plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: mai :: donderdag 16 juni 2011 :: 11:16 permalink


Ik was getrouwd met een Turkse man. Onze kinderen kennen hem niet omdat hij ons al 8 jaar geleden in de steek liet. Nu wil hij de kinderen zien, maar ze willen echt niet.
Ze mogen zelf bij de rechtbank zeggen nu wat ze willen, maar toch moeten we van jeugdzorg naar contactgesprekken gaan met de vader.

Belachelijk. Een kind dwingen naar een vreemde te gaan.

Hij heeft het wel eens eerder geprobeerd maar dat konden we echt niet aan, ik laat het niet weer gebeuren dat hij ze in de steek laat. Zijn familie zien of horen we gelukkig niet, maar daar ben ik soms bang voor. Het is toch een andere cultuur hoor. Ik ben bang.

En nu moeten ze van die debiele regering ook een eigen id-kaart, zitten ze nog zo met hem in het buitenland ook als ik niet oplet. Eerst stonden ze in mijn paspoort.
Gelukkig zijn ze groter nu, ze zijn pas 16 geworden. Wat wil hij in godsnaam ineens van ze?
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!