plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Natasja :: dinsdag 19 februari 2008 :: 09:42 permalink


Lieve moeders,

Blij was ik om eindelijk nog een site te vinden voor moeders en hun verhalen. Tijdens mijn eerdere zoektochten op het internet kwam ik alleen sites tegen van en voor vaders, met alleen maar onbegrip voor moeders. Toen was het besluit snel genomen om zelf een site te maken: www.onterechteomgang.nl is nog een site voor ons. Misschien dat we een poging kunnen gaan doen om gezamelijk een vuist te maken tegen de heersende regel dat alle kinderen, ongeacht wat, omgang met vader moeten hebben.

Dit is mijn verhaal.
Mijn ex heeft altijd de neiging gehad om controle te verwerven over iedereen in zijn omgeving d.m.v. kwetsen op de punten die gevoelig liggen. Niemand bleef gespaard, zijn moeder, zijn zussen, zelfs zijn werknemers niet. In het begin gaat het allemaal heel subtiel en heb je eigenlijk niet door wat voor vies spel er eigenlijk gespeeld wordt. Met vlagen werd het erger, maar er volgde altijd weer een excuus, het was druk, hij had stress.

Toen ik zwanger raakte werd dit gedrag in overdrive gezet. Ik werd op alle punten afgekraakt, al dan niet in het bijzijn van anderen, er was werkelijk niets meer goed aan mij. Doordat het al jaren sluimerde geloofde ik het. Ik werd van een sterke vrouw veranderd in een bange grijze muis. Hoe? Ik zou willen dat ik het uit kon leggen zodat een ander de tekenen sneller zou herkennnen. Het valt niet uit te leggen, in een traag tempo m.b.v. niet ophoudende kwetsende opmerkingen onderga je een persoonsverandering. Het ging zo subtiel dat zelfs mijn moeder, waar ik een hele goede band mee heb, wel wist dat er iets gebeurde dat niet klopte, maar er ook niet de vinger op kon leggen. Later herkende ik mijn situatie pas toen ik verhalen hoorde over vrouwen die psychisch mishandeld werden.

Tijdens mijn zwangerschap werd het dus in overdrive gezet, de beledigingen en dreigementen volgde elkaar in hoog tempo op en als dat niet gebeurde werd ik volledig genegeerd. Wat erger is weet ik niet. Hij begon een affaire met een van zijn werkneemsters, kort nadat hij mij een aanzoek had gedaan. Ons huwelijk werd drie weken voor de plechtigheid afgezegd. Met de meest waardeloze reden allertijden. Ik poetste volgens hem niet goed genoeg en hij had mij vaak genoeg gewaarschuwd.
Zijn gedrag veranderde niet, mijn vermoedens over de affaire werden afgeserveerd met dat ik gek was en dingen zag die er niet waren. Zijn moeder en zusters hadden hetzelfde vermoeden, maar het zou allemaal niet waar zijn.

De dreigementen namen toe, als ik iets zou zeggen over bepaalde zaken zou hij me van de trap gooien. Hij heeft zelfs een keer gedreigd met mijn vader 'om te laten leggen'. Bepaalde vrienden die hij had maakte er de situatie niet veiliger op voor mij. Toen ik een vriendin in vertrouwen vertelde wat er ongeveer speelde, kreeg ik een paar dagen later van haar te horen dat zij ervan wakker had gelegen. Ik wilde haar niet met mijn problemen opzadelen en zei dat het allemaal wel meeviel. Dit had ik achteraf nooooooit moeten doen.

Ons kind werd geboren, hij vertrok de dag dat we uit het ziekenhuis thuis kwamen vijf minuten nadat de kraamhulp was vertrokken (Dit was acht uur s'avonds). Hij moest werken, let wel, hij heeft een eigen bedrijf en deelt zelf zijn uren in. Als hij per dag vijf minuten naar de baby omkeek was het veel, merendeel van die vijf minuten was het ook nog zo dat ik de baby in zijn armen legde.
We zouden een samenlevingscontract tekenen, vier dagen nadat we dit gedaan hadden zei hij dat hij niet meer van mij hield, maar dat hij het nog wel wilde proberen. Achteraf stom, ben ik gebleven. De dreigementen namen toe, zijn woorden "zolang de baby op dit adres woont, kan ik de baby overal mee naar toe nemen" zal ik nooit vergeten.

Ik werd door mijn huisarts aangeraden om hulp te zoeken bij maatschappelijk werk. Toen ik daar het intake gesprek deed, schreef de medewerkster heel veel op. De volgende dag zouden ze teamoverleg hebben, dan zou ik gebeld worden. Ik werd gebeld, meteen na het overleg, of ik de volgende dag al kon komen. Iedereen zag de ernst van de situatie in behalve ik.

Ik moest daar weg, volgens iedereen. De politie werd ingeschakeld en stond stand-by. In een uur tijd heb ik onze spullen gepakt en ben vertrokken. Diezelfde middag zat ik al op de gemeente om ons nieuwe adres te laten registreren, gezien die eerdere opmerking. Na tien dagen elders te zijn gebleven uit angst, zijn we op ons nieuwe adres gaan wonen.

Later is hij begonnen met omgang te eisen. Nooit was het genoeg. We zijn nu in drie jaar al zeven keer voor het gerecht geweest. Hij eist het maximale aan omgang en heeft die ook gekregen van de rechter. Met alles wat ik heb wil ik mijn kind beschermen tegen zijn gedrag(de juiste benaming voor dit gedrag heb ik zelfs nu nog niet kunnen achterhalen), volledig tegengezeten door het juridisch gestel.

Ik wil voorkomen dat mijn kleintje ook het slachtoffer wordt van hem. Het is een prachtig kind met een geweldig karakter. Hoe iemand het in haar belang acht om met zo iemand omgang te moeten hebben is mij een compleet raadsel. Daarom dus de site www.onterechteomgang.nl, misschien dat we zo een poging kunnen doen het tij te keren. dat de kinderen die blootgesteld worden aan dit soort mishandelende personen, ook beschermd kunnen worden. Niet elke vader is goed voor zijn kinderen, geen enkele ouder verdient omgang met een kind als hiermee de gezondheid, zowel psychisch als fysiek, in gevaar komt. Dit is mijn mening.

Ik kijkt uit naar jullie reakties via onze site.
Ik wens een ieder die haar reaktie op deze site heeft achtergelaten veel sterkte en geluk. Voor hen die nog niet gereageerd hebben: stop bang te zijn en maak een vuist, je bent niet alleen. Er is hulp, roep en je krijgt hulp. Tot snel.
reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!