plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Boos :: zondag 3 mei 2009 :: 21:11 permalink


Ongelooflijk al die verhalen van al die moeders die van het kastje naar de muur gestuurd worden.
Zo ook mijn verhaal: moeder van een jongentje van 2 jaar en al vanaf het moment dat ik zwanger ben, gaat het al niet goed met de vader: hij is agressief en blijkt de afwijking PDD-NOS te hebben.

We zijn uit elkaar gegaan vanwege de agressie en hij heeft een omgangsregeling van een heel weekend in de twee weken gekregen. Dit ging niet meer goed. Mijn zoontje vertoonde angst wanneer hij zijn vader zag en gaf signalen af dat er iets niet pluis was.
Na lang zoeken naar hulp bij de juridische procedures, ben ik bij het meldpunt huiselijk geweld terecht gekomen. Het advies was: hij thuis in jouw bijzijn je kind laten bezoeken. Wanneer ik hem zou laten gaan naar zijn vader, breng ik hem in een onveilige situatie en ben ik daarvoor strafbaar. Wat zegt en doet een rechter: de vader blijft een omgangsregeling zonder toezicht houden, immers een kind heeft recht op zijn vader.

Ik heb mijn kind thuis gehouden drie maanden lang en het ging weer goed met mijn kleine mannetje. Maar dan komen de rechtzaken weer en wat is de uitspraak kinderbescherming: er moet naar gekeken worden. We hebben twee gesprekken gehad en uitspraak is: het kind moet naar zijn vader, een hele dag per week zonder toezicht. Tja, wat moet je dan, je eraan houden.

Dus dit gaat een paar weken zo en weer is het mis: mijn kind vertoont weer verkeerde signalen. Zie je dan spoken of is het echt weer zo? De laatste keer dat hij bij zijn vader is geweest en wordt teruggebracht, wordt er tussen neus en lippen door gezegd dat hij dat hij gevallen is en zijn hoofd heeft gestoten.
Kan gebeuren, denk je dan. Totdat ik het goed bekijk: dikke schaafplek op zijn slaap, schrammen op zijn wang én een scheurtje bij zijn oor.
Omdat het weekend was kon ik niet direct naar huisarts, heb wel contact gehad met huisartsenpost en toch maar foto's gemaakt hiervan. Toen ik de foto's op de computer zette, zag ik tot mijn verbazing een afdruk van een nagel. Dus dat duidt mij erop dat er weer (niet de eerste keer) aan zijn oortje getrokken is.
En bovendien: de plek waar mijn ex zei dat mijn kind gevallen was, kan nooit zulke schaafwonden veroorzaken.

Ik ben al eerder bij de huisarts geweest in en er wordt er doodleuk door gezegd: ik kan niks doen. Dit kan zo niet langer meer.
Heb er niet veel vertrouwen meer in dat er ooit een verandering komt en mijn kleine vent eindelijk een rustig leventje krijgt en niet voor het leven verpest wordt.
Dit heeft hij allemaal niet verdiend. Waarom kan een vader niet van zijn kind afblijven?

Ik ben zo boos op het rechtsysteem in nederland, sporen ze wel, hebben ze zelf geen kinderen. Waarom?
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!