plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: anoniem :: donderdag 24 december 2009 :: 14:58 permalink


Jeetje, wat een verhalen lees ik hier allemaal zeg. Heel veel met daarin jullie bevindingen van het Nederlandse rechtssysteem. Merk wel dat het systeem niet bij iedereen in goede aarde valt. Ook bij mij niet!

Ik leerde mijn ex kennen in 1995, mijn ouders hadden al snel in de gaten wat voor een type het was. ik was in de wolken en liet ze praten, god had ik maar geluisterd!! Ik gooide mijn hoofd in de wind en ging na 3 maanden verkering samenwonen. Mijn ouders heb ik 5 jaar niet gezien.

Na een paar maanden begon de ellende al. Meneer was binnen de kortste keren goed agressief en er vielen regelmatig klappen, kopstoten enz.. Zo dom als dat ik op dat moment was hield ik mezelf voor dat ik hem wel kon veranderen. Kort hierop zijn we getrouwd. Het was niet altijd ellende en ik was helemaal blind van hem. Hij kon in mijn ogen niets verkeerd doen.

In dit jaar kreeg ik ook weer contact met mijn ouders, die zagen al dat het helemaal niet goed ging. Regelmatig kwamen we weer op visite en liep ik rond met blauwe plekken die ik zogenaamd van kastjes enz enz had gekregen. Of ze zagen me een hele tijd niet en dat was nu net de tijd dat de plekken die af en toe wel heel erg duidelijk waren weggetrokken.

In 2002 beviel ik van een mooie zoon. De mishandelingen gingen door en mijn zoon heeft heel veel moeten zien. Ook werd hij vaak hardhandig terecht gewezen door zijn vader. Mijn ex was niet alleen agressief fysiek maar ook geestelijk, hij kan heel erg goed praten en mensen manipuleren. Ook leefde hij op grote voet. Door zijn leuke vlotte babbel heb ik onder verschillende leningen mijn handtekening gezet.

En de schulden liepen maar op.

Een paar jaar later werd de tweede geboren en meisje, hier had mijn ex al helemaal niets mee. Ze was een vervelend kind wat ik zijn ogen alleen maar jankte en waar hij soms erg hardhandig mee omging.

Toen ik zwanger was van nr 3 gaf hij aan te willen scheiden. Ik wist niet wat ik hoorde. Ik moest het kindje maar weg laten halen. Mijn ex was voor de zoveelste keer aan de haal gegaan met een ander. Stom als ik was wou ik mijn gezin nog redden en heb allerlei dingen ondernomen bv ook bezoek aan maatschappelijk werk.

Op een gegeven moment gingen mijn ogen gelukkig open, hoorde verschillende dingen die niet door de beugel konden. Ik besloot te vechten voor mijn kinderen.

Mijn ex heeft alleen oog voor onze zoon. Heeft dit tijdens een van de eerste zittingen ook bevestigd. Hij doet iets wanneer het hem uit komt. Er is een omgangsregeling geweest die helemaal niet goed liep. Het is toen weer bij de rechter gekomen. De rechter gaf mij verschillende dingen te verwijten terwijl ik wel alles deed voor de door mij niet eens gewenste omgang. Mijn ex deed niks, maar word wel in zijn gelijk gesteld.

Ondertussen heb ik een nieuwe relatie waar we heel gelukkig mee zijn. De twee meiden weten niet beter dan dat pappa is en mijn zoon zegt ook pappa tegen hem. We zijn verhuisd naar een andere plaats, inmiddels.

Onlangs heb ik weer een zitting gehad met jawel... dezelfde rechter die alleen in haar kop had dat er omgang moet plaatsvinden. Van alle verklaringen neemt ze geen notie. Doodsbedreigingen neemt ze niet serieus. De uitspraak is nog afwachten, maar zoals ze zelf aangaf dacht ze erover om alle drie de kinderen zonder toezicht mee te gaan geven met hem. Hij die niets voor zijn kinderen doet. Alleen maar de oudste wil en niets met de rest.

De kinderen moeten in de eerste maand elke zaterdag van half twee tot zes uur naar mijn ex. Alle drie. Terwijl de jongste twee hem niet eens kennen nooit gezien hebben niks. Ze zeggen pappa tegen mijn vriend. Er staan onwaarheden in de beschikking, dit zou betekenen een kort geding en dan een hoger beroep wat me per saldo niks gaat opleveren. Ja hoge rekeningen betalen aan mijn advocaat.
Mijn vraag, en hopelijk zijn er mensen die in zo'n zelfde situatie hebben gezeten of zitten die mij zouden kunnen zeggen wat ik kan doen.

Want deze man gaat mijn kinderen niet kapot maken. Het rechtssysteem is krom. Hier word geen recht gedaan, maar ONrecht! Wie kan ons helpen?
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!