plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Vicky :: vrijdag 4 september 2009 :: 09:49 permalink


Aan alle moeders die er hopeloos van worden.

Na ruim drie jaar vechten voor de veiligheid van mijn kinderen zie ik eindelijk een klein lichtpuntje. Omdat ik moedeloos word als ik de verhalen hier lees, wil ik wat bruikbare tips geven die in ieder geval in mijn zaak een kentering hebben veroorzaakt. Let wel: dit is geen standaard scheiding en het gaat hier om seksueel misbruik van kinderen door vader.

Doorverwijzing naar Omgangshuis:
Daar plaatsen ze "alleen op vrijwillige basis", zo staat in hun huisregels en op de website. Als je gedwongen wordt met dwangsommen door de rechter is er geen sprake meer van vrijwilligheid. Blijf voet bij stuk houden naar rechters en omgangshuis hierin! Het omgangshuis zelf zou de instantie moeten zijn die tot inkeer zou moeten komen hierdoor en geen complexe gevallen aannemen. Daar zijn zij gewoon niet toe in staat. Zorg er voor dat het Omgangshuis niet tot plaatsing overgaat. Neem ook gesprekken op die je voert met het omgangshuis, er worden ook daar toezeggingen met het grootste gemak ingetrokken. Onderteken eventueel wel de voorwaarden en huisregels, maar maak daarbij duidelijk kenbaar, schriftelijk ook, dat je niet achter deze aanpak staat, maar dat je gedwongen wordt door de rechter en dwangsommen.

Hamer erop dat de kinderen centraal horen te staan en niet de vader. De kinderen horen begeleiding te krijgen bij het gedwongen weerzien van een dader en niet de dader zelf. Meld ook altijd dat er betere instanties zijn die deze begeleiding wel bieden aan kinderen (moet je je qua regio wel even in verdiepen).

Het laatste punt is het allerbelangrijkste. Stel altijd de kinderen centraal! Noteer in een verslag wat het met de kinderen doet als zij een gesprek met instantie hebben over de vader, vraag school of zij veranderingen merken aan de kinderen, leg alles vast, desnoods met video!

Sta erop dat jouw kinderen worden gehoord, hoe jong ze ook zijn, door professionals op gebied van kinderen en trauma's. Laat deskundigen bepalen of kinderen slachtoffers of getraumatiseerd zijn. Hoe vaak het ook wordt afgedaan of afgewezen, hou daarin vol en geef daarbij aan dat jouw verhalen kennelijk niet serieus genomen worden.

Rechters moeten er ook eindelijk eens van doordrongen worden dat het bij slachtoffers van incest en mishandeling niet gaat om de vader die recht heeft op omgang, maar dat kinderen recht hebben op een veilige en onbezorgde jeugd.
Dat recht van kinderen is een plicht voor rechters, en jeugdinstellingen die zeggen de belangen van de kinderen voorop te stellen, om altijd voor ogen te houden.

Succes allemaal en hoe zwaar het ook wordt, denk eraan dat jij degene bent die het voor je jongen kinderen moet opnemen, zij kunnen zich niet verweren! Ik ben zeker moegestreden, ben mijn baan ook kwijtgeraakt hierdoor, maar het resultaat is er wel!
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!