plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: S :: woensdag 11 augustus 2010 :: 11:54 permalink


Ik merk dat het in Nederland ook helemaal fout aan het lopen is. In België worden de rechten van kinderen op bescherming ook voortdurend geschonden. Het recht op contact met een ouder primeert boven het recht op bescherming. Klachten van seksueel misbruik zijn zeer moeilijk te bewijzen. Deze moeilijke bewijsvoering werkt volledig in het voordeel van de daders.

Door het geloof in het oudervervreemdingssyndroom of PAS en andere vreemde ideologieën, die niet officieel erkend zijn als pathologie, worden daders goedgepraat. In België wordt hooguit 10% van de daders van seksueel misbruik van kinderen veroordeeld, en ik vrees dat het bij incest in het kerngezin en bij echtscheiding nog minder is, maar daar bestaan geen cijfers over.

Als een dader niet veroordeeld is, dan bestaat er juridisch gezien geen seksueel misbruik. Als de dader de vader is, dan heeft deze "onschuldige" dader uiteraard recht op contact met het kind, ongeacht of dit kind dit nu wil of niet.
Uit internationaal onderzoek blijkt overduidelijk dat klachten van seksueel misbruik van kinderen, ook bij echtscheiding meestal waar zijn. Waarom handelt men bij echtscheiding dan steeds alsof het niet waar is? Deze vreemde manier van denken komt uit de USA en heeft via de Angelsaksische landen ondertussen heel Europa overspoeld.

Ik ben zelf ook een moeder die dit meemaakt. Mijn kinderen zijn ondertussen bijna vijftien en bijna twaalf. De jeugdrechter heeft hen gehoord, en ze hebben duidelijk aangegeven dat ze geen of een sterk verminderd contact met de vader willen. In België houdt men dus zelfs geen rekening met de verklaring van tieners.

In België is de inspraak dode letter: de kinderen worden wel door de rechter gehoord, maar er wordt niet naar de kinderen geluisterd. Het is te zeggen, zolang je geen klacht indient over seksueel misbruik of andere mishandeling wordt er enigszins rekening gehouden met de wensen van de kinderen. Maar als je klacht durft neer te leggen, dan moet je als het ware gestraft worden voor die klacht.

Ik heb besloten om verder te procederen tot voor het Europees Hof van de Rechten van de Mens. Ik denk dat het goed zou zijn als we dat met een hele groep zouden doen en vanuit verschillende landen. Nu lijkt het wel alsof alle klachten van seksueel misbruik bij echtscheiding valse klachten zijn. Uiteraard is dat niet zo!
reageer


:: Vera G. :: zondag 5 december 2010 :: 08:29

Een incestzaak wordt geseponeerd wegens gebrek aan bewijs en een civiel rechter spreekt uit dat de kinderen dus weer "gewoon" naar papa mogen; uiteraard gesteund door de RVK en JZ.
Waarom laten ze de waarheid niet in het midden?

Een sepot houdt in dat het niet bewezen kan worden maar het zegt ook niet dat het NIET is gebeurd en ondanks dat kiezen rechters er voor om kinderen in een "gevaarlijke" situatie te plaatsen want vaders hebben rechten! Dit maakt mij zo boos!

Op de vraag aan zo'n beetje alle instanties (en het waren er veel hoor) wat ik moet doen om mijn kinderen te beschermen als ze toch weer met papa de pedo alleen zijn is het antwoord: 'u moet op de signalen letten".
Oh ja beste welzijnswerker moet ik op signalen letten? Jullie geven groenlicht aan papa pedo en dan dien ik op signalen te letten? Dat is bij groen licht van jullie expertiseteam toch niet nodig? In jullie ogen is het toch veilig?

En is het niet zo dat ik een aantal jaar geleden gerageerd heb op die signalen? En waar ben ik geeindigd? Vele jaren angst, instanties, een falend zedenteam, een falend jeugwelzijnswerkers team, omgangshuizen waar het zo leuk was met papa en de kinderen.
En al die begeleiders van JZ en de dames die deelonderzoeken doen bij de RVK allemaal meisjes van amper 22 jaar; stagiares vaak nog en zij bepalen - welliswaar onder het oog van een supervisor -, maar ze nemen wél een beslissing, trekken een conclusie die de rechter letterlijk overneemt.

Mijn dochter heeft in de studio bij de Raad bij een jeugdpsycholoog dingen verteld en wat doen de lafaards? Ze zetten in hun conclusie: "ze heeft bepaalde uitspraken gedaan maar WAAR die vandaan komen weten wij niet."
ZOEK DAT DAN UIT!

Wij zijn ruim 2 jaar verder inmiddels, weer in een omgang-met-begeleiding-traject, maar voor hoe lang?
Wij hebben een procedure SV12 opgestart wegens heel veel fouten tijdens het politie-onderzoek of ik moet zeggen wegens het NIET politie-onderzoek. Er ontbreekt een studioverhoorverslag van 1 van mijn dochters en medische gegevens die niet bij de arts geverifieerd zijn.

Het is dus een politiesepot geworden wat inhoudt dat de officier op advies van de politie er een sepot van gemaakt heeft. Het bleek dat de officier het dossier helmaal nooit heeft ingezien maar toch tekent voor accoord.

Ik maak me inmiddels geen illusies meer maar zal alles maar dan ook alles op alles zetten om mijn kinderen te beschermen ondanks dat gebleken is dat het beschermen van je kinderen hier in NL een bijna strafbaar feit is!
Het SV12 is deze maand ik hoop zo dat de rechter besluit dat de zaak heropend moet worden en verder onderzocht.
God wat hoop ik op gerechtigheid maar ik vrees dat gerechtigheid niet voor ons is weggelegd.

Waren jullie bij de 1e signalen de aangifte enz ook zo vol vuur dat de dader er zomaar niet mee weg zou komen?
Hoe staan we er nu in? Gebroken en kapot gemaakt door het gedraai van de instanties maar hee wij laten ons toch niet kapot maken?

Ik ben woest kwaad, wordt gillend gek en voel me machteloos.

:: Loes :: vrijdag 21 januari 2011 :: 15:47

Kun je me laten weten of je zaak nog eens vervolg heeft/gehad? Ik zit ongeveer in het zelfde schuitje en helemaal kapot van zoveel ongerechtigheid. Die je zeker ook in Nederland terug vindt! Er moet toch een mogelijkheid zijn om ons samen te pakken om te laten zien dat wij blijven vechten voor gerechtigheid. Je nood slechts opschrijven zet geen zoden aan de dijk heb ik gemerkt.

:: Karina :: donderdag 14 april 2011 :: 21:36

Ik zit nu in dezelfde situatie. Mijn dochter van 4 jaar heeft bij ons thuis een eng seksueel verhaal neergelegd over wat haar echte vader allemaal gedaan had en we zijn hier 8 maanden mee bezig geweest (ik had haar uit voorzorg thuisgehouden).

Bij de politie geweest (zedenzaken) en die hebben mij uitgehoord. Mijn man (stiefvader) mocht op de gang wachten want die kon als getuige gehoord worden. Maar ze had medisch onderzoek gehad waar ze wel verkleefde schaamlippen hebben vastgesteld (kan dus komen door een beschadiging na seksueel misbruik) maar dat durft het ziekenhuis je niet te vertellen. Stel je voor dat ze betrokken worden bij de rechtzaak die die klootzak van een pedofiel nu heeft aangespannen om omgang en het gezag!

En de omgang krijgt hij gewoon omdat er geen aangifte gedaan is, maar zelfs de politie weet dat het een moeilijke zaak is als er geen bewijs is en het alleen maar woorden zijn van een kind van 4 jaar!
We leven werkelijk in een maatschappij waar ik niks meer begrijp en de mensen het raar vinden dat een kind van 12 bevalt in een tikibad.

Ik zou er zo graag iets aan willen doen maar ja alleen sta je nergens daar ben ik achter.

Help ons!!!

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!