plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: M1 :: dinsdag 11 december 2007 :: 23:12 permalink


Ik ben moeder van 2 dochters (7 jaar en baby). Mijn oudste dochter beschuldigt haar biologische vader van incest (incest is door kinderarts bevestigd). Mijn huidige echtgenoot (vader van de baby) heeft mij door alle spanningen toen ik 20 weken zwanger was een trap in mijn buik gegeven. Het gevolg was meer dan drie en halve maand hechtenis en een hoop gezeik met de Raad voor Kinderbescherming.

Ze verwijten mij een slechte keus in mannen. Ik woon nu sinds oktober alleen en met allebei mijn kinderen gaat het heel goed. De oudste blinkt uit op school en de jongste is een tevreden baby. Mijn echtgenoot is officieel uitgeschreven, de woning is mijn eigendom. De huisarts, de therapeut van mijn dochter en de hulpverlener van de GGZ staan achter mij en vinden mij een goede moeder. De school noemt de thuissituatie stabiel.

Ik wordt helemaal gek van de Raad, ze willen een Ondertoezichtstelling om de hulpverlening te continueren. Ik vetrouw die lui niet; ik zal niet de eerste moeder zijn die na een ots tot omgang met een kinderverkrachter wordt gedwongen. Ik verzet me tegen die ots omdat ik nu de omgang officieel heb stopgezet en omdat ik het gezag bij mijn ex-man heb weggehaald; ik heb deze zomer eenhoofdig gezag gekregen.

Het conceptrapport staat vol met fouten en verdraaiingen. De grond van het rapport is dat ik nog met de vader van mijn jongste dochter samenwoon. Dit is niet zo en dat kan ik ook aantonen.

Vandaag ben ik bij het Consultatiebureau geweest. Volgens de arts daar doet mijn baby het heel erg goed en is het een voorbeeld van een gelukkig en tevreden kind, ze heeft in mijn dossier geschreven dat de zorgen omtrent ots ongefundeerd zijn.

Ik moet van de Raad binnen 3 weken verplicht aangifte van incest doen. Mooi niet. Het voegt niets toe en draagt niet bij aan de veiligheid; het zal eerder voor onveiligheid gaan zorgen. De Raad wil deze verplichting niet op papier zetten.
Heb na het lezen van het concept rapport een advocaat genomen om mijn belangen en die van mijn meiden te verdedigen.

Wie o wie heeft er tips voor me. Dit kan toch allemaal niet zomaar in dit land? Mijn dochter gaat niet naar een kinderverkrachter dat is gewoon belachelijk?
reageer


:: Ervaringsdeskundige moeder :: zaterdag 29 december 2007 :: 15:17

Lieve M 1,

Tips van ervaringsdeskundige?
Doe aangifte zoals de RvdK je verplicht. Enerzijds bewijs je daarmee dat je achter de beweringen en beschuldigingen van je dochter staat. Ook al zal het hele proces moeilijk en pijnlijk voor jullie beide zijn. Veiligheid heb je nu ook niet en zal je anderzijds ook niet krijgen door aangifte te weigeren. Integendeel, doe je geen aangifte bevestig je indirect dat de vader eigenlijk geen verkrachter is...en jouw persoonlijke gevoelens belangrijker zijn...."mooi niet"...koren op de molen van de anti beweging.
Erg, maar helaas waar.

Pin en wijs tegelijkertijd de Raad ("de Staten die partij zijn") op het onderstaande artikel.

Artikel 19 uit Rechten van het Kind.
1. De Staten die partij zijn, nemen alle passende wettelijke en bestuurlijke maatregelen en maatregelen op sociaal en opvoedkundig gebied om het kind te beschermen tegen alle vormen van lichamelijk of geestelijk geweld, letsel of misbruik, lichamelijke of geestelijke verwaarlozing of nalatige behandeling, mishandeling of exploitatie, met inbegrip van seksueel misbruik, terwijl het kind onder de hoede is van de ouder(s), wettige voogd(en) of iemand anders die de zorg voor het kind heeft.

En bezwaar je dat ze (de Raad) die verplichting niet op papier, schriftelijk, willen zetten.

Nog een tip M1, alle verwijten ten trots... keuze slechte mannen?...who the hell are they dat ze helderziende zijn? Vergeet het....is zielige poging...

En is doorbijten en doorvechten M1....

ik wens je voor de komende tijd en feestdagen alles wat ik maar bedenken kan ...ook voor alle moeders en vrouwen

:: Joke :: zaterdag 2 februari 2008 :: 00:25

Aan M1

Het is alweer een tijd geleden dat je dit geschreven hebt en je hebt een advocaat. Ik weet dus niet hoe je situatie nu is. Ik wil met name reageren op aangifte van incest doen. Je hebt al 1 hoofdig gezag gekregen, incest wordt onderstreept door de arts, je bent een goede moeder; aangifte incest alleen doen als middel om veiligheid te vergroten. Ik kan me voorstellen dat er een punt komt dat in jouw geval aangifte doen wel veiligheid vergrotend is als vrije omgang afgdwongen is of dreigt te worden.
Alhoewel in NL incestdaders recht op omgang lijken te hebben, vergroot je misschien je kans dat het dan tenminste niet een vrije omgang wordt.

Ik heb drie jaar geleden aangifte van incest gedaan tegen de vader van mijn kind en ik kan nu niet met absolute zekerheid zeggen dat ik het weer zou doen als ik de klok kon terugdraaien.
Op emotioneel niveau begrijp ik de vorige schrijfster wel maar op mij komt het niet over alsof je door geen aangifte te doen je indirect toegeeft dat het niet waar is. Wanneer je als moeder geconfronteerd wordt met je kind dat seksueel misbruikt is geldt maar 1 ding: VEILIGHEID.

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!