plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: nerwen :: woensdag 29 oktober 2008 :: 00:01 permalink


Ik ben onlangs naar de rechtbank geweest voor een straat en contactverbod voor mij en mijn zoontje. De ex-partner en vader van mijn kind is nu voor de tweede keer opgepakt naast voor huiselijk geweld ten aanzien van mij, deze keer ook voor verkrachting van mij en het slaan van mijn kindje van net twee jaar oud.

Ik was al jaren samen met mijn ex voordat ik het kindje kreeg, maar hij had lange tijd werk waarbij ik hem alleen in het weekend zag. Op een gegeven moment hebben we toch een huis gekocht. Ik raakte in die tijd overspannen en verloor hierdoor mijn baan, waarna ik een half jaar uitkering kreeg en daarna maandenlang niks. Mijn ex was
ondertussen ook zonder werk, maar alles wat gedaan moest worden deed ik: hij was "moe", begon wel aan het "opknappen" van het huis maar maakte nooit iets af. Toen ik na maanden weer een minimale baan kreeg was dit ook niet goed.

Langzamerhand had emotionele mishandeling zijn intrede gedaan in ons huis. Zo langzaam dat ik het eigenlijk in eerste instantie nog niet eens merkte. Vooral op seksueel gebied kon hij enorme druk uitoefenen, waarbij hij op subtiele manier toch zijn zin door dreef en waarbij ik dingen deed die ik niet wilde. Een kind krijgen bleek voor hem de ideale manier om me voor altijd aan hem te binden.

In de tijd dat ik zwanger was kwam ik achter een aantal dingen: sex-smsjes naar tv-programma's, voorstellen die hij tegen mijn vriendinnen deed over vreemd gaan en dergelijke. Hij heeft ook meerdere malen aangegeven dat ik me ook kon "laten neuken voor geld, dan zijn we zo uit de shit" volgens hem.

Toen mijn baby net geboren was kwam ik pas het fijne hierover te weten. We hebben ook ruzie hierover gehad, maar, goedgelovig als ik was, wilde ik mijn baby niet de vader ontzeggen.

Op een gegeven moment merkte ik dat zijn agressie steeds wat meer naar boven borrelde, waarbij ik steeds aangaf dat hij er iets mee moest, maar hij ontkende dat hij hulp nodig had. Het hoogtepunt was een nachtelijke actie van hem tegen baby, waarbij hij enorm agressief reageerde en het kindje dreigde buiten te gooien als het niet ophield met huilen. Hier ben ik tussen gesprongen en hem de kamer uit gewerkt, waarna de slaapkamerdeur het moest ontgelden.

Toen was de maat vol, ik wilde mijn kind niet in zo'n situatie laten zitten. Ik zocht hulp bij GGD, AMW en MHG: en vond dichte deuren, want: 'er was toch nog niets gebeurd?' Ook schreef ik me in bij de woningbouwvereniging en liet gevoelige post bij mijn ouders aan komen. Ik heb welgeteld een week kunnen zwijgen, ik at en dronk niets meer, hij vermoedde dat er iets aan de hand was en hij beschuldigde me van vreemdgaan, wat dus niet het geval was.

Na een paar gesprekken waarin we afspraken hebben gemaakt over de omgang met het kindje, ging hij uit. Hij kwam heel laat thuis, kon niet meer op zijn benen staan en toen begon de eerste keer: hij begon me van van alles te beschuldigen, hij bedreigde me met een mes en later toen ik om hulp wilde sms-en probeerde hij mij te wurgen. Ik heb gelukkig mijn verstand heb kunnen gebruiken en kon hem zo, nog net op tijd, te slim af zijn. Hij werd opgepakt en drie dagen later weer vrij gelaten op voorwaardelijke afspraken.

Na die tijd wilde ik goed regelen dat er veilige omgang zou plaats kunnen vinden, ook omdat ik voor de rechtbank geen poot had om op te staan om geen omgang te eisen, hij had immers niet zijn kind in gevaar gebracht maar 'alleen maar' geweld gebruikt tegen mij.
Ik kreeg een nieuw huis en gaf mijn ex de sleutel, omdat ik niet wilde dat hij tijdens omgang met mijn kindje naar het huis ging waar alles gebeurd was: hier is meer sociale controle en dit huis is gehoriger dan ons gezamenlijke huis.

Hij begon steeds controlerender te worden, later bleek ook dat hij regelmatig bijvoorbeeld heeft staan gluren en tegen alle afspraken in zijn sleutel heeft gebruikt om, papieren, mijn computer en telefoon te checken.

Op een dag doe ik mijn kleintje naar bed en ga zelf ook even op bed liggen. Opeens staat hij in onze kamer. Hij is compleet over de rooie. Ik sta op om me aan te kleden. Meteen heeft hij me weer bij mijn keel, dit keer is hij nuchter, hij knijpt. Ik zie het zwart worden voor mijn ogen en piep met het laatste restje lucht: 'Nee, niet weer, denk aan onze zoon!'

Het boeit hem geen ruk, en knijpt door, mijn leven flitst aan me voorbij en denk: 'hier word ik vermoord en niemand die het door heeft!'
Hij laat een hand los, vertelt me dat ik een hoer ben die met iedereen neuk, dus dan kan ik ook met hem neuken, en als ik dat niet wil, verkracht hij me wel!

Hij begint met een hand mijn broek uit te doen, ik probeer tegen te werken, wat niet lukt, hij is te sterk. Hij gaat op mijn gezicht zitten en klemt met zijn benen mijn armen tegen mijn lijf. Hij heeft me beneden ontkleed en begint me te betasten en dringt naar binnen, waarbij het hem niet eens boeit dat ik zwaar ongesteld ben.

Het kind begint hard te huilen. Ik zeg tegen hem: 'ik maak een flesje dan is kindje zo stil' (kan ik sms-en naar iemand!) En vraag hem melk te halen in de kelder. Ik doe de kerderdeur op slot.
Ik gris de gsm, bel 112, pak mijn kind uit bed en begin me met een hand aan te kleden, terwijl ik de meldkamer ervan verzeker dat het erg dringend is.

Ik ben aangekleed, wil naar beneden, maar hij komt naar boven, hij is ontsnapt. Ik sluit de deur van de slaapkamer en ga er met mijn volle gewicht tegenaan staan, hij is zo binnen. De gsm met de meldkamer er nog aan wordt uit mijn hand gegrist en in twee stukken weg gegooid. Ik val met mijn kindje in mijn armen tegen de deur aan, waarbij hij me met mijn hoofd tegen de deur begint te slaan. Daarna wordt ik met vuisten
bewerkt en wordt ook mijn kindje een keer of twee geslagen met zijn vuist.

Hij houdt opeens op, draait zich om en zegt: je gaat de politie bellen en zegt dat het een misverstand is. Ik zeg dat ik naar beneden moet om een andere telefoon te pakken, omdat hij die ene zojuist kapot had gegooid. Ik ben met mijn kindje in mijn armen naar beneden gelopen, heb de huissleutels gepakt en ben linea recta naar buiten gelopen waarbij de politie me na 500 meter tegen kwam.

Ik ben naar de rechtbank geweest voor een straat en contactverbod, hij zit nog een paar weken vast, daarna is alles onzeker. Ik weet niet wat ik allemaal kan verwachten, maar ik strijd door, voor kindje en mezelf.

Ik heb een hoop 'vrienden' verloren hierdoor en leef elke dag op het randje van emotionele uitputting. Er is natuurlijk een onderzoek geweest van BJZ, waarbij ik binnenkort de uitslag krijg.
De vader van mijn kindje probeert het nu slim te spelen, door de 'bezorgde vader' te spelen, terwijl het hem alleen maar om mij gaat: hij wil mij in zijn macht, het kind interesseert hem helemaal niets. Alle zorgzame-vader-acties zijn hem ingefluisterd, maar hij spreekt zich vaker tegen, ook in brieven die hij me heeft gestuurd. En steeds meer krijg ik verhalen te horen die me vertellen dat hij me al die jaren een rad voor ogen heeft gedraaid.

Het einde van deze ellende is nog niet in zicht. Ik vind het absurd hoe moeders en vrouwen die slachtoffer zijn van deze miskleunen van de natuur die zich onder de noemer "man" mogen scharen behandeld worden door hulpverleningsinstanties. En dat kleine kinderen de dupe worden van het beleid wat omgang zo hoog in het vaandel heeft staan, daar word ik misselijk van!
reageer


:: nerwen :: woensdag 12 november 2008 :: 10:36

Immiddels zijn het resultaat van eht "onderzoek" van BJZ en de uitspraak van de voorzieningenrechter over eht straat- en contactverbod binnen.

BJZ zag "geen reden om omgang tussen mijn zoon en zijn vader te weigeren, meneer had hem immers nooit geslagen"! Nou meiden, ik plofte!
Hebben ze het dossier dan niet gelezen? Hebben ze geen getuigen gehoord?

Maar goed, de rechter oordeelde anders: een jaar geen contact met mijn zoon en mij op wat voor manier dan ook, behalve via zijn advocaat!
En bij een aanvraag voor omgang dient gekeken te worden dat dit te allen tijde in het belang van het kind is! Eat your heart out, BJZ!

Zodra wat bekend is over de rechtzaak van meneer zal ik jullie meteen op de hoogte stellen

:: nerwen :: woensdag 27 januari 2010 :: 11:59

Ik ben vandaag naar de rechtbank geweest voor een straat en contactverbod voor mij en mijn tweejarige dochter. Mijn ex-partner en vader van mijn dochter is nu voor de tweede keer opgepakt voor huiselijk geweld en (anders dan de vorige keer) nu ook voor verkrachting van mij.
Dit is de tweede keer in 4 maanden tijd dat hij zich zo laat gaan, de eerste keer was voor mij al reden om niet meer met hem samen te zijn (iets wat ik van tevoren al had aangegeven en daarom is hij de eerste keer geflipt).
Natuurlijk haalt zijn advocaat mij helemaal door het slijk en hopen we dat het wat op levert. Hij is gewoon zo gek als een deur en heeft de tweede keer mijn dochter geslagen!

Hopelijk zien de rechters 't belang van bescherming van ons en straf jegens hem!

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!