plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Een verdrietige bange mama :: vrijdag 17 december 2010 :: 11:21 permalink


Ik ben na twee jaar psychische mishandeling van mij, mijn stiefkindje en uiteindelijk ook ons eigen kind, vertrokken bij vader. Twee jaar lang is er sprake geweest van dagelijks huiselijk geweld, waarin aan vaders zijde ook cocaïnegebruik en alcoholproblemen meespelen.
Verder heeft vader te kampen met persoonlijkheidsproblematiek en een verminderd inlevingsvermogen.

Zijn oudste kind van 4 is vaak bang geweest voor haar vader. Ik tijdens mijn zwangerschap ook, er is zelfs een zware tas tegen mijn buik aan gegooid door hem. Er is een anonieme melding geweest bij AMK en toen zij op de stoep stonden bij ons, dacht ik dit is mijn kans.
Helaas was ik nog niet zover. We hebben samen een toneelspel zitten opvoeren omdat we beiden bang waren ons paar maanden oude kindje kwijt te raken.

Toch heb ik daarna de knoop doorgehakt en bij het AMK opgebiecht dat we gelogen hadden en ze de hele waarheid verteld, iets wat ik erg moeilijk vond. Het AMK reageerde heel nors. Tijdens het eerste onderzoek richtte ze zich in positieve zin op de vader. Nu ook weer. Dat vader volgens veel mensen als pcychopaat bestempelt word, leggen ze ook naast zich neer.

Volgens hen zou ik het hele verhaal verzonnen hebben, terwijl vader samen in een gesprek met mij en het AMK toegegeven heeft harddrugs gebruikt te hebben. Ik zou nu een van die moeders zijn die het kind bij vader weghoudt. Ik moest het huiselijk geweld en het politierapport maar naast me neer leggen en naar de toekomst gaan kijken hoe ik op goede voet met vader verder kon gaan.

Hallo het gaat hier toch om het kind en niet om mij en de vader? Vader gaf verder aan dat hij zich zorgen maakte omdat ik een labiele moeder ben. Dat nam ze echter wel serieus en ze zei ja je woont nu nog bij je ouders in, maar als jij straks weer op jezelf gaat wonen moeten we goed in de gaten houden of jij niet te labiel bent om je dochter bij je te hebben!

Waar kan ik nu nog terecht? Als dit een rechterlijke procedrue wordt wat betreft de omgang, heb ik nu dus al geen poot meer om op te staan. Bedankt Jeugdzorg, bedankt AMK! Jullie hebben vader nog machtiger gemaakt dan hij al was, en ik was al zo bang voor hem.
Ik durfde eindelijk te praten en nu word ik ervoor gestraft! Dit kan toch niet?

Ik ben als de dood zo bang mijn 5 maanden oude kindje kwijt te raken aan die psychopaat.
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!