plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Moeders tegen Incest - België :: dinsdag 14 augustus 2007 :: 12:58 permalink


Reeds 20 jaar ervaren wij deze druk. De wetten die ouders bevoordelen inzake omgangsrecht zijn altijd veel sneller aanvaard dan wetten die kinderen beschermen. De laatste tijd gaat dat voordeel vooral naar vaders onder druk van machtige mannenlobby's die oprukken vanuit Canada en Nieuw Zeeland, en nu ook reeds Nederland, Frankrijk en België hebben bereikt.

Professor Van Gijsegem uit Montreal heeft er zelf een "kruistocht doorheen Europa" voor over om hulpverlening en magistratuur te beïnvloeden en te waarschuwen tegen de moeders. Op uitnodiging van die mannenlobby's natuurlijk.

Er zijn ook wel vrouwen bij, meestal gaat het echter om de "tweede echtgenotes" die manlief geloven want die eerste vrouw dat was nu eens een heks! Incest komt bijna nooit voor, volgens Richard Gardner, de geestelijke vader van PAS, "daarbij moeten moeders beseffen dat er miljoenen zijn die pedofilie normaal vinden".
Wie zoiets schrijft, daar zou ik wel voor oppassen. Maar neen, ze zijn universitair geschoold, dus hebben ze waarschijnlijk wel gelijk!

En zie de pedofielenpartij in Nederland die men niet kan noch wil verbieden! De hardnekkigheid waarmee men een onderscheid maakt tussen pedofielen buitenshuis en pedofielen binnenshuis is zeer handig voor daders die hun kind misbruiken binnen het gezin. Pedofielen zeggen dat ze een zwak hebben voor kinderen, incestplegers zeggen dat toch ook, alleen kan het kind hier nog moeilijker onderuit.

De Internationale Conventie van de Rechten van het Kind zou kunnen helpen, maar dat blijft uit. Rechters zien niet goed hoe ze jonge kinderen kunnen vertrouwen of wensen het niet te doen, maar er zijn wel moedige rechters die het toch doen. Dan is er het geval van de minste twijfel: deze minste twijfel spreekt daders vrij. Maar deze minste twijfel kan wel een kind veroordelen bij een gewelddadige ouder te gaan wonen

Het Parental Alienation Syndroom is niet wetenschappelijk, maar wordt wel wijd en zijd verspreid door "deskundigen" die optreden als getuigen voor de mannen die daar de middelen voor hebben, net zoals hier een advokaat gezocht wordt.
Rechters zijn geen psychologen en geloven wat deze universitair opgeleiden vertellen. Toch hebben ze daar in Amerika de Internationale Conventie van de Rechten van het Kind niet ondertekend, in Europa wel. De artikelen 9, 12, 19 en 34 zijn duidelijk genoeg: Elk kind heeft recht op beide ouders, ook de afwezige ouder,(artikel 12) behalve in geval van seksueel misbruik of zware mishandelingen (artikel 19). Advokaten komen dan met PAS, en rechters aarzelen..."Alweer zo'n feeks die haar ex een hak wil zetten", dat zit er diep in.

In plaats van er van uit te gaan dat misbruik mogelijk is, gaat men ervan uit dat er vele valse aanklachten zijn.
Dat gevoel wordt trouwens bevestigd door de vele seponeringen, 85% van de gevallen. Seponeren wil niet zeggen dat er niets gebeurd is, maar dat er geen redenen zijn om de man te vervolgen, dat kan bijvoorbeeld zijn als het kind niet meer bij de vader woont.

Juist op dat moment wordt een echtscheiding bijzonder moeilijk vanwege de mogelijkheid dat het kind toch zal opgeëist worden. Men spreekt dan nogal vlug van vechtscheidingen.
Over al deze verwikkelingen gaat mijn boek : De Perfecte Misdaad, Incest tusen Misvatting en Werkelijkheid bij Desk-Nijverdal.Nl - 197 pagina's met ervaringen van moeders en gerechtswedervaren in België.

Wat ik schrijf is niet rooskleurig, maar de vrouwen zullen het moeten doen, vooral de moeders wie men het natuurlijk recht (en plicht!) ontzegt hun kinderen tot het uiterste te beschermen, omdat volwassenen rechten hebben.
Moeders die ten slotte vluchten met hun kind, staan buiten de wet en kunnen worden opgespoord en vervolgd wegens ontvoering.

Namens Moeders tegen Incest - Gent, België, Andréa.
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!