plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Sil :: zaterdag 17 maart 2012 :: 19:58 permalink


Lieve mede-mama's. Wat ben ik BLIJ (en verdrietig tegelijk), dat er weer nieuwe verhalen geplaatst zijn op de site. Maanden heb ik gekeken en er zijn amper updates bijgekomen. Nu check ik voor de zoveelste keer en zie ik een rij aan nieuwe berichten.

Ik probeer steun te putten uit 'jullie' allemaal hier. Ik voel zoveel schaamte, zelfs vanuit familie wordt niet begrepen dat je je kind beschermt en dat je een biologische vader niet in beeld wilt als dit schadelijk is voor je kind. Het doet me zoveel pijn.

Ik ben daarom blij dat ik hier soortgenoten vind, "ik ben dus niet gek" zeg ik tegen mezelf. "Er zijn meer vrouwen die weten wat ik meemaak, en begrijpen wat ik bedoel, en die OOK knokken omdat ze hetzelfde meemaken".

Tranen in m'n ogen, omdat ik net weer een nieuwe uitspraak van de rechtbank heb gekregen en weer niet weet waar ik nog een sprankje hoop vandaan moet halen.

Ik duim heel hard dat deze nachtmerrie ooit een keer voorbij is, zodat wij weer normaal kunnen leven.
Ik duim dat alle vrouwen hier gehoord worden, dat er ooit een einde komt aan de macht van 'vaders' die overal mee weg komen.

Een hele dikke knuffel voor alle vrouwen die vechten...
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!