plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Leila :: zondag 8 juli 2012 :: 00:54 permalink


Mijn zoon is bijna 15. Hij wil niet naar zijn vader en heeft hem nu een jaar niet gezien. Voor dat jaar ging hij af en toe, eigenlijk wilde hij niet. Vader is erg bezig met zichzelf en heeft weinig echte aandacht en zorg gehad voor zijn zoon. Het gevolg is dat gaandeweg de band die er had kunnen zijn verloren is gegaan.

Mijn zoon voelde zich in de steek gelaten en de vele teleurstellingen is een proces geweest voor hem, als elke keer een stukje afsterven in de band met zijn vader, totdat er alleen maar een leegte is ontstaan voor hem.

Inmiddels wil vader na een jaar zonder contact de bezoekregeling hervatten. Zoon heeft aangegeven dit niet te willen. Toen kwam er een brief van de advocaat en een oproep van de rechtbank voor een kort geding met de eis de omgangsregeling te hervatten zoals afgesproken in het confernant met dwangsom van 500 euro.

Zoon is ook verhoord, maar klapte dicht door de koele houding van de rechter en de confrontatie met vader op de gang. De uitspraak heb ik nu net binnen: bezoekregeling zoals in het confenant beschreven en dwangsom van 500,00 euro tot een maximum van 10.000.

Wie neemt het kind serieus en geeft hem een stem? Zodra de moeder het kind een stem geeft, is een moeder verdacht. Maar wie moet het dan doen?
Moeders zijn vaak de grootste beschermers van hun kinderen en de grootste verdachten. En deze twee kunnen in het proces niet samengaan dus kiezen de meeste in het conflict met vaders, dat moeders niet de beschermers zijn, maar de verdachten. En hoe harder moeders vechten, hoe verdachter ze worden.
reageer


:: Annoniem :: zondag 19 januari 2014 :: 21:13

PPf ook al zo heftig bah. Wat erg dat er zelfs niet naar een 15 jarige wordt geluisterd te triest voor woorden. Hebben kinderen dan helemaal geen recht meer in dit land doet hun mening er inderdaad er niet toe. Hoe is het daarna gegaan??
Ik zit hier ook in een heftige situatie dat de kinderen niet willen maar moeten ook een dwangsom op mijn hoofd en werk ik niet mee de kinderen kwijt raak.

En dat de kinderen niet willen mijn schuld dit is bla bla. Maar ondertussen wel noodzakelijke zorg voor de kinderen weigeren en dat mag dan weer wel. Wij als moeders en de kinderen hebben geen rechten in dit land. Ik leef in ballingschap in mijn eigen land kan niks mag niks maar als ik geen zorg geef ben ik wel weer strafbaar. Te triest voor woorden dit alles.

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!