plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: aniet :: maandag 15 februari 2010 :: 00:15 permalink


Pff ikk kan weer niks als huilen als ik dit lees. Ik ben zelf mama van een dochter van 7 en zij is sexueel misbruikt door haar vader, en tja, jullie raden het al, gesponeerd wegens gebrek aan bewijs!
Ondanks het kinderverhoor waarin ze in geuren en kleuren kan vertellen wat er gebeurd is! Nu heb ik elke omgang geweigerd en tja nu mag ik 16 feb voorkomen omdat ik niet meewerk met amk willen ze me het zorgrecht afnemen en haar onder toezicht stellen om belachelijke redenen waar het uiteindelijk niet om gaat.

Ik wordt zo moe en kwaad van alle verhalen niemand die ook maar iets doet om onze kinderen te beschermen! Nederland steunt pedo's gewoonweg! Te gek voor woorden!
Ik wens jullie allemaal super veel sterkte en geluk!
reageer


:: van Loon :: donderdag 18 maart 2010 :: 13:43

Ik heb ook een rechtzaak meegemaakt waarbij ik niet geloofd werd, en de bezoekersregeling moest voortzetten. De weken en maanden voor de rechtzaak waren heel traumatisch. Aangezien ik door de media, etc. dacht dat er goed aandacht aangegeven zou worden, en dat er goede hulpverlening was, wilde ik mijn gelijk halen en mijn dochter in een klein paradijsje laten leven. Ik vond dus de grensoverschrijdende intimiteiten verschrikkelijk, en ik vond dat er gerechtigheid moest volgen.
Mijn man heeft daar nooit in geloofd en wilde alles altijd in de familie oplossen.
Uiteindelijk heeft hij gelijk gekregen. In mijn hemd gezet door de rechtbank, maanden in grote angst geleefd hebbende, kwam ik erachter dat ik beter het leven zo goed mogelijk kon voortzetten, dan nog aandacht aan deze zaken te geven. De angst, de onderzoeken, mijn paniek waren schadelijker voor mijn dochter dan als we rustig doorgingen, met schooltje, opvoeding, rust en genegenheid.

Na nog een jaar krampachtig met de bezoekersregeling door te zijn gegaan veranderde langzamerhand de situatie. Doordat mijn dochter groter werd veranderde haar interesses en de focus van de bezoeken.

Het heeft mij getekend, maar mijn dochter is redelijk eruit te voorschijn gekomen. Rond haar 12e heb ik het haar verteld, maar ze geloofde me niet.
Haar vader is nl. ook: een bron van liefde genegenheid en acceptatie (nl.dat ze goed is zoals ze is). We wonen niet bij hem, maar toch heeft ze die aandacht ook soms nodig.

:: roosje :: maandag 19 april 2010 :: 22:22

Ik zit zelf ook in deze situatie.
Al 2 1/2 jaar vecht ik voor mijn kinderen. Mijn jongste dochtertje is sexueel misbruikt door haar vader. Tijdens het verhoor, in de verhoorstudio vertelde ze wel wat en waar het gebeurd was, maar ze noemde een andere naam (omdat ze bang was, zei ze). Uit veiligheid hield ik mijn kinderen thuis en nu nog steeds. Na een jaar kreeg ik een kort geding omdat hij de kinderen wilde zien. Eerst mediation, maar na 1x was het al afgelopen. Ik ga toch niet ze meegeven aan iemand waar het onveilig is. Inmiddels heeft mijn jongste spelobservatie gehad. Daar is ook uitgekomen dat hij aan haar lijfje heeft gezeten en haar pijn heeft gedaan. In het begin contact gehad met AMK, maar de zaak afgesloten omdat ze veilig is bij mij en mijn vriend, een normale veilige en vertrouwde omgeving. Na de laatste rechtszaak doorverwezen naar het omgangshuis, voor omgang met de kinderen, onder begeleiding met hun vader. Ook hebben ze daar individuele gesprekken gevoerd per kind. Ze hebben alles duidelijk gezegd, ook dat ze géén contact met hem willen. En zelfs de jongste heeft hem persoonlijk gezegd wat er is gebeurd en dat hij haar pijn heeft gedaan. (Ik ga maar niet in details).
Na 3x omgang met hem te hebben gehad en 2x een individueel gesprek, weer 4 maanden later, heeft het omgangshuis gezegd; Er is géén ruimte voor omgang met de kinderen. De rapportage moet ik nog krijgen, maar wordt ook weer naar de rechtbank gestuurd. Gelukkig stopt hier de omgang, voor hoelang? Maar ze geloven tenminste mijn kinderen!
Als de rapportage bij de rechtbank is, mag ik weer daar heen en de rechter gaat dan weer verder beslissen. Het is een lange weg om te vechten, maar ik blijf toch vechten, wat er ook gezegd wordt door de rechter, de veiligheid van mijn kinderen staat voorop!
Misschien heeft iemand deze stappen al gehad of weet iemand wat mij nog te wachten staat, laat het me aub weten?

:: Yvette :: zaterdag 17 juli 2010 :: 18:23

Het is vandaag 17 juli 2010 en zit met tranen in mijn ogen de tijd af te tellen dat mijn zoontje van 6 jaar weer wordt thuis gebracht door zijn vader.
Echt ik ben helemaal stuk. Mijn zoontje vertelde opnieuw tegen de kinderpsycholoog dat zijn vader aan zijn geslachtsdeel had gezetten. Ik heb aangifte gedaan en er waren meldingen bij amk neergelegd door verschillende instanties.

Naar aanleiding van dat verhaal heb ik de omgang opnieuw stopgezet. De vader had een kortgeding aangespannen en ik heb mijn zorgen mogen uitgspreken. Daarin is mijn ex in het gelijk gesteld en de omgang moest onmiddelijk starten; vier weken lang en daarna de normale omgang zoals afgesproken. Ik heb ook nog een dwangsom opgelegd gekregen van 500 euro.
IK KAN NOG STEEDS NIET BEGRIJPEN WAAROM ER NIET NAAR HET KIND WORDT GELUISTERD.

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!