolgelukkig waren dat ze hun mishandelende ouder eindelijk de rug toe konden keren, maar helaas wel met de nodige psychische gevolgen, wat voorkomen had kunnen worden met een ander rechtsysteem. Een systeem die niet vanzelf uitgaat van de geschiktheid van een ouder ook al wijzen alle bewijzen een andere richting uit.

Het is de hoogste tijd om wakker te worden en dit probleem voor eens en altijd aan te pakken! Voor de moeders, maar in eerste plaats ook zeker voor de kinderen!
reageer


:: Knokkende moeder :: woensdag 18 maart 2009 :: 10:15

Hoi,

Ik heb je verhaal gelezen, het is net of ik mijn eigen verhaal lees! Mijn geluk is dat mijn ex zich drie jaar niet heeft laten zien en nu ik een éénhoofdig gezag wil en dus weer een rechtbank nodig heb, is alles weer van voor af aan begonnen.

Wij moesten van de rechter naar een omgangshuis, waarom? Ik vroeg toch alleen het gezag? Ok, ik daar heen en mijn ex kwam tot drie keer toe niet opdagen voor een eerste gesprek, dus dat omgangshuis deed het advies naar de rechtbank dat vader geen interesse had,

Wij dachten dat het nu wel afgelopen zou zijn, maar nee, we kregen een brief van Mevr de rechter dat we nog maar een keer naar dat omgangshuis moesten, want er moest en zou contact komen tussen kinderen en vader!

Een vader met losse handjes waarvan ik zelfs een huisartsverklaring heb, een vader die zich drie jaar niet laat horen of zien en niet eens een advocaat heeft, krijgt hier in Nederland gewoon tig kansen. Het mooie is....hij hoeft er niets voor te doen! Het rechtsysteem deugt echt niet, en niemand doet er wat aan, schandalig!

De kinderen zijn nu de dupe van die rechters die enkel punten willen scoren en geld in hun zakken willen stoppen en Den Haag kijkt vrolijk de andere kant op! De rechters willen kennelijk bewijzen dat ze juist wel veel voor de vaders doen, zeker nu die vaders steeds meer het nieuws opzoeken, maar ze vergeten dat er een hoop kinderen zijn mishandeld door hun vader en die kinderen zijn nu de dupe hiervan, dat die rechters eerst maar eens inhoudelijk naar de zaak kijken voordat ze weer de hoge piet gaan uihangen!

Er staan hier zoveel verhalen, kan daar dan niet mee gedaan worden?Zoveel slachtoffers en er komen er nog veel meer op deze manier!

Jullie heel veel sterkte! Alhoewel ik uit ervaring weet dat je daar niet veel aan hebt, toch heel veel succes ermee!!

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!