plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Godelief :: zondag 9 mei 2010 :: 12:42 permalink


Beste moeders,

Wat een herkenning bij het lezen van deze site. Waarom is er toch zo weinig voor ons, wij zijn toch ook mens?

Ook bij mij is PTSS geconstateerd door toedoen van de man die mij ongevraagd drie jaar uit de maatschappij heeft gehaald en waar ik en mijn zoontje weg hebben moeten vluchten.

Het standaard verhaal haast; RvdK kwam erbij, vond deze man zo enorm leuk en alles wat mij en mijn zoontje is overkomen werd ontkend. Sterker nog, ik werd door de mangel heen gehaald, had zogenaamd geen band met mijn kind en er werd een verschrikkelijk rapport geschreven en daardoor kregen we nog meer schade. Een extra jaar OTS, flink onderdrukt door voogd, kon geen kant op en nu willen ze weer contact herstellen tussen vader en moeder in het belang van het kind. Zie je het al voor je, met je verkrachter praten over je eigen vlees en bloed?

Moet ik echt contact met hem hebben? Zo niet, is dit dan strafbaar? Ik kan het namelijk echt niet. Ik loop vast. We zijn nu bijna drie jaar bij hem weg en ik en mijn kind zijn herstellende na alle gruwelijke situaties die zich hebben afgespeeld. En nee, ik heb geen goede advocaat en kan niet meer switchen omdat haast niemand de zaak overneemt.

Veel sterkte voor jullie allemaal en blijf geloven in jezelf, niemand heeft het recht het leven af te nemen.
reageer


:: Esmeralda :: maandag 26 november 2012 :: 13:27

Ow zo herkenbaar.
Morgen mijn eerste afspraak bij de psycholoog omdat ik stuk loop doordat ik verplicht ben om samen met mijn ex om de tafel te gaan zitten om weer te leren communiceren.
Hoe kan ik nou met iemand gaan praten die mijn eigenwaarde heeft afgenomen, mij liet prostitueren voor zijn gerief, in elkaar sloeg, geestelijk mishandelde, ziekelijk jaloers was en uiteindelijke mij tijdens psychoses wilde vermoorden?
Ook na de scheiding zijn er veel dingen gebeurd. Hierbij heeft hij mijn kind geschaad.

Dadelijk krijg ik telefoon of ik door ga zetten of dat ik mijn handen eraf trek en niks geen eigen inbreng meer heb. Dan gaat alles terug naar de rechtbank. Ik ben zo verdrietig en compleet stuk. Vannacht heb ik met een flinke slok op achter het stuur gezeten, nee niet gereden, maar ik was zo ver heen dat ik ergens heel graag gewoon de auto wilde pakken en de eerste de beste boom de auto omheen wilde vouwen. Nee ik wil niet meer ik ben op, maar wat moet er dan met mijn kind? Ik houd zoveel van hem, ik kan hem dit niet aandoen. Het enige wat ik gevraagd heb is omgang onder toezicht. Omdat hij zijn vader ook wil zien, maar niet meer alleen met hem wil zijn.

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!