plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Bange mama :: zaterdag 23 maart 2013 :: 18:15 permalink


Ik ben vorige maand mama geworden van een zoontje. Dit was een geplande zwangerschap, maar na 8 weken ontdekte ik dat mijn ex bezig was met andere meisjes, en hij zei dan dat ik maar abortus moest doen. Heb ik geweigerd, heb hem nog enkele kansen gegeven om er samen uit te komen, maar toen ik 15 weken was is hij definitief vertrokken.
Heb hem toen 3maanden niet gehoord of gezien. Tot hij ineens, als ik 7maand ver ben, vraagt om bij de bevalling te zijn en zijn zoontje toch te erkennen en dan een weekend om de 2-regeling op te stellen.
Ben ik niet op ingegaan, mijn zoontje is niet erkend, heeft mijn achternaam, en ondertussen zijn we met advocate bezig.

Mijn ex wilt persť op bezoek komen, wilt mijn zoontje wekelijks enkele uren meenemen (ik geef borstvoeding, maar hij zegt dat ik moet afkolven). Vanaf hij 6maanden is, wilt hij hem een heel weekend.
Ik vind dit lachwekkend! Ik wil dat mijn zoontje zijn papa kent, maar ik vind 3 uurtjes om de 2 weken meer dan voldoende, bij mij thuis. Vertrouwde omgeving, alles bij de hand, borstvoeding enzovoort. Hij is hier niet mee akkoord en wilt, als ik nog steeds weiger te erkennen, een rechtzaak opstarten en meer omgangsregeling eisen voor een kind dat hij zelfs niet wou..
Ik vind het prima alleen met mijn kindje en vind het onbegrijpelijk dat hij nu opeens mijn kind wilt komen afpakken..
reageer


:: Milou :: maandag 7 april 2014 :: 23:22

Dus als vrouw mag je het vuile werk opknappen.
En de man kan komen wanneer hij er zin in heeft.
Ik heb zelf een hele moeilijke zwangerschap en bevalling achter de rug. Het eerste jaar als alleenstaande moeder was niet makkelijk. Het is zo onrechtvaardig om vervolgens door je ex voor de rechter te worden gesleept, waar ze hem "belonen" voor zijn goede gedrag al die jaren. Een brevet van onvermogen lijkt mij eerder op zijn plaats.

Hoezo gelijke rechten? Hoezo respect voor een zwangere vrouw en een bevalling?
Ik zou als ik man was ook mijn snor drukken, lekker makkelijk toch!

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!