plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Meera :: woensdag 14 december 2011 :: 14:49 permalink


Ik ben verbijsterd en wanhopig. Ik weet niet wat ik kan bereiken door mijn verhaal hier neer te zetten, maar denk sowieso dat het goed en noodzakelijk is dat de buitenwereld weet wat er zich afspeelt.
Ik ben zwanger geraakt van een man die ik slechts een paar keer heb gezien. Van mijn zwangerschap is deze man zo in paniek geraakt dat hij agressief is geworden en liet weten nooit meer iets met mij of het kind te maken te willen hebben. Na de bevalling is hij op mijn verzoek (om toch het kindje te leren kennen) een paar keer langs geweest, na de afspraak geen agressief gedrag meer te vertonen.

Hij heeft nooit willen praten, maar is enkele maanden later een rechtzaak gestart voor omgang, erkenning en gezag. Dit is 3 jaar geleden. Mijn kindje kent deze man dus helemaal niet, inmiddels heb ik door heel hard te werken een heel goed en stabiel leven opgebouwd voor ons tweeen.

Af en toe moest ik naar de rechtbank wat veel spanning opleverde. De inzet is heel hoog. De veiligheid van mijn kind en ons leven staat op het spel. Inmiddels ligt deze zaak op verzoek van de rechtbank bij de Raad van kinderbescherming om te onderzoeken of omgang mogelijk is.
Tijdens dit onderzoek heeft de Raad van kinderbescherming niet alleen het recht om in mijn privacy te wroeten, ook kunnen ze, als ze willen, een beschermingsonderzoek starten of ik wel in staat ben mijn kind goed op te voeden!

Dus iemand die enkel de verwekker is, nooit enige verantwoording heeft genomen en destructief gedrag heeft vertoond heeft dus na jaren de macht via de rechtbank en de Raad van Kinderbescherming, het hele leven van de verzorgende ouder met enkelvoudig gezag en zonder erkenning van het kind haar hele leven om te gooien en zelfs een beschermingsonderzoek te starten naar de gezondheid van het kind!

Hun advies naar de rechtbank is vernietigend. Veel feiten zijn buiten beschouwing gelatn, bv. het feit dat de verwekker en ik nooit samen zijn geweest en het kindje de verwekker helemaal niet kent, nog los van het gedrag van deze verwekker.
Mijn verhaal wordt afgedaan als niet te bewijzen en dus niet relevant. Zijn verhaal wordt compleet geloofd en gebaseerd daarop is het advies van de rechtbank dat alle eisen van deze verwekker moet worden toegewezen. Dus en omgang, iedere week en opgebouwd van omgangshuis naar omgang bij hem thuis en gezag!

De communicatie tussen mij en de verwekker moet zo snel mogelijk op gang gebracht worden. In het rapport staat dat enkel bij de moeder een blokkade zit die zo snel mogelijk moet worden opgeheven en wanneer zij moeite heeft met deze gang van zaken, zij maar professionele hulp moet gaan zoeken.

Na dit advies ben ik ingestort en zit nu ziek thuis. Ik niet, mijn advocaat niet, niemand in mijn hele omgeving had dit verwacht of zien aankomen. Ik ben verbijsterd en heb hier geen woorden voor.
Wat kan ik doen?
reageer


:: retta :: zondag 26 februari 2012 :: 15:26

In welke regio speelt dit? Ik heb namelijk in dezelfde periode iets dergelijks meegemaakt maar met aantoonbaar huiselijk geweld en vermoedens van sexueel misbruik. (Verklaringen van hulpverleners!)
Desondanks is mijn kind grotendeels bij vader geplaatst (ik heb een uitgebreide omgangsregeling gekregen) en moet ik gedwongen psychologische hulp en orthopedagogische hulp inschakelen voor mijzelf, mijn kind mag niet geholpen worden daar dit te belastend voor hem zou kunnen zijn (contra-indicatie).

De gedwongen hulp krijg ik opgelegd omdat ik een te negatief beeld schetste van vader en ik daarmee de emotionele ontwikkeling van mijn kind zou kunnen belemmeren. En als ik hier geen gehoor aan geef dat volgt er een OTS met mogelijke uithuisplaasing van mijn kind.
Dit vernietigende oordeel kwam totaal onverwacht. De advocate had in al die jaren dat zij dit soort zaken deed zoiets nog nooit meegemaakt. Vandaar mijn vraag in welke regio speelde jouw zaak?

:: Meera :: zondag 26 februari 2012 :: 21:23

Hoi Retta,

Dit verhaal speelt zich af in de regio Amsterdam. Ook een heel raar en verschrikkelijk verhaal wat ik bij jou lees. Het komt op een punt dat ik gewoon helemaal niet meer begrijp wat men aan het doen is. De RvK vernietigt gewoon een goed functionerend gezin en de moeder die dat allemaal in haar eentje heeft opgebouwd om haar kind een goed leven te kunnen geven en alleen gefinancierd heeft moet maar in therapie als ze dat erg vindt.

Jouw verhaal is wat ik zo lees ook onbegrijpelijk. Ik werk zelf als therapeut en ik heb nog nooit zulke onzin gehoord. De RvK ziet zich nu ook als professioneel psychiatrisch team dat zonder gedegen psychologisch onderzoek en met onvoldoende/geen overleg met deskundigen weet wat het beste is voor moeder en kind en laat de vader zonder meer buiten beschouwing?
Wat denk je wat een uithuisplaatsing teweegbrengt bij een kind en zonder hulp vanwege contra-indicatie?

Heel veel succes!

:: Sil :: zaterdag 17 maart 2012 :: 20:13

@ Meera

Heel veel sterkte, ik zou je tips willen geven, maar helaas heb ik die niet. Ik weet uit eigen ervaring hoe vreemd en grillig de RVKB werkt of kan werken. Ik sta ook te kijken van jouw verhaal...

Ik kreeg na onderzoek het advies dat mijn kind 1 jaar geen omgang moest hebben met de biologische vader. De rechtbank heeft dit keihard van tafel geveegd! Niemand zag dit aankomen. De Kinderbescherming heeft uitvoerig onderzoek gedaan, en de rechter lachte om alles. En de vrouw die namens de raadsonderzoeker bij de zitting aanwezig was, die draaide helemaal mee met de rechter.

Ineens was er geen probleem meer... Ik kan het nog niet geloven. Ik had een sprankje hoop dat de Kinderbescherming zag hoe alles is gegaan, en ineens is het 180 graden omgedraaid. Meneer liegt en bedriegt en bedondert de boel, en élke leugen wordt geloofd...
De rechters hebben echt maar 1 visie in hun hoofd; ten koste van alles, altijd, de vader in beeld houden.

Ik bid elke dag, ondanks dat ik niet gelovig ben, maar uit pure wanhoop probeer ik me vast te houden aan alles wat ik kan bedenken. Ik moet blijven hopen, hopen op een betere dag. Op de dag waar wij ons leven terug krijgen...

:: Meera :: woensdag 13 februari 2013 :: 13:36

Hier een laatste reactie van mij, Meera zelf, en daarmee denk ik hoop en steun te kunnen geven voor alle vrouwen die in de positie zitten waarin ik 3 jaar heb gezeten. De situatie heb ik (hierboven) al beschreven plus als laatste het advies van de, nota bene, Raad van kinderbescherming.
Ik wil zeggen dat uiteindelijk na 3 jaar, ik deze zaak tegen het advies van de Raad van Kinderbescherming in, deze zaak heb gewonnen!

Ondanks dat er een lobby is voor mannen en tegen vrouwen, ondanks dat de eisen van mannen onder het belang van het kind worden geschaard,
ondanks adviezen van de Raad van de kinderbescherming waarin de situatie van de man niet wordt onderzocht en op het woord geloofd (terwijl hij nooit iets met het kind te maken heeft willen hebben) en de thuissituatie vrouw opeens wordt onderzocht op het goed kunnen zorgen voor het kind en haar hele verhaal in twijfel wordt getrokken, ondanks dat tegenwoordig de vrouwen wel alleen voor de kinderen mogen zorgen op alle fronten en de mannen niets hoeven te doen, plus ook agressie vertonen naar deze vrouwen en dat de wet hierover zeg dat de man dan toch hierover gezag moet krijgen, ondanks wanneer mannen aantoonbaar niet voor de kinderen kunnen en willen zorgen en toch een omgang krijgen, soms via een omgangshuis waar de vrouw, die ook alleen voor haar kinderen betaald, daarnaast ook voor moet betalen, ondanks, ondanks, ondanks...........heb ik deze zaak gewonnen!

Voor alle vrouwen in vergelijkbare situaties: houd je poot stijf, ook al is dit het laatste wat je doet in je leven, blijf voor het behoud en de gezondheid van je kind vechten.
Je ontwikkelt 2 talenten: het vermogen om te doorzien, nl dat ook in Nederland vrouwen weinig rechten hebben en steeds minder krijgen, ook al is het in andere landen als India veel erger. Je moet dus als moeder een man en/of een bedrijf achter je hebben staan, net als in andere (ontwikkelings) landen, want alleen ben je kwetsbaar en vogelvrij.

En je ontwikkelt kracht om overeind te blijven en door te gaan. Dit is wat mijns inziens de wereld nodig heeft om in stand te blijven. iemand moet voor onze kinderen vechten. Als wij vrouwen dat niet meer doen, wie dan nog wel. Wij zijn vele malen sterker dan dat we denken. Wij moeten ervoor zorgen dat kinderen en de vrouwen die daarvoor zorgen weer prioriteit zijn in de wereld en dat handel dient om dit te ondersteunen, ipv dat we kinderen en vrouwen inzetten voor economie, geld, macht en succes voor slechts een select groepje personen.
Word wakker en vecht voor wat je het meest dierbaar is; je eigen kind! En het kan!

Succes!

:: huilende moeder :: maandag 12 mei 2014 :: 11:46

Hoi Meera

Jou verhaal ken ik maar al te goed.
Ook ik ga nu al 1,5 naar de rechter omdat de verwekker mij er naar toe gesleept.Ik had het zo mooi voor elkaar allemaal.Tot dat hij kwam opduiken. Hoe kan dat nou zo maar ? Als moeder sta je zo machteloos . Mijn zoontje van 4 jaar kent hem niet eens en vraagt er ook niet naar. Maar alle instanties beweren anders . Rechters staan aan zijn kant. Geloven zijn verhaal. Hij mag liegen en bedriegen en onder tussen word ik afgeschilderd als een overbezorgde overspannen moeder. Ik moet buigen en het ONS traject in en mijn zoon moet zijn vader ontmoeten onder begeleiding. Ik heb nog een dochter van 12 die hier ook onder lijd. Zij is wel van een andere vader , maar laat haar tenminste met rust. Wat moet ik nou? Heb je tips behalve sterk zijn? Kan ik het echt winnen door koppig te blijven zoals hun dat zeggen? MVG van mij

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!