plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: moeder in nood :: vrijdag 28 december 2007 :: 22:08 permalink


Aan alle moeders in nood,

Ik ben een moeder van twee dochters die zijn mishandeld door hun vader: mijn ervaringen staan op deze site als 'moeder in nood'. Wat ik jullie wil zeggen: ik heb 4 jaar doodsangsten in de rechtzaak doorstaan om een omgangsregeling tegen te gaan. Ik heb meer dan 8 verschillende instanties over de vloer gehad als hulpverlening die zeiden: "Geen omgang". Toch zei de rechter of kinderbescherming van wel. Ik heb me daaraan niet gehouden en de kinderbescherming een brief geschreven met het hele verhaal van wat de kinderen hebben meegemaakt en nog doormaken en als ze een omgang door wilden zetten dat ik ze persoonlijk zou aanklagen.

Ik moest vandaag weer voor de 19e keer voor de rechter verschijnen en wat kreeg ik te horen? Er komt geen omgang, pas als de oudste die inmiddels 11 is zegt contact te willen hebben, eerder krijgt hij haar en haar zusje (7) niet te zien. Moeders, hou vol, werk niet mee aan de omgangsregeling. Ik heb van de kinderbescherming en van jeugdzorg te horen gekregen dat de moeder altijd het laatste woord heeft en niet zij!

Ik heb er meer dan 4 jaar voor gevochten en ben door een hel gegaan met de kinderen in de rechtzaal, maar we hebben het gered. Ik hoop voor jullie dat jullie dat ook voor elkaar krijgen. Jullie mogen altijd om advies vragen of je verhaal bij me kwijt. Moeders vecht voor je kind!
reageer


:: Joke :: maandag 18 februari 2008 :: 18:05

Ik lees net het verhaal van moeder in nood. Hoe kan het nou dat de ene moeder de omgangsstrijd wint en de andere uit de ouderlijkemacht ontzet wordt, of gegijzeld wordt of dwangsommen krijgt?

Moeder in nood : wat is je geheim?

:: Indra :: zaterdag 1 maart 2008 :: 21:47

Ik wil ook graag weten waaropm het jou wel gelukt is. Moet ik mijn dochter dan ook maar niet meer mee geven? Hoe heb je alles voor elkaar gekregen? Geef alsjeblieft een reactie.

Je schrijft dat iedereen je om advies mag vragen, bij deze dus.

Mijn dochter, van nu 9, wil haar vader ook niet zien. Hij heeft haar vroeger mishandeld. En nu is ze nog steeds doodsbenauwd voor hem. Ze krijgt buikpijn en diarree als ze naar hem toe moet. Ik wil opnieuw procederen en haar niet mmeer mee laten gaan topt na de nieuwe uitspraak.
Maar kan ik het misschien beter aanpakken? Geef alsjeblieft advies.

:: moeder in nood :: woensdag 5 maart 2008 :: 15:12

Ten eerste wil ik jullie alle adviezen geven die jullie nodig hebben. Ik snap ook niet waarom de meeste rechters zo dreigen met dwangsommen enz. Ik heb net als jullie meteen hulpinstanties ingeschakeld. Thuiszorg, ggz-jeugd,enz. De oudste was zwaar overspannen en had zelfmoordneigingen door de mishandeling (geestelijk en lichamelijk) door haar vader. Eerst moest ik ze meegeven, heb dat dus niet gedaan. Ze stonden te krijsen.

Ik heb meteen contact opgenomen met mijn advocaat. Ze kwam onder Jeugdzorg en ggz-jeugd. Die adviseerden geen omgang, ook voor de jongste niet omdat dat stress gaf voor de oudste. Ondertussen vele rechtzaken gehad, heb steeds volgehouden dat mijn dochters dat niet aankonden en er geestelijk kapot aangingen en dat zij ook recht hebben op een onbezorgde jeugd en er vooral bij zeggen in de rechtzaak: Dat jij volgens de wet verantwoordelijk bent voor hun welzijn en dat jij als ouder ziet dat het niet gezond is voor je kind en alle negatieve gedrag, die het met zich meebrengt opnoemen.

Ik heb dit drie jaar volgehouden, toen wou de rechter ze meegeven voor een omgang met kinderbescherming erbij, heb dit geweigerd en gezegd dat ze eerst maar eens de dossiers van de hulpverleners moeten lezen en met de kinderen praten wat zij van hun vader vonden. Ik kreeg opgelegd dat ze een onderzoek moesten hebben in verband met mishandeling ed. Daar kwam uit: Geen omgang met vader. Dus vond de rechter dat de jongste er wel heen kon, oudste niet!

Heb de jongste niet meegegeven en gezegd dat dit niet ten goede kwam van de oudste dat ik niet van plan was haar weer met zelfmoordneigingen wou meemaken, dat de hulpverlening en ik net blij zijn dat ze weer een beetje zelfvertrouwen heeft. Conclusie: Raad van kinderbescherming gaat weer een onderzoek instellen. Heb er geen een over de vloer gehad, ze belden me op en zeiden dat ze alle dossiers hadden gelezen en eindelijk toch inzagen dat het onmogelijk was tot een omgang te komen.

Bij de rechtbank kreeg ik te horen, dat mijn oudste dochter (inmiddels 11) nu mag beslissen of ze omgang wil of niet. Ik heb alleen een informatieplicht opgelegd gekregen dat ik hem twee keer per jaar schrijf over hun schoolresultaten enz moet berichten. Hij mag geen contact met ons zoeken.

Ik snap dus niet dat jullie een dwangsom,e.d. krijgen. Eén advies: niet meegeven, maar, zoals in mijn geval bijvoorbeeld zeggen: 'Ik heb het geprobeerd. Ik kreeg haar de auto niet in, meteen hulpverlening bellen, zeggen kind is helemaal overstuur omdat ik haar naar vader zou brengen, advocaat bellen, situatie uitleggen dat je haar de auto niet in kreeg enz.

Die stuurt dan een brief naar zijn advocaat en dan in de eerst volgende rechtzaak uitleggen met brief van de hulpverlening dat je onmogelijk je kind zover krijgt. Jullie mogen me altijd mailen of msn aanspreken voor wie duidelijke adviezen tips ofzo willen hebben mijn emailadres is bij deze site bekend. Moeders hou vol wil jullie graag helpen waar ik kan.

:: Indra :: vrijdag 7 maart 2008 :: 20:48

Voor Moeder in nood,

Ik ben superblij voor je dat het bij jou zo gegaan is, maar ik snap echt niet dat je de jeugdzorg en kinderbescherming achter je gekregen hebt. Voor mij zijn zij juist het probleem! Mijn ex kan mensen doen geloven dat citroenen zoet smaken. Dus niemand gelooft mijn dochter en mij dat haar vader agressief tegen haar is. Dat hij maar twee keer met haar gegooid heeft, omdat ik er niet snel genoeg bij was. Dat ik jarenlang getrouwd ben gebleven voor de veiligheid van mijn kind, want dan kwam er geen bezoekersregeling. Niemand gelooft ons.

Volgens iedereen praat ik mijn kind waanideeën aan en ben ik een of ander labiel persoon die zeer zeker niet voor een kind moet zorgen. Door vrijwillig mee te werken met de Jeugdzorg heb ik een OTS kunnen afwentelen. Ik was bang dat ze dan uiteindelijk aan hem toegewezen zou worden. Maar ze verklaren me daar nog steeds voor gek! Dat mijn dochter het waanzinnig goed doet op school, op diverse clubs zit, veel vriendjes en vriendinnetjes heeft en een erg lief en sociaal meisje is maakt niet uit.

Dat ik een eigen bedrijf heb in kinderactiviteiten en daar al jarenlang in werk maakt ook niet uit. Ik ben gek en laat me commanderen door mijn kind, maar beïnvloed haar wel zo dat zij haar vader niet meer wil zien. En de vader heeft toch echt recht op zijn vaderschap, wat een kind er ook van vindt!

Ik ben echt superblij voor je maar ik moet het op een andere manier aanpakken want ik heb de instanties lijnrecht tegenover me staan. Ik ga weer procederen en heb een advocaat uitgekozen waarvan ik weet dat ze alles in het belang van het kind doet. Zij vecht bijvoorbeeld ook aan dat kinderen waarvan de vader de moeder vermoord heeft naar die vader op bezoek moeten! Kun je het je voorstellen? Je ziet je vader je moeder vermoorden en dan moet je gezellig bij hem op bezoek?! Het is toch niet voor te stellen.

Ik heb wel besloten dat mijn dochter niet meer meegaat. Ik laat de advocaat een brief sturen. De veiligheid van mijn dochter gaat voor alles! Anders heeft het ook geen nut gehad dat ik zo lang getrouwd ben geweest voor haar veiligheid.

:: E :: vrijdag 8 augustus 2008 :: 09:01

Hoi, ik ben nieuw op deze site en lees met verbazing de verhalen en het lijkt of dat ik nu eindelijk een site heb gevonden waar ik allang op zoek naar was. Misschien zijn hier wel mensen die mij kunnen adviseren!

In het kort: er was sprake van huiselijk geweld ik, er zijn verschillende dingen gebeurd, waardoor ik het gezag heb. Ik heb 3 kinderen waarvan 1, van betreffende vader en mij.

Ik wil absoluut geen omgang tussen vader en kind én kind wil het zelf ook niet en is bang van hem. Hij heeft verschillende kansen gehad en ze verspeeld.

Nu zegt de rechter dat er onderzoek komt van de raad, ok, vind ik prima. Maar er moet tussentijds ook een omgang plaats vinden in het omgangshuis.

Het hele gezin lijdt onder deze druk, want dan nog heeft hij de macht over ons. Ik wil mijn kinderen hiertegen beschermen en ben nu in hoger beroep.
Wat kan ik meer doen en wat gebeurd er als ik niet mee werk met de omgang?

:: moeder in nood :: dinsdag 12 augustus 2008 :: 21:26

Hoi E.,

Ik heb je bericht gelezen. Mij werd in die tijd ook gezegd dat er tussentijds omgang moest plaatsvinden. Ik had diverse hulpverleningen achter me staan dat dit onmogelijk was en ongeacht dat de rechter zei dat hij ze mocht zien heb ik niet toegegeven. Ik heb na die rechtzaak mijn advocaat een brief naar de zijne laten sturen dat er thuis zoveel stress was, nachtmerries dat ik eerst het onderzoek wou afwachten. Ik heb hier nooit problemen mee gehad, ondanks dat zijn advocaat verzocht de omgang door te laten gaan. Ik heb dit jaren kunnen volhouden zonder dat hij omgang had en heb nu eindelijk sinds we te horen kregen dat de kinderen geen omgang hadden met hem, rust in het gezin. De kinderen zijn nu eindelijk hunzelf, hebben nog wel last van weinig zelfvertrouwen en angsten voor onbekende dingen, maar het gaat elke dag beter. Ik hoop voor jou dat het je lukt je gezin te beschermen, wil je alle advies geven. Ik heb jaren gevochten tegen omgang maar na al die tijd kwam de rechtbank en kinderbescherming achter zijn ware aard.

moeder in nood

:: lady :: woensdag 10 december 2008 :: 10:32

Goedendag, wat fijn om te horen dat een moeder EINDELIJK gehoord wordt...

Ik tob ook zo met mijn dochtertje 5 jaar. De kinderbescherming is langs geweest, alles gaat goed met mijn kindje.

Pffff.Ik weet het af en toe niet meer. Maar ik kan zeggen dat mijn dochtertje terecht geen contact meer wil met haar vader. En ik dat zeker niet toelaat. De details laat ik achterwege.

Ik wil alle moeders sterkte wensen en voor hun doorzettingsvermogen.

:: lizzy :: donderdag 14 januari 2010 :: 20:27

hallo ik heb een dochtertje van net 1 jaar ik ben 2 jaar met haar vader samengeweest en nu is het over.
Hij wil nu om het weekend zijn dochter zien en dreigt met een rechtzaak.
van mij mag hij zijn dochter blijven zien maar alleen in bijzijn van mij, omdat ik vind dat hij niet alleen voor haar kan zorgen als zij bij hem is om verschillende redenen.

Hij heeft vast gezeten voor drugsdealen, hij drinkt vaak en veel en gebruikt ook drugs, gaat met de verkeerde mensen om, heeft bij een psyghiater gelopen en moet medicijnen slikken voor zijn adhd van 200,- voor concentratie en al die dingen meer.

Daarbij zijn zijn ouders ook niet helemaal zuiver bij de eerste ontmoeting vond ik ze al raar en had ik mijn twijfels, later heb ik van horen zeggen dat zijn vader zedendelicten op zijn naam heeft staan een straatverboden. Wel ben ik zo stom geweest om hem het kind te laten erkennen en we hebben allebei ouderlijke macht.
Maar ik was toen jong en we waren 2 maanden bij elkaar, en wist toen dus nog niet wat ik nu allemaal weet. Hoe kan ik er voor zorgen dat hij beslist geen omgangregeling krijgt van de rechter?
ik sta doodsangsten uit als hij het wel zou krijgen.

:: help mij :: dinsdag 27 april 2010 :: 12:01

Ik heb er geen woorden over van wat ik hier allemaal lees! Helaas heb ik ook een vreselijke ex gehad. We hebben 1 jaar in het buitenland gewoond. Mijn ouders waren tegen deze relatie maar ik liet alles voor hem achter.
Ik heb 1,5 jaar geen contact gehad met mijn familie. Tijdens de 1,5 jaar is er zoveel gebeurd. Ik ben vreselijk mishandeld en bedreigd door mijn ex tijdens de zwangerschap.

Toen ik erachter kwam dat ik zwanger was wilde ik het zo graag houden maar ik wist dat het beter was als ik haar liet weghalen. Ook had ik mijn ex verteld dat ik zwanger was en hij vond dat ik moest laten weghalen. Ik ben navraag gaan doen hoeveel ik kwijt zou zijn voor een abortus. Ik wilde het geld gaan pinnen bleek dat meneer mijn bankrekening had geplunderd en dat ik flink rood stond. Toen kwam mijn 1e echo, ze vertelde mij dat het een meisje was.

Het was zo een speciaal moment, helaas moest ik die delen met mijn ex schoonmoeder omdat ik niet alleen naar binnen mocht. Zijn ouders beslisten alles over mij. Ik mocht helemaal niks zeggen wat ik ervan vond want anders vloog ik diezelfde dag weer door de huiskamer. Het enige wat ik wilde was gewoon weg vandaar, vluchten met mijn kind. Maar waar moest ik naar toe? Ik werd continue in de gaten gehouden.

In 2007 ben ik bevallen van een meisje. Ik heb als moeder zijnde de eed afgelegd dat ik haar zal beschermen tot waar ik maar kan. Ik heb diezelfde dag mijn ouders gebeld en verteld dat ik was bevallen. Opa en oma waren in wolken! 3 dagen daarna waren zij mij komen opzoeken. Pas toen begon alle heisa. Mijn schoonfamilie wist dat mijn ouders kwamen. Er werd gewoon in mijn hoofd gestampt dat ik mijn mond moest houden over alles wat er was voorgevallen en dat mijn ex wel zou veranderen nu de kleine er was.

Mijn ouders mochten ook niet op bezoek komen als ik alleen thuis was. Mijn ouder wisten dat er iets niet pluis was en ik kreeg van mijn vader een mobiel om in contact te blijven. Mijn ex wist dat ik een telefoon had gekregen en controleerde dagelijks mijn beltegoed en wie ik allemaal had gebeld. Mijn vader belde mij op wanneer ik kon praten en huilend vertelde ik mijn moeder wat er allemaal gebeurd was en hoe ongelukkig ik was. Maar ik had het allemaal zelf gezocht omdat ik voor hem had gekozen.

Ik maakte met mijn ouders een plan om te vluchten. Ze kenden een vrouw waar ik kon verblijven en mijn vader zou alles financieren vanuit NL om ons terug te krijgen. Mijn schoonouders kwamen erachter kregen ruzie met mijn ouders en ik mocht ze niet meer zien, heb niet eens afscheid kunnen nemen van ze toen ze weer naar NL gingen. Mijn paspoort was inmiddels al ingenomen omdat ze bang waren dat ik zou vluchten met mijn meiske. Mijn enige kans dat ik weg zou kunnen gaan was weg.

Later op de avond werd mijn ex op de hoogte gesteld door zijn ouders wat ik wilde doen, Je kan het al raden, ik vloog weer voor de hoeveelste keer door de huiskamer in bijzijn van zijn ouder sloeg hij mij in elkaar, gooide hij mij op de grond en heeft mij zodanig geschopt dat ik er nog steeds last van heb. Dat er tranen over mijn wangen stroomden kon niemand iets schelen, het enige wat zijn schoonouders te melden hadden is dat ik het allemaal verdiend had.
Ik was genieperig bezig geweest en dit was mijn straf.

Maar god had mijn gebeden gehoord want de volgende dag kwamen zijn ouders en die vertelden dat ik terug naar NL mocht, ZONDER MIJN KIND!!! Geen haar op mijn hoofd die daar aan dacht! Ik weigerde. Niet eens 2 dagen daarna kreeg ik toestemming om haar mee te nemen. Moet je nagaan, IK, moeder van mijn eigen kind, moet toestemming van iemand anders hebben om te vertrekken naar NL. Absurd.
Ik werd gedwongen voor de erkenning want anders gold het aanbod niet meer. Ik had getekend voor de erkenning maar niet voor het gezag. Maar dat hadden zij niet in de gaten. Er werd een paspoort voor haar gemaakt en daarna konden we godzijdank terug. Ik voelde totale rust over mij heen komen. Mijn rust was van korte duur want 3/4 weken daarna was mijn ex in NL en wilde de kleine zien.

Er was weer een hele periode van gehaal en getrek om mijn meisje. Ook had ik haar tegen mijn zin in meegegeven voor 2 uur omdat ze pas 2,5 mnd oud was. Ik kreeg haar pas na 4/5 uur terug. Meneer lapte de regels (alweer) aan zijn laars en bij mij was de maat vol. Ook kwamen zijn ouders langs omdat ze de kleine wilden zien. Na alles wat ze hadden gedaan liet ik ze toe in het leven van mijn meisje. Ik gaf ze 1 vinger maar zij wilden gelijk mijn hele hand. Steeds eisten ze meer van mij dan ik kon geven. Voor mij was het genoeg want niet alleen ik leed eronder maar ook mijn dochter.

Ik weigerde verdere omgang en nam een advocaat in de hand. Ik kreeg zeker wel 1/2 keer per jaar een brief van zijn advocaat dat hij omgang eiste. Ik weigerde nog steeds. De laatste brief kreeg ik in halverwege vorig jaar. Vorig week kreeg ik ineens aangetekende post van de rechtbank. 1 juli zitting. Ik stortte compleet in. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik heb nu al ruim 2 jaar een nieuwe vriend en mijn dochter is pas 3 geworden. Het is zo´n vrolijk en spontaan peutertje die mijn vriend als haar papa ziet. Hoe moet ik haar nu uitleggen dat ze binnenkort misschien met iemand anders mee moet?

Lieve mama´s, wie heeft er ervaring met een zitting zonder publiek, hoe lang gaat dit allemaal duren, ik weiger iedere omgang met mijn ex, ik sta niet toe dat hij haar leven ook verpest want een ideale vader is hij absoluut niet. Hij woont trouwens ook niet hier en komt af en toen 1x in het jaar naar nl. Hij wil dat als hij hier komt mijn dochter klaar staat om een halve dag van 12 tot 18 met hem mee gaat. Ook wil meneer dat er benodigde apparatuur wordt geïnstalleerd bij mij thuis om contact te houden via internet.

Lieve lieve mama´s, Help mij aub!

:: lisa :: dinsdag 12 juni 2012 :: 21:44

wat een positief verhaal! Mijn ex heeft mij tijdens de zwangerschap mishandeld. Hij zat aan de drank en drugs en was psychotisch. Ook heeft hij snachts staan schreeuwen naast de wieg van mijn kind, met deuren gooien. Mij bedreigt te vermoorden etc....de list go's on en on....

Ik ben nu 4 keer voor de rechtbank geweest, 1e keer zei de rechter er komt een onderzoek van de Raad. De Raad zei tijdens de 2e zitting "geen omgang want het gaat niet goed met de moeder".
3e zitting na een jaar ging er een brief naar de rechtbank waarin stond dat ik geen omgang wenste en mijn behandeling voor PTSS was mislukt.
Recentelijk was de hoger beroep zaak die mijn ex had aangespannen. Ik was volgens hem een leugenaar en volgens zijn advocaat labiel. Ik moest naar een OTS krijgen.

Ik geloof dat mijn wereld instortte! Hoe kan iemand die verleden heeft met zware psychoses en drugsmisbruik dit tegen de rechter zeggen, hij is degene die onder OTS moet komen!

De raad die eerst aan mijn kant stond was nu 180 graden gedraaid en had het erover dat een kind een vader en moeder moest kennen, misschien moet er maar een nieuw onderzoek komen, zeiden ze.

Uitspraak is over 5 weken, ik ben doods en doosdbang...
Ik heb opvoedondersteuning van GGZ en deze mevrouw zegt OTS is helemaal niet aan de orde en een omgang nu ook niet.

Wat moet ik doen? Ik heb tegen de rechter gezegd dat ik nu niet in staat bent tot een omgangsregeling. Ik heb nog niet alles verwerkt.

Mijn kind heeft ook ptss, en ze moet hievoor nog behandeld worden.

Graag je advies.....wat als ik een OTS krijg en waarom heb jij dit nooit gehad? Wat als ik naar een omgangshuis moet? Moet ik mijn kind dwingen te gaan?

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!