plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: God sta me bij! :: woensdag 1 februari 2012 :: 10:12 permalink


Na een relatie van jarenlang lichamelijk,geestelijk en seksueel geweld is mijn relatie met mijn ex beëindigd.
Tijdens deze relatie heeft mijn ex als dagelijkse kost gedreigd de kinderen bij me weg te laten halen en mee te nemen naar een ander Europees land.

Mijn ex had de kinderen wel erkend,maar het ouderlijke gezag was niet vastgelegd, dus toen we uit elkaar gingen dacht ik dat ik me geen zorgen meer hoefde te maken over deze bedreigingen omdat hij toch het land niet uit kon met de kinderen als hij geen ouderlijk gezag had.

Nu heb ik van zijn advocaat te horen gekregen dat bij de erkenning van de kinderen, de kinderen automatisch ook zijn nationaliteit hebben verkregen en daarmee ook nog eens onder de wetgeving van dat land vallen wat inhoudt dat vader automatisch het ouderlijk gezag heeft!

Ik weet dit nu een paar dagen en ik verteer van binnen van de angst want er is niets wat mijn ex in nederland houdt behalve de kinderen. Hij heeft geen werk, geen geld, geen familie hier en woont op een zolderkamertje.

Mijn maatschappelijk werkster heeft mij nu wel geholpen om alsnog aangifte te doen van huiselijk geweld en er loopt nu een proces bij zedendelicten.
Tevens heb ik een zorgmelding laten doen bij Bureau Jeugdzorg
want ik heb met een videocamera stiekem kunnen vastleggen dat hij mij zegt dood te maken in mijn slaap, dreigt de kinderen bij me weg te laten halen en ze mee te nemen. Ook heb ik zijn agressiviteit in bijzijn van de kinderen kunnen vastleggen.

Dit is bewijsmateriaal en sterk aan te raden voor alle vrouwen en kinderen die mishandeld worden (kan ook filmen met je telefoon of een videocamera of op zn minst audio)

Ik heb op internet kunnen vinden dat wanneer kinderen getuige zijn van partnermishandeling, dit een vorm van kindermishandeling is. Dat wil dus zeggen dat mijn ex niet alleen mij maar ook mijn kinderen heeft mishandeld (dat wist ik natuurlijk al,maar ik wist niet dat dat dus ook voor de wet zo geldt).

Nu hoop ik dat ik hiermee het ouderlijke gezag kan laten ontzeggen om te voorkomen dat hij de kinderen ontvoert. Daarnaast eis ik van bureau jeugdzorg dat zij onderzoek gaan doen of mijn ex uberhaupt wel geschikt is als vader, want ondertussen ben ik gedwongen een omgangsregeling met hem aan te gaan, en ja, het is waar mijn kinderen houden van hun vader en ik vind ook niet dat ik hun hun vader mag ontzeggen maar ik als moeder heb de plicht om aan hun veiligheid te denken en dus te zoeken naar wat het beste is voor mijn kinderen.

Ik hoop dat bureau jeugdzorg kan uitzoeken op welke manier mijn kinderen en gezonde en veilige omgang kunnen hebben met mijn vader.
Waar ik overigens ook tegen op loop,is dat wanneer ik praat over alles wat er de afgelopen jaren gebeurt is, ik heel sterk en zelfverzekerd overkom. Maar van binnen ben ik helemaal kapot.

Ik merk dat mensen mij daarom minder serieus nemen,omdat ik niet als een gebroken vogeltje voor ze zit. Ze snappen alleen niet dat er zoveel pijn zit,dat ik een keihard harnas heb moeten aantrekken en nu nog even niet weet hoe ik hem weer uit moet trekken.... immers de strijd is nog niet voorbij

Dames, bid voor mij en mijn kinderen. En ik hoop dat ik iemand heb kunnen helpen met mijn verhaal.
reageer


:: hetzelfde :: donderdag 16 februari 2012 :: 21:17

De verhalen van jullie komen mij erg bekend voor. Psychische en lichamelijke mishandelingen van mijn zoon en mij, dreigingen de kids te zullen ontvoeren of zelfs bedreigingen met de dood. Het kan allemaal gewoon in Nederland, zonder dat er ook maar enige consequentie voor vader aan zit. Uiteraard heb ik ook allerlei bewijsmateriaal laten zien/lezen/horen bij de Kinderbescherming, Jeugdzorg en in Rechtszittingen, maar aangezien zij niet aan 'waarheidsvinding' doen en vader alles (natuurlijk) ontkent blijft het een welles-niettes-spel waaronder de kinderen en jijzelf blijven lijden.

Ik had goede hoop dat de Kinderbescherming en Jeugdzorg een gedegen onderzoek zouden doen naar de situatie en naar vaders 'betrokkenheid' en 'bijdrage' in het leven van onze kids, maar die hoop verdween als sneeuw voor de zon.
De vader waarover wij het hebben gebruikt drugs in bijzijn van de kinderen (als mijn zoon het aan de gezinsvoogd vertelt, krijgt hij alleen de mededeling dat dat niet slim is), deze vader heeft al meerdere malen onze kinderen na een omgangsmoment niet teruggebracht (met als gevolg dat ze met een politiebus in een andere stad werden opgehaald), deze vader zorgt er al bijna 3 jaar voor dat mijn zoon geen psychologische hulp krijgt en wil absoluut geen alimentatie betalen.

Ik vraag me af waar Jeugdzorg en de Kinderbescherming mee bezig zijn, als ze van dit soort zaken af weten en toch omgang willen. Ik begrijp heel goed dat ze niet zomaar op iemands verhaal kunnen afgaan, maar als er toch zoveel bewijs is, dan moet het belang van de kinderen toch VOOR een omgangsregeling worden gesteld?

Na jaren vechten voor de veiligheid en het geluk van mijn kinderen, ben ik nog lang niet uitgeprocedeerd. Het kan nog wel jaren duren voordat er eindelijk een keer rust in ons leven komt. Het net rondom vaders bedrog en gedrag begint zich langzaamaan te sluiten, maar mijn vrees voor elke maas in dat net dat hij zal aangrijpen om toch controle over ons leven te kunnen houden, zal blijven.

Ik heb al erg veel Rechtszaken gehad over omgang, OTS, alimentatie, doodsbedreigingen, maritaal beslag (inboedel) en psychologische hulp. Ik voel mij daarom ook erg geroepen om vrouwen in dezelfde situaties 'tips' te geven over hoe je hier het beste mee om kunt gaan. Voor ons is de omgang gelukkig geschorst, maar de vrees voor nieuwe wraakacties blijft altijd.

Op de site : www.stichtingkog.info/pages/posts/bjz-waarheidsvinding-en-rechters104.php kun je misschien ook veel tips krijgen. [Redactionele noot: pas op mul-alarm; zie ook hier]

We wensen jullie veel sterkte in deze oneerlijke strijd, waar je als moeder blijft vechten voor de rechten van je kinderen en jouzelf!

:: God sta me bij! :: maandag 27 februari 2012 :: 11:42

Hoi "hetzelfde":

inderdaad,je verhaal klinkt behoorlijk als hetzelfde verhaal.
Ik snap ook niet waarom er niet eerst gekeken wordt naar de veiligheid van de kinderen in plaats van de kinderen maar gewoon naar de vader te laten gaan. Maar ondertussen "zeggen"ze wel altijd dat het belang van de kinderen voorop staat. Jaja.

Desondanks mag ik niet klagen; mijn voorstel voor de omgangsregeling is door de rechter toegezegd (ook al vroeg ik wel voorafgaand aan deze omgangsregeling een onderzoek te laten komen, tja dat is niet ingewilligd)
Maar de rechter heeft vooralsnog het ouderlijk gezag van vader nog niet toegewezen, en wil in juli horen hoe de omgangsregeling is verlopen Tot nu toe komt vader de kinderen gewoon niet ophalen van school, zoals door de rechter beslist is.

Hier uit begrijp ik toch dat de rechter oor heeft voor de bezorgdheid die ik tijdens de rechtzitting heb uitgesproken.

Mijn verzoek tot alimentatie is door zijn advocaat afgewezen omdat hij zogenaamd geen draagkracht zou hebben, terwijl hij het zelfde inkomen heeft als ik,wat overigens iets beneden sociaal minimum ligt, maar ik dien met het zelfde inkomen mijzelf en 3 kinderen te onderhouden.
Onrecht komt automatisch... maar voor rechtvaardigheid dient er gestreden te worden! Misschien maar beter dat we dit onderkennen en proberen hier niet onder gebukt te gaan. Gewoon, hoofd omhoog en aanvallen dus!


Vandaag zal de politie contact met mij opnemen of ik nog aangifte wil doen en er een zedenzaak van wil maken.

Ik heb al een screening gehad bij de politie,maar daar werd het volgende gezegd:
1. er was genoeg reden om een aangifte te doen
2. het is moeilijk aangifte te doen wanneer er sprake is van sexueel geweld BINNEN de relatie (er kan bijvoorbeeld geen sporenonderzoek gedaan worden etc..)
3. ze vroegen me of er getuigen van waren (oh ja,vast,een heel publiek in mijn slaapkamer zeker..)nee dus en dat maakt de zaak ook meteen een heel stuk moeilijker
4. wanneer mijn zaak dan toch voor zou komen, dan zou dit een openbare zitting worden en heeft iedereen toegang tot deze zitting, zelfs ook de pers. (lekker genant om en publiek zulke intens intieme dingen te moeten vertellen)

Ik weet nu 1 ding: moeders hou je dochters goed in de gaten en leer ze om niet zomaar met jongens mee te gaan,want mocht er iets gebeuren dan is de kans klein dat deze jongens opgepakt zouden kunnen worden. (weer wat geleerd)
Als ze bellen vandaag zal ik zeggen dat ik er van af zie en dat ik er een aangifte voor lichamelijke en geestelijke mishandeling van wil maken.

Maar goed,ik ga weer verder met strijden, en ik heb ondertussen ook op die site gekeken van stichting KOG.
Misschien dat deze uitkomst biedt.

Lieve "hetzelfde",bedankt voor je tips en reactie en ik wens jou ook veel sterkte toe en vooral ook dat jij en je kinderen de tijd en gelegenheid zullen krijgen om jullie wonden te mogen likken.
Jullie hebben recht op een menswaardig bestaan zonder altijd maar te moeten vechten en ik zal voor jullie bidden.

:: Sil :: zaterdag 17 maart 2012 :: 20:16

Ik herken wat je schrijft. Ik wordt merendeel van de tijd ook niet gehoord omdat ik ook met een harnas zit, mensen geloven je daardoor niet. En een jankende man in de rechtbank wordt wel gehoord, want daar zijn emoties en 'kijk wat zielig'.
Ik kan vaak geen emoties meer tonen... thuis wel, maar in bepaalde ruimtes niet, ik voel van binnen dat ik een nummer ben en ben inmiddels zo gewend aan het zware verleden, ik vertel het zo neutraal... Kon ik maar eens huilen...

Heel veel sterkte. Ik bid voor alle moeders en kinderen. Ik bid voor de dag dat de kinderen boven de vaders gezet worden, dat er werkelijk gehandeld wordt in het belang van het kind, ipv het belang van de vader.

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!