plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Lotgenoot :: vrijdag 16 september 2011 :: 23:56 permalink


Ik ga binnen kort een rechtzaak aan met mijn ex, de vader van mijn zoon van acht. Ik heb 8 jaar lang geprobeerd normaal contact te blijven houden in het belang van mijn zoon. De communicatie was zeer slecht, mijn ex kan niet met mij praten; ik heb het tientallen keren wel geprobeerd.

Mijn ex haalde onze zoon op wanneer het hem uit kwam (dit gevoel kreeg ik) wanneer ik hierover een gesprek wou hebben om bijvoorbeeld te vragen of wij duidelijke afspraken konden maken wanneer en hoelaat hij zijn zoon zou willen ophalen en weer terug brengen ging liep dit altijd uit op een ruzie.
Jaar in en jaar uit liet ik hem maar komen en gaan ''mijn zoon verdient zijn vader'' (dacht ik altijd).

Ik heb met hem zelf een zeer moeilijke relatie gehad 3 jaar goed 3 jaar slecht, mijn ex had een verslaving (gokken) en hier nam zijn agressie heel erg toe. Ik heb toen besloten om weg tegaan, omdat ik zo niet meer verder kon leven en het ook niet gezond is voor een kind wanneer ouders steeds ruzie maken en wanneer er fysiek geweld aanwezig is.
Mijn zoon was nog geen jaar oud toen ik bij hem weg ging.

Mijn ex heeft mij in 8 jaar nog nóóit geholpen met mijn zoon, bv Schoolgeld mee betalen - nieuwe kleren/schoenen, in het begin heb ik het heel moeilijk gehad met een kind alleen ik was nog heel jong, maar hulp kon ik van hem niet verwachten ook dit heb ik zo genomen ik heb mijn kunnen redden en het heeft mij nooit om geld gedraaid maar om de omgang tussen vader en zoon.

Toen mijn zoontje 7 was is hij helemaal in paniek thuis gekomen en schreeuwde alles bij elkaar dat hij niet besneden wilde worden! Hierop heb ik geprobeerd een gesprek te voeren met mijn ex, waar dus niet een gesprek mee te beginnen viel.
Ik wilde absoluut niet dat mijn zoon ritueel besneden zou worden en al helemaal niet omdat er met mij niet was overlegd ''ooit''.

Dit kwam uit het niets, terwijl ik hem toen heel duidelijk heb gezegd dat wanneer hij zijn zoon besneden wou hebben dit in goed overleg moest gaan en dat wij hem samen zouden voor bereiden en dat dit onder narcose moest en niet ritueel.

Na deze confrontatie is het heel grimmig geworden tussen vader en mij. Ik werd bang, bang dat hij dit toch zou doen, omdat mijn zoontje hiermee steeds thuis kwam hij werd zo onzeker en bang dat het niet goed meer op schoon ging.
Mijn zoon vertelde mij dat zijn vader wel eens ruzie maakte met zijn vrouw (hij is hertrouwd) en dat zij dan klappen kreeg van hem, mijn zoontje nam dan zijn zusje mee en deed boven de muziek dan hard aan zodat zijn zusje niet zou huilen door dat zij haar moeder zo hoorde gillen.

Dit zat mij niet lekker en mijn zoon hoeft die verantwoording niet te nemen voor zijn zusje daar is hij veelste klein voor en daar kan hij ook niets mee.

Laatst was hij te laat en toen zijn we iets anders gaan doen. Hij belde me op en schold en schreeuwde zo hard dat ik er geen woord tussen kreeg en ik heb opgehangen.
10 min erna belde hij weer met de mededeling dat hij mij haatte en zijn zoon nu kwam ophalen, waarop ik zei nee wij gaan eerst afspraken maken. Hij begon mij te dreigen en zou nou komen en dan zouden we wel zien of hij zijn zoon zou meekrijgen ''ik pak hem jou af'' waren zijn woorden.

Ik heb meteen de politie gebeld en verteld dat hij onderweg was en dit kon gaan escaleren.
Ik zou bellen wanneer het uit de hand zou gaan lopen.

Eenmaal bij huis kreeg ik wel 100 verwijten ik heb hem verzocht om even weg te gaan hij nu te boos was en mijn zoon bang werd van hem, maar ook dit hielp niet uit. Ik bleef bij mijn standpunt eerst afspraken niet meer alleen op jou manier we moeten samen werken dit kan niet meer.

Dit wou vader niet en omdat ik bij mijn standpunt bleef werd hij heel boos verbaal en fysiek. Dit was het punt voor 112. Mijn ex zweerde op de Koran en zweerde op zijn kinderen dat hij mijn zoon zou meenemen en ik hem nooit meer zou krijgen te zien hij zweerde dat ik beter dood kon zijn zodat hij dan zijn zoon kreeg en niet meer bij mij zou zijn, hij kraamde van alles uit.

Ik neem bedreiging van ontvoering heel serieus, en ben hier ook mee naar politie geweest. Instanties zoals -Nationale kinderontvoering van nederland Zijn niet goed wijs, want die geven als advies dat het niet goed is om het kind bij vader weg te houden.

Stichting huiselijk geweld is hierin wel weer heel erg direct ''er is een serieuze bedreiging dus niet meegeven''
Politie en SHG hebben geconstateerd na bezoek aan huis bij vader:
vader blijft bij zijn standpunten komt zeer agresief over en toen geen enkele samenwerking. Hij is een moslim en zijn zoon moet worden besneden en ziet dit niet als een kind uit een gemengd gezin waar in overlegd moet worden.

Wij moeten nu de rechtbank in wanneer en hoe is nog niet duidelijk.
Maar 1 ding weet ik wel DAMES blijf sterk en blijf geloven in jezelf!!!
Het is belachelijk hoe veel fouten jeugdzorg en de raad van kinderbescherming in hun adviezen maken. Dat geldt ook voor stichtingen zoals nationaal kinder ontvoering!

Luister naar jezelf en niet teveel naar andere debielen. Wat je voelt als moeder voel je! Samen sta je sterk!
Ik ben bang voor mijn kind hij is de dupe hij heeft hier niet om gevraagd.
Ik luister naar niemand geen jeugdzorg helemaal niets zolang ik kan houd ik die mensen buiten mijn deur geef je ze 1 opening zijn ze binnen en zolang dit niet gebeurd kunnen zij niets

Wij moeten elkaar helpen en ben het er helemaal mee eens wij samen als lotgenoten staan samen sterker dan alles en iedereen.
Ik wil er zijn voor jullie want ook ik vecht voor mijn kind!
reageer


:: jomarsie :: zaterdag 7 april 2012 :: 18:40

Grappig he die geweldige integratie! Fijn dat zowel de politiek als de rechters etc hun ogen blijven sluiten. Het zal allemaal wel meevallen.
Nou het valt niet mee wij zijn in hun ogen ongelovigen, en daar mag je het dan mee doen, hun hebben de plicht volgens de koran en de wetten van mohammed en cultuur te leven en dat staat ver boven deze maatschappij in hun ogen.

Met ongelovigen heb je niet zoveel te maken. Zo jammer dat dit niet word onderkend. En je dan maar afvragen waar de hulpverlening te kort heeft geschoten...

Mijn kind heeft een marokkaanse vader en wil niks meer met marokkanen en de islam te maken hebben. Dit komt puur door de bezoekregeling die die had met zijn vader, het van alles opleggen en het moslim moeten zijn, er niet wezen voor je kind [gewoon aan het werk of andere dingen doen als hij daar was maar wel bezoekregeling eisen bij de rechter.

Jaren geleden al gezegd dat ie moet werken aan een band tussen hen; ik heb ook voorbeelden gegeven over hoe dat mogelijk is....maar ja...werkt ffies en dan weer terug bij af.
Over moeder zeggende dat ze een slechte vrouw is etc etc.
Eigenlijk veel te veel tijd in gestopt en kind veel teveel laten lijden onder deze situatie.

Hij is nu bijna 14 jaar en gaat niet meer bnaar zijn vader, ben nog steeds bezig met rechtzaken. Ben meerdere malen bedreigd zo van: ik heb een grote familie etc. Ach..politie doet en kan niks...
Kinderbescherming ziet wel de ernst maar wil toch dat mijn zoon er op zijn manier samen met vader een eind of nieuw begin maakt.

Mijn zoon durft niet en heeft allang te kennen gegeven dat hij zijn vader liever dood ziet dan kan hij tenminste verder met zijn leven...
Harde woorden maar ik begrijp hem zo goed.
Al 20 jaar word ik gedomineerd door die man en mijn kind heeft daar 12 jaar mee van doen gehad. Ik denk dat een vader best belangrijk is in een kind zijn leven maar deze richt bij mijn zoon erg veel schade aan en dan kan hij straks naar een psychiater.

Ik vind de kinderbescherming, jeugdzorg etc 1 grote bak elende en dit heeft niks te maken met de bescherming van een kind. Ik denk niet dat je iets aan dit verhaal hebt maar zo zie je maar weer dat er velen vrouwen in Nederland zitten die ook erg wanhopig dit allemaal moeten ondergaan [om dan nogmaar niet te spreken over de kinderen].

Ik wens je erg veel s6 en sterkte!

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!