plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Moederswordennietserieusgenomen :: zondag 12 april 2009 :: 23:01 permalink


Bedankt alvast!

Mijn huwelijk heeft drie jaar geduurd en daaruit is een prachtige zoon geboren.
Mijn ex heeft nooit voor ons kind gezorgd/opgevoed, dat heb ik samen met mijn ouders gedaan omdat ik in een rolstoel zit.
Mijn ex is vertrokken nadat hij zijn Nederlandse paspoort in ontvangst had genomen. Ik heb hem via vrienden gezocht en getracht hem voor ons kind te interesseren, maar dit liep op niets uit, alleen geweld, intimidatie. Aangifte durfde ik destijds niet te doen.

Scheiden durfde ik niet omdat ik steeds werd bedreigd met met dingen als: ''Ik pak je zoon. Je ziet hem nooit meer. Ik zorg er persoonlijk voor dat je zelfmoord pleegt, anders maak ik het af.
Ik ben uitgescholden door zijn vriendinnen en anderen en ondanks dat stond de deur open van mijn kant zodat hij zijn kind zou kunnen blijven zien. Die bezoekjes waren een ramp: manipuleren, intimideren, die kleine van alles beloven en niet nakomen.

Ons zoontje wil hem nu niet eens meer zien en is bang van hem. Hij heeft dit ook tegen de advocaat gezegd en drie kantjes volgeschreven waarin hij duidelijk zegt dat hij rust wil en bang is voor zijn vader (hij noemt hem geen vader overigens). Hij benoemt de dingen die zijn vader doet, zoals slaan etc.

Uiteindelijk heeft famillie bemiddeld en zijn er afspraken op papier gezet, die door beiden zijn ondertekend en meneer heeft zelf alles bevestigd bij de Raad.
De Raad heeft de rechtbank een eindrapport verstuurd waarin kort vermeld wordt dat er afspraken zijn gemaakt en vader dit bevestigd. De vader beweert nu ineens bij hoog en laag dat ik alles heb vervalst en zelf heb getekend.
Ik heb de rechtbank om een expert verzocht, immers hij die stelt moet bewijzen, maar ze doen er niks aan.
Inmiddels is mijn ex nieuwe leugens begonnen en zijn we weer opnieuw beland bij de Raad. De rechtbank heeft de omgang beindigd in afwachting van de het raadsonderzoek (omgang en gezag). Ik heb eindelijk de moed gevonden aangifte te doen.

Daarvoor vond omgang plaats bij mijn ouders en mijn ex gaf zelf aan tijdens de zitting dat hij altijd vrij was om te komen en met respect werd behandeld. Nu beweert hij anders en zegt dat hij niet weet waar ik en ons kind wonen, terwijl hij nog bij ons is geweest en de Raad gelooft hem volgens mij.

(Ik heb het verhaal een beetje verkort omdat ik alweer aan het procederen ben.)

Vader kan blijkbaar doen en laten wat hij wil en hij negeert de gevoelens van zijn zoon die ziek is van dit alles. Hij doet er alles aan om alleen te kunnen zijn met ons kind zodat hij hem kan ontvoeren, waarmee hij niet alleen ten opzichte van mij dreigt, maar ook openlijk tegen derden.

De Raad zegt: "als hij al nooit voor zijn kind heeft gezorgd dan zal hij hem heus niet kidnappen, want dan moet hij ervoor zorgen." Ze zouden toch beter moeten weten want hij komt uit ... (een niet-verdragsland), dat er om bekend staat dat mannen kinderen ernaar ontvoeren en vervolgens bij familie of andere mensen onderbrengen en er zelf niet of nauwelijks voor zorgen). Ik weet zeker dat hij hier ook toe in staat is.

Straks plaatsen ze ons kind onder OTS omdat vader niet ok is en ik in een rolstoel zit, ze gaan immers ook opeens naar school gaan zonder mijn medeweten/toestemming en dat soort dingen.

Ons zoontje is doodsbang en van streek.
Ik heb gezegd dat zijn vader weer contact met hem wil, maar hij is heel duidelijk en zegt nee. Maar wie luistert naar een kind?
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!