plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: CvD :: woensdag 19 september 2007 :: 22:10 permalink


Allerliefste bezorgde moeders....

Ook ik ben een bezorgde moeder, alleen wat ik een beetje mis op deze website (vergeef me als ik zelf verkeerd zit) is het feit dat alles wat ik lees gaat over huiselijk geweld, mishandelingen enz.
Een bezorgde moeder hoeft niet altijd mishandelingen meegemaakt te hebben bij zichzelf of haar kids....

Ik ben ook een zeer bezorgde moeder, maar mijn ex heeft (gelukkig) mij en mijn dochter nog nooit met 1 vinger aangeraakt en ik weet dat ik in dat opzicht van geluk mag spreken. Desondanks hebben mijn dochter en ik ook zeer vervelende dingen meegemaakt met hem.

Even in het kort:
Mijn ex en ik hadden een goede omgangsregeling voor mijn dochter opgesteld, dat ging een half jaar uitstekend, en mijn ex was/is de grote held voor mijn dochter, tot het moment dat ik er achter kwam dat hij mij (en dus ook mijn dochter) met een berg schulden achter heeft gelaten, en hij ook nog eens toegaf dat dat met voorbedachte rade was gedaan!

Een dag later vertelde hij doodleuk dat hij ging emigreren naar Spanje, hij moest nu maar eens aanzichzelf gaan denken (waren zijn woorden).
Hoezo aan zichzelf? En zijn dochter dan, die om de vrijdag met haar tasje klaar stond om te wachten op haar papa?

Hij zou afscheid van haar nemen en iedere week bellen en schrijven enz enz. beloftes beloftes beloftes... echter er kwam helemaal niets van, geen 1 belofte kwam uit, en ik zat met een hoop sores aan mijn kop, een giga schuld op mijn nek, en een verschrikkelijk verdrietige dochter die werkelijk ontroostbaar was.
Er is zelfs een kinderpsycholoog bij haar geweest, en ze was nog maar 3 jaar oud/jong!

Ruim een jaar heeft ze iedere nacht in mijn bed gelegen, huilde ze zichzelf in slaap, en werd ook weer huilend wakker...
Langzaamaan zakt dat wel een beetje, zolang ze maar geen "stelletjes" ziet, zoals man/vrouw en kind, want dan krijgt ze weer heimwee naar haar papa!!

In die tijd dat hij vertrokken was, heb ik gelijk de omgangsregeling aangevochten bij de rechtbank, en later ook het ouderlijk gezag en dit alles staat nu op mijn naam... Wat me nog rest is haar achternaam, want dat wordt ook nog veranderd in mijn naam. Helaas moet ik hier nu nog 2 jaar op wachten, aangezien je dus 5 jaar aaneengesloten alleen voor je kind gezorgd moet hebben, en onze scheiding is in 2004 pas uitgesproken.

Nu is hij weer terug in nederland, heeft ook nog eens in de bak gezeten, en jullie snappen het wel, hij wil zijn dochter zien, waar hij (toen hij met zijn luie ballen in de zon in Spanje lag niet aan dacht, sorry voor mijn woordkeuze).
Sinds kort woont hij weer samen, en laat niets meer van zich horen, gelukkig, de rust is weer na een jaar wedergekeerd, maar dan nog is mijn dochter verdrietig, en mist haar papa ontzettend!

Ook ik ben dus een bezorgde moeder, weliswaar heb ik geen geweld meegemaakt (nogmaals gelukkig niet) en kan daar dus niet over mee praten, maar wat mijn ex heeft gedaan vind ik persoonlijk meer emotionele mishandeling.

Het is toch niet te geloven hoe makkelijk mannen (natuurlijk zijn er uitzonderingen) onder hun verantwoordelijkheid uit willen/kunnen komen, als het hun uitkomt is een kind leuk, maar als het niet uitkomt, dan laat maar zitten...
Zo werkt dat niet, je zet kinderen op de wereld om er voor te zorgen, en ze normen en waarden bij te brengen, het zijn geen knuffelberen of speelgoed, die als je ze niet meer wil, maar "wegggooit".

Ik vind deze site echt supergoed. Veel sterkte allemaal en veel succes!
reageer


:: Webmoeder :: vrijdag 21 september 2007 :: 12:21

Beste CvD, ook emotionele mishandeling is mishandeling en kan minstens zo schadelijk zijn, zeker ook voor kleine kinderen. Misschien fijn om te weten, als jij (of een ander die dit leest) eens steun nodig hebt: bij www.jijveilig.nl is men gericht op hulp bij emotionele mishandeling.

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!