plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Feniks :: dinsdag 27 mei 2014 :: 11:14 permalink


Schrijnende verhalen die ik hier lees, net zo schrijnend als de mijne.
Ik word bedreigd, ben gestalkd, ben zwart gemaakt, ben bedrogen, ben geld afhandig gemaakt. Mijn kind werd blootgesteld aan drugsdealers en gebruikers. Bewijzen en verklaringen voldoende aanwezig, advocaat rkeningen waar je u tegen zegt over alles wat er plaatsvindt. Politie doet niets, AMK kijkt je argwanend aan, advocaat denkt ik krijg mijn centen wel en NIEMAND die wat doet. Dit mag namelijk allemaal.
Een normaal mens waar een kind van wordt mishandeld mag aangifte doen. Ik niet. En waarom? Omdat ik getrouwd ben met de dader. Dit is de omgekeerde wereld. Dader is slachtoffer en slachtoffer is dader. Zo wordt je berecht. We staan allemaal op voor kindermishandeling, WANT HET HOUDT NIET OP.

Elke wantrouwende burger mag bellen om een melding te maken als er een vermoeden van mishandeling is, maar ik niet, want ik ben de moeder. Wat is dit voor debielerie hier?
Laat een ding duidelijk zijn, ik ben niet tegen omgang, maar wel tegen een co-ouderschap als vader niet in staat is om voor een kind te zorgen. Waarom betalen we allemaal voor die zogenaamde hulp in Nederland (BJZ, AMK etc), die zijn er namelijk niet voor vaders en moedere en ook niet voor kinderen, die zijn er om hun eigen verhaaltjes in stand te houden.

Ongetwijfeld dat dit soort mensen nooit met een dergelijke scheiding te maken hebben gehad waarbij je met je rug tegen de muur staat, omdat je ex partner een hetze tegen je begint van haat en verderf en ook al doe jij niet mee in het verhaal, je huid moet wel heel dik zijn. Maar als het je kinderen aangaat, die verwaarloosd worden op alle fronten ook dan moet je je mond in Nederland houden, want hoe meer je voor je kind opkomt, hoe meer je je gedeisd moet houden, jij hebt niets te zeggen, maar een kinderdagverblijf wel of een leraar of je buren of jeugdzorg.

Heb je wel eens op de website van het AMK gekeken, ouders worden automatisch aan de kant geschoven, die zijn namelijk bij voorbaat schuldig. Dit land is te triest voor woorden, om te janken met mensen die werkelijk niet weten waar dit over gaat, te lag gewoonweg. Zodra er ooit een einde aan deze hel gaat komen, zweer ik dat ik weg ben, ik wil mijn kind niet in dit hypocriete land op laten groeien, met deze verschrikkelijke mishandelende wetgeving. We weten toch allemaal dat een man niet zo voor zijn kinderen kan zorgen, net zo min dat ik als bouwvakker kan werken, dan moet je ze dit niet in de strot willen duwen.
Dat is pas kindermishandeling en ik zou willen dat dit meer onder de aandacht gebracht zou worden.

reageer

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!