plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Frederika :: dinsdag 2 augustus 2011 :: 18:17 permalink


Ik ben nu bijna 4 jaar geleden verkracht door (in die tijd) mijn vriend. We hadden dezelfde vrienden zo hebben we elkaar ook leren kennen. Ik vond hem in het begin helemaal niks en had met een vriendin een afspraak gemaakt dat als hij een auto had of kon rijden ik best wel een keertje met hem wat wilde gaan drinken.

Na een lange tijd kregen we een relatie maar om elke hoek kwamen er alleen maar problemen. Mijn vriend ging steeds vreemd. Begon met drugs en wat begon bij 1x in de maand, werd 1x in de week en liep uiteindelijk uit op 5x op een dag.
Ook het gedrag van mijn vriend begon steeds meer te veranderen. Van heel lief, naar obsessief jaloers. Hij controleerde mij op alles, echt alles! Had een vriend van mij een bericht gestuurd kreeg ik de volle laag. Hij schold mij vaak uit voor hoer en slet. Stelde eisen dat ik geen contact meer met hun mocht hebben. Gek genoeg luisterde ik in die tijd ook nog naar hem. Zo sloop het er steeds meer in dat ik niemand meer had.

Op dat moment als hij het ergens niet mee eens was wat ik deed dan werd hij agressief en had ik vaak kneuzingen en andere letsels maar elke keer als ik nog niet helemaal bij was en er moest een ambulance bij komen zei hij dat ik een epileptische aanval had gekregen. Waardoor er nooit wat geregistreerd is.

Toen ik wat meer haar op mijn tanden kreeg wist hij dat ook gelijk weer onder de duim te houden. Hij vond mij lelijk, dik, vroeg zich af wat hij in godsnaam bij mij deed ga zo maar door.
Ik kreeg op een avond iets van hem te drinken in een cafe en dronk het op en wat voor mij enkele seconden later leek te zijn begonnen de muren op mij af te komen. De kamer werd waziger en ik raakte in paniek. Ik ben naar boven naar het toilet gerend waar de toilet juffrouw mij nog probeerde tegen te houden. Ik duwde haar opzij en deed mijn vinger achter in mijn keel.
Dit gaf niet het resultaat wat ik hoopte.

Ik kan mij niet herinneren hoe ik de kroeg ben uitgekomen of hoe ik uberhaupt thuis ben gekomen. Het enige wat ik nog weet is dat hij bovenop mij lag en zei; dit krijg je nou als je steeds NEE zegt.
Daarna ben ik weer weg gevallen.
Volgende dag kon ik het zelf niet geloven wat er gebeurd was. Ik vertelde hem wat ik dacht dat er gebeurt was en hij vertelde mij dat ik het mij allemaal had ingebeeld. Wel dat ik raar deed die avond maar dat hij mij uiteindelijk op bed had gekregen.

Ik geloofde hem en ik denk ergens in mijn onderbewuste wilde ik het ook niet geloven.
De relatie ging op dezelfde voet door. Vaak met vriendinnen gesprekken gehad maar iedereen zat bijna in hetzelfde schuitje als ik. Dus was het eigenlijk normaal (wat heel raar klinkt). 4 maanden later werd ik ziek en kreeg ik veel aanvallen. Ik ging naar de dokter en ik bleek zwanger te zijn. Ik kon het niet geloven!

Op dat moment woonde mijn vriend bij mij en mijn ouders in. We zatten op mijn kamer. Ik had niemand iets vertelt. Opeens kwam mijn moeder de kamer binnen en feliciteerde mij met de zwangerschap. Mijn vriend zat naast mij en reageerde niet.
Ik was heeeeeeeeeeel boos op mijn moeder maar ik kon haar niet vertellen hoe het was gegaan. Ik schaamde mij en kon het zelf niet bevatten.

De maanden daarop volgend waren een hel. Mijn vriend was heel boos, want omdat hij bij al zijn vrienden aan het klagen was dat wij nooit sex hadden en ik opeens 4 maanden zwanger was. Moest het wel van een ander zijn.
Hij haatte mij, Ik was een hoer, een slet ga zo maar door. Elke dag weer probeerde ik hem ervan te overtuigen dat ik niet was vreemdgegaan maar ik snapte er zelf ook niks van.

Ik ben nooit bij deze jongen weg gegaan. Ik hoopte zelfs dat hij net zoveel van mijn kindje zou houden als ik deed. Daarom heb ik hem het kindje laten erkennen. WAT DE GROOTSTE FOUT VAN MIJN HELE LEVEN IS!

Nadat ik 10 maanden met hem heb samengewoond moest ik wel weg gaan. Hij was zooo agressief maar ook wegens mijn dochter.
Ik heb nooit aangifte gedaan, alleen maar omdat ik zelf zo bang was.

Vanaf die tijd moest ik van onderhuur naar onderhuur. Ik kon nergens voor vast wonen want mijn ex en zijn vrienden bedreigden mij met de dood. Een vriend van mij ex maakte mij steeds duidelijk dat hij bij een schietvereniging zat dus ook wist hoe hij met een wapen moest omgaan en buiten dat had hij er 1 in zijn kluis liggen. Ik werd gestalkt ga zo maar door.

Uiteindelijk ben ik naar hulpverenigingen gegaan maar veel mensen wilden of konden mij niet helpen.
Ik ben daarvoor al naar het blijf van mijn lijf huis gegaan maar daar kan je ook alleen maar praten. Meeste huizen zitten vol en de huizen die wel plek hebben kan je niet met een kind naartoe.

Nu zit ik al 2 jaar in lopende rechtzaken tegen mij ex. Sinds hij een vriendin heeft wilt hij opeens zijn dochter zien.

In het begin had ik nog hoop, maar door dat de wet zo veranderd is in de afgelopen jaren, heb je als moeder geen poot om op te staan, want wat hij bij de vrouw doet/deed hoeft hem nog geen slechte vader te maken.

Ook site's zoals sos vaders heel goed voor de echte vader die onrecht wordt aangedaan maar ook andere mensen halen informatie van die site. Door in een rechtzaal te schreeuwen dat je geen recht heb als man en dat je door je vrouw wordt zwart gemaakt. Ben je als vrouw al klaar.

Ik probeer mijn dochter te beschermen want als we nu naar de omgangsmomenten gaan dan probeert hij haar te manipuleren en nog meer, maar pas als het leed geschied is kan ik een rechtzaak tegen hem beginnen.
Nu nog ook al ben ik met mijn kind bij hem geweest zegt hij steeds dat ik niet kom. We zitten nu bij de zoveelste rechtzaak en de rechter dacht er al over na om een dwangsom op te leggen.

Ik kan niks bewijzen en heb een advocaat die mij ergens in het diepe laat zweven. Goede advocaten kosten veel geld en als 23 jarige heb ik dat geld niet.
Ook wil ik graag een DNA test laten doen maar ook dat kost 1500 euro. Dat wil ik omdat ik tot op de dag van vandaag nog steeds niet weet wat en wie er bij waren.

IK HEB ECHT EEN PROBLEEM, IK WEET OP HET MOMENT NIET WAAR IK GOED AAN DOE OM MIJN KIND TE KUNNEN BESCHERMEN.
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!