plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Bel :: zaterdag 21 december 2013 :: 10:59 permalink


Ongeloof, onbegrip, machteloosheid, woede...Dit is hoe ik mij nu voel. Mijn kinderen zijn dubbel slachtoffer geweest, zijn zelf geslagen door mijn ex en mijn oudste dochter heeft vaak meegemaakt hoe ik in elkaar ben geslagen door mijn ex, haar vader. De kinderen worden gedwongen om te gaan met vader, is zelfs dwangsom aan mij opgelegd toen ik het niet meer over mijn hart kreeg als moeder om mijn kinderen huilend, krijsend en knijpend in mijn arm over te dragen aan vader.

Gevolg: vader spant proces aan en kinderen worden nu gedwongen. Moet de deur maar achter hen dicht slaan, zodat ze zeker niet terug kunnen komen. Advies van de kinderrechter! Mijn kinderen zijn zonder toestemming van mijn ex behandeld bij een psychologe, omdat school aangaf dat er dringend hulp nodig was. Vader verleende geen toestemming, toch gedaan.
Daaruit kwam naar voren dat ze veel meegemaakt hadden en bang waren voor hun vader. Dit onderzoek is ingediend met de overige bewijsstukken (foto's en email met ex mbt de mishandelingen), maar daar is niets mee gedaan.

Mijn oudste dochter van 12 heeft zelf aangifte willen doen bij de politie, maar omdat ze minderjarig was moest ik dat voor haar doen. Er wordt niet gekeken naar de bewijzen die er zijn, dat zou later wel komen...niet dus! Nu wordt mij dat verweten dat ik dat gedaan heb voor haar en dat ik zonder toestemming van vader hulp heb gezocht voor mijn kinderen. Gisteren zitting. De vrouw van de Raad voor kinderbescherming en de vrouw van Jeugdzorg kregen onder ons toezicht 10 minuten voor aanvang van de zitting het rapport onder ogen van de advocaat van mijn ex! Ze kenden mijn kinderen niet en het verhaal niet!!! En dan toch daar keihard gaan zitten zeggen dat het toch echt gaat om een loyaliteitsconflict.

Ik heb me nog beroept om een onafhankelijk onderzoek door een psycholoog in te laten stellen, om dan vast te laten stellen of het dan echt zou gaan om angst of loyaliteit bij mijn kinderen, maar is verworpen. Communicatie met mijn ex verloopt per sms, zodat er geen dreiging en geen mishandeling kan plaatsvinden. Nu wordt dat gezien als slechte vorm van communicatie?! Ik doe er juist alles aan om spanningen voor mijzelf en de kinderen te voorkomen. Onlangs moest mijn oudste dochter haar vormsel doen en we liepen in een groepje naar de kerk. Ineens trekt de jongste mij aan mijn jas en begint keihard te huilen en te roepen...kom mama, kom...Ik vroeg haar wat er was en ze wees naar de overkant waar mijn ex liep. Kom mama, anders gaat hij je weer schoppen of pijn doen...Ik heb haar toen apart genomen en gerust proberen te stellen en gezegd dat er niks kon gebeuren want er waren nu mensen bij ons. Toen droogde ze haar tranen en konden we verder lopen...

Men wil niet inzien wat voor impact het heeft als je zelf mishandeld en verkracht ben door je ex (maar probeer dat maar eens te bewijzen) en je vaak tussen hem en je kinderen ben ingesprongen om ze te beschermen. Als je niets hebt waar naar toe te gaan, dan gebeurd het en wordt je in bedwang gehouden. Bang voor als je weg gaat wat er dan gebeurt..Dan is het eindelijk zover en het gaat gewoon door. Er wordt niet gesproken over de mishandelingen of de dooruit voortvloeiende angst..nee hoor, het ligt aan moeder die haar angsten overbrengt op haar kinderen..Makkelijk gezegd als moeder voor PTSS wordt behandeld door toedoen van haar ex en haar eigen vader.

Nee lekker makkelijk..Nu gedwongen worden met hem om 1 tafel te gaan zitten om te leren praten...Hoe gek moet het hier nog worden in Nederland! Vinden ze het gek dat er allerlei rare verhalen op tv komen waarbij die instanties betrokken zijn..ze drijven je echt tot waanzin. Maar het ergste van alles: de kinderen zijn de dupe! Waarom wordt er niet naar hen geluisterd, waarom krijgen zij geen inspraak? Een kind van 8 en 12 weten echt wel wat er speelt en wat zij voelen hoor! Wat is dit voor land?
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!