plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: waar blijven de mannen :: maandag 8 maart 2010 :: 16:13 permalink


Ik wil even snel reageren want ik heb het druk als alleenstaande werkende moeder. Al deze verhalen lijken op elkaar en er zijn nog zoveel andere sites met deze verhalen.
Ook ik heb een kind met een man uit een noord-afrikaans land, alles ging best okee tot de geboorte van het kind waarna ik me aan een bepaalde lijst met namen moest houden, zelf kon ik geen aangifte doen was net bevallen en was nog niet genoeg op krachten.

Wat heb ik daar eeen spijt van, want die naam schijnt bepalend te zijn voor het aanvragen voor de 2e nationaliteit/paspoort. Vantevoren had ik wel eens bij wijze van grapje een balletje opgeggooid van "je zal ons kind toch niet zomaar meenemen, he?"
Hij antwooordde toen dat er een verdrag met zijn geboortland was, en dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Achteraf stom dat ik dit niet geverifieerd heb, maar toen vertrouwde ik hem nog, want er is geen verdrag met dit land en vaders hebben alle rechten.

Bovendien is hij na de geboorte van ons kind erg veranderd en vond plotseling Nederlandse vrouwen veel te "vrij". We wonen niet samen, kindje is een paar jaar oud, ik draag alle zorg alleen, is niet erg.
Maar ondanks dat de relatie slecht is durf ik 'm niet te verbreken, formeel heb ik nu hier in Nederland het gezag, maar als hij het kind "meeneemt" naar zijn geboortland is mijn gezag noppes nada waard en sta ik met lege handen.

Kan er niet een nationale site komen voor al deze wanhoopsverhalen om de krachten te bundelen en de politiek te dwingen voor betere wetsbescherming van kinderen, want dat is waar het om gaat dat kinderen een veilig en rustig bestaan kunnen hebben, dat is toch of zou toch het recht van ieder kind moeten zijn.

Ook zie ik vrijwel alleen reacties van vrouwen, jammer er zijn toch ook wel mannen die ook dit soort situaties kennnen uit familie, vrienden of kennisenkring.
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!