plaatje

  :: ervaringen

Ook als moeder, of in je omgeving iets meegemaakt, waarbij er sprake is van huiselijk geweld, maar waarbij er toch omgangsregelingen en/of tweehoofdig ouderlijk gezag is opgelegd? Help jezelf en anderen door het hier te melden of op eerdere bijdragen te reageren. Vanwege de overweldigende hoeveelheid berichten, vragen wij je wel met het volgende rekening te houden:

  • geef bij naam een (voor je ex) onherkenbaar pseudoniem op dat nog niet in gebruik is op deze pagina [Control-F!]. Kies a.u.b. niets meer met 'mama' of 'moeder' erin, want daar zijn al veel van en dat schept verwarring.
  • geef bij emailadres een geldig emailadres op dat je ook regelmatig checkt, anders kunnen we geen contact met je opnemen (we garanderen strikte geheimhouding van je gegevens)
  • denk niet: ‘ik heb ongeveer hetzelfde beleefd, dus dat hoef ik niet op te schrijven’. Het is juist van groot belang dat je opschrijft waar je mee te maken hebt, zodat andere vrouwen merken dat ze niet alleen staan en de buitenwereld kan zien dat deze problemen veel meer voorkomen dan men denkt.
  • je hoeft in je bijdrage niet in details [de data van je rechtzaak e.d.] te treden, maar wees wel precies in omschrijving van je problemen: bijvoorbeeld of gaat het om geestelijk of fysiek geweld, tegen jou en/of je kinderen en wat voor soort omgangsregeling je hebt.
  • we beoordelen de inzendingen voordat we plaatsen. Dat gaat soms snel, maar kan soms ook wel een dag of wat duren. Mocht het even duren, dan komt dat eerder doordat we te emotioneel bij de problematiek betrokken zijn, dan dat we niet in je bijdrage geïnteresseerd zouden zijn.
    En mocht je denken: "wat een problemen hier; eigenlijk valt het bij mij nog wel mee", dan kun je wel een bijdrage sturen, maar is de kans klein dat we 'm plaatsen. Voor de statistieken: we plaatsen momenteel ongeveer 1 op de 5 opgestuurde bijdragen.

Stuur een eigen bijdrage in!


:: Boukje :: donderdag 26 juli 2007 :: 18:07 permalink


In 95 is onze zoon geboren, toen begon het mis te gaan met mijn de vader van mijn zoon. Vader was parketeur en werkte dus met lakken, verdunners en verharders en had hiervoor geen goede bescherming, kreeg dus schildersziekte OPS genaamd.

Hij werd agressiever, zag dingen die niet bestaan enz. Na de geboorte van onze zoon kreeg mijn ex via zijn werk contacten met "helderzienden" en "reikimasters". Zij hebben mijn ex ervan overtuigd dat ik een postnatale depressie zou hebben. Ik ben tijdens de bevalling verkeerd gespoten en kreeg daardoor posttraumatische distrofie en was daar flink boos over.

Die zogenaamde "helderziende" kwam elke keer bij ons thuis. Dan moet ik er wel bij vertellen dat ik door mijn ex al zo onderuit gehaald (geestelijk mishandeling)was dat ik er niets van durfde te zeggen. In de winter van 95 ben ik naar onze huisarts gegaan omdat de vader van mijn zoon wel heel erg aan het veranderen was.

Huisarts zei me dat hij zich ook zorgen maakte over hem, maar hem niet kon behandelen of doorsturen als hij zelf niet bij hem kwam. In augustus '95 barste de bom. Mijn ex zag "kwade geesten" op de trap en volgens hem was onze kater (23 geworden in mensenjaren en had een tongtumor dus moest worden ingeslapen) door mij ziek geworden, omdat ik bezeten zou zijn van kwade geesten die bezit hadden genomen omdat ik er zo open stond voor tijdens de bevalling. (Dit heeft die "helderziende" hem wijs gemaakt).

Ik heb onze zoon opgepakt en ben gevlucht naar een vriendin.

Naar een advocaat enz, de scheiding in gang gezet. Er kwam een omgangsregeling van 1 zondag in de 2 weken. Elke keer als onze zoon was teruggebracht, wilde hij niet slapen, gilde alles bijelkaar, was zover over stuur dat hij zijn hele kamertje en mij onderkotste.

Een vriendin van mij die kinderpsychloge is pastte wel eens op hem. Op een avond kwam haar man bij me en zei dat hij wel op mijn zoon zou passen en dat zij met me wilde praten. Ik naar haar toe en ben me rotgeschrokken van wat ze zei. Ze zei: Je zoon heeft de symtonen van sexueel misbruik, maar geloof niet dat hij daadwerkelijk sexueel misbruikt is, maar er is zekers wat traumatisch gebeurd met hem (mijn zoon was toen 2 jaar oud).

Het verhaal van die "helderziende" enz heb ik haar toen verteld. Ze raadde me aan om per direct de omgangsregeling stop te zetten. Dat heb ik gedaan en tevens melding gemaakt bij de RvK. Ik kreeg het huis toegewezen zolang ik nog zelf geen woonruimte had.

Toen ik terug kwam in het huis was er brand gesticht, mijn matras en hoofdkussen waren verbrand door mijn ex. Ik heb hem gebeld daarover en zijn excuus was dat er kwade geesten inzaten en dat die "helderziende" hem had aangeraden die kwade geesten te "verdrijven" door alles te verbranden en dat had hij gedaan.

Tijdens de boedelscheiding heeft hij dit ook zelf zo verteld tijdens een zitting bij de rechtbank te Arnhem. Met mijn zoon ging het steeds slechter, hij sloot zich af en was meer éénkennig dan menig kind op die leeftijd. Ik heb mijn zoon toen laten testen bij de Winde door een kinderpsycholoog die eruit haalde dat hij waarschijnelijk het syndroom van Asperger zou hebben. (autistische stoornis).

Ondertussen had ik zo goed en zo kwaad als het ging geprobeerd mijn ex over te halen zich te laten helpen door een deskundige psycholoog/psychiater voor zijn OPS. NEEE, hij had geen OPS, ik was slecht, bezeten van kwade geesten en mijn zoon had hij wel geholpen samen met die "helderziende" om de kwade geesten uit mijn zoon te krijgen.

Ik was niet meer te helpen, mijn zoon wel door geestenuitdrijven, wat ze dan ook herhaaldelijk gedaan hebben. Nu wist ik wat er was gebeurd en waarom mijn zoon de verschijnselen had van een kind die sexueel misbruikt was.

Bij de rechtbank geweest dus omdat mijn ex een rechtzaak had aangespannen voor een omgangsregeling. Bij de RvK kwamen de bemiddelingsgespreken, waar mijn ex ook vertelde dat hij waanideeën had van wolken die hem aanvielen enz.

Ondertussen was mijn zoon 4 jaar oud. Op advies van RvK kwamen er een verplichte omgangsregeling van 1 uur in de 2 weken bij de AC restaurant. Ik moest wel want elke keer als ik er niet aan mee zou werken zou ik een boete krijgen en na 3x niet gekomen te zijn de gevangenis in.

Die uren waren een ware hel, vooral voor mijn zoon die doodsbang was voor zijn vader. Moest mijn zoon omkopen om hem mee te krijgen. De nachtmerries begonnen weer bij mijn zoon, weer zo overstuur tot overgevens toe, dit een half jaar lang.

Toen kwam de uitspraak van de rechtbank, een omgangsregeling met vader.

OVER MIJN LIJK! Ik werkte er niet aan mee! Er kwam weer een rechtszaak. Heb via de site www.ouderalleen.nl kennis gekregen aan iemand wiens ex internationaal rechter is, hem dit hele verhaal voorgelegd.

Hij zei meteen dat rechtbank Arnhem en RvK de internationale rechten van het kind schonden op 3 punten. Ik heb toen alle politieke partijen gemaild, van de PvdA en Groenlinks kreeg ik hulp. Heb met Femke Halsema van Groenlinks en Usman Santi van de PvdA uren aan de telefoon gezeten, hun alles wat ik had aan bewijzen opgestuurd.

Ze wilde over alles wat de rechtbank en RvK ging doen op de hoogte gehouden worden want er werden inderdaad artikelen van de internationale rechten van het kind geschonden, als ik wilde kon ik Nederland aanklagen bij het internationale gerechtshof.

Toen diende het hoger beroep. De rechter wilde de uitspraak doen toen ik zelf ingreep. Zei tegen de rechter: Eer u uitspraak doet over deze zaak wil ik u erop wijzen dat alles ook naar Den Haag gaat die deze zaak volgen, PvdA en Groenlinks, hier hebt u kopieeën van bewijs uit Den Haag dat ze wat er tot nu toe gedaan is in kopieeën in hun bezit hebben.

Ze weten ook dat u rechter bent in zaken betreffende grondpacht en huizenbezit enz, dus geen familierechter bent en al helemaal geen kinderrechter, dus eigenlijk totaal geen uitspraak mag doen betreffende een omgangsregeling en daarmee schend de rechtbank Arnhem 1 van de punten die in het internationale kinderrechten staan waarvoor Nederland ook getekend heeft. Een rechter heeft zich daaraan al helemaal te houden.

Zowel rechter als die miep van RvK en avocaat van ex en ex werden erg witjes om hun neus! De rechter zei dat ik gelijk had dat hij inderdaad geen uitspraak kon doen in deze en dat het dan een hoger beroepzaak zou worden.

Goh....... toen het hoger beroep diende zaten er 3 kinderrechters! Waren alle stukken gelezen door de rechters en RvK wat voorheen domweg de prullebak waren in beland!

Binnen 10 minuten stond ik buiten met mijn advocate en was de uitspraak: Geen omgangsregeling, Vader mag op geen enkele wijze contact met zoon hebben, als zoon contact wil met vader zal moeder ervoor zorgen dat er goede begeleiding komt.

Het is aan de zoon of hij contact wil met vader ja of nee. (Deze uitspraak is 3 jaar gelden gedaan na 13 rechtszaken en 5,5 jaar lang gevecht voor de veiligheid van mijn zoon).

Allemaal goede afloop? Was het maar waar! Mijn zoon is 11 jaar, wordt in augustus 12 jaar, heeft van het voorjaar bij GGNet onderzoeken gehad betreffende zijn autisme, daarin staat letterlijk dat de traumatische gebeurtenissen met vader een grote stempel hebben gedrukt op het kind. Dat mede hierdoor het syndroom van Asperger is ontstaan.

Dank u RvK en rechtbank Arnhem dat u zo mijn zoon de vernieling in hebt geholpen zodat hij voor de rest van zijn leven hierdoor beschadigd is!
reageer


:: webmoeder :: vrijdag 27 juli 2007 :: 21:44

Beste Boukje,

Het moet moeilijk voor je zijn geweest om dit allemaal weer op te rakelen. Veel dank voor de moeite die je hebt gedaan. Ik weet van de andere vrouwen die gepost hebben, dat ze veel troost putten uit het lezen dat ze niet de enige zijn en dat het niet aan hen ligt. Bovendien is het goed dat de buitenwereld weet dat dit allemaal gebeurt in het 'rechtvaardige' Nederland.

Heel veel sterkte voor jou en je zoon,
Webmoeder, bezorgdemoeders.nl

:: Boukje :: vrijdag 27 juli 2007 :: 21:56

Bedankt voor je mailtje, heb ons verhaal gepost om duidelijk te maken dat het een heel lang gevecht is om de veiligheid van je kind te willen waarborgen.

Zelf heb ik door de jaren heen al heel wat moeders erop attent gemaakt dat vaak, te vaak de internationale rechten van het kind geschonden worden door Raad van Kinderbescherming (RvK) en rechtbanken.

Dat je heel standvastig moet blijven zover het in je vermogen ligt, dat je niet bang moet zijn om zelf het woord te nemen tijdens zittingen bij rechtbanken, je doet het voor je kind(eren) hun/zijn/haar veiligheid zodat ze in een stabiele omgeving op kunnen groeien.(vaak maken namelijk ook advocaten achter je rug gezamenlijk afspraken in welke richting een zitting gestuurd wordt, jij matst me met deze zaak, ik mats je bij die andere).

Vaak weten een hoop moeders niet wat er in de internationale rechten van het kind staan aan wetten waar Nederland voor getekend hebben en zich dus ook aan hebben moeten te houden! Er wordt niet aan de kinderen gedacht, nee een kind is een nummer in dit land geen persoontje die nog een heel leven voor zich heeft met emoties en gevoelens. RvK heeft nooit maar dan ook nooit mijn zoon gezien of gesproken en hadden hun oordeel al klaar voordat ik er überhaupt kwam voor bemiddelingsgesprekken met ex.

De dwaze vaders stonden op de barricades...... tja dan moet je wel even laten zien aan de buitenwereld dat omgangsregelingen er domweg door heen geduwd worden ook al is dit ten koste van het welzijn van het kind, ook al worden ermee de internationale rechten van het kind geschonden. Misschien een idee voor jullie dit ook nog eens aan te halen in de politiek?
Ik weet zo niet meer welke artikelen er geschonden zijn in ons geval, in ieder geval een artikel betreffende geestelijk gehandicapte kinderen gezien mijn zoon een autist is.

Het moet afgelopen zijn dat nog meer kinderen de dupe worden van dat rechters en RvK omgangsregelingen doorduwen als er bewijzen liggen zwart op wit, aangiftes, rapporten enz enz dat het voor het KIND niet een gezonde situatie is om omgang te hebben met de niet-verzorgende ouder. Zeg bewust de niet-verzorgende ouder, want er zijn ook vaders die de verzorgende ouder zijn en dat het niet gezond is voor een kind om met moeder nog omgang mee te hebben.

Wij hebben rust nu voor zo ver ex niet af en toe nog een stuiptrekking heeft. Maar hoeveel kinderen worden er nu nog gedwongen om naar de niet-verzorgende ouder te gaan? Geestelijk en/of lichamelijk nog meer beschadigd worden dan ze al zijn?

:: Anaid. :: maandag 23 juni 2008 :: 16:00

Hallo Boukje,

Wat goed om te lezen dat er geen omgang behoeft. Wat ik mij afvraag is of je nog wel de informatieplicht opgelegd hebt gekregen?

Anaid.

:: Boukje :: vrijdag 4 juli 2008 :: 08:40

Hoi Anaid,

Ja ik had wel een informatieplicht, eens in de 4 maanden, maar mijn ex zei dan nog van ik hoor niets bla bla, zijn frustratie niet de mijne hoor! Nu is mijn zoon bijna 13 jaar oud (wat vliegt de tijd)en wettelijk mag zoon dan zelf meebeslissen of vader nog dingen te horen krijgt over hem, bijvoorbeeld op de school waar hij op zit. Zoon wil dit beslist niet! En aangezien ik éénhoofdig gezag heb kan ik school etc verbieden informatie te vertstreken over mijn zoon. Dit is dus ook vanaf zijn 12de gebeurd.

Ook heeft mijn zoon nu mijn achternaam, was ook een heel gedoe! Af en toe heeft vader nog een stuiptreking onze richting uit (zoals ik het maar noem)spand hij iemand anders voor het karretje om mij te benaderen (omdat hij van de rechtbank geen contact mag opnemen met mij of zoon gaat het via anderen) met opmerkingen dat ik oneerlijk zou zijn omdat hij wel alimentatie moet betalen maar zijn zoon niet mag zien.
Ik reageer dan met: "Hij is geen kermisatractie waar je voor betaald om hem te mogen zien, respect voor zijn zoon zijn gevoelens heeft hij blijkbaar totaal niet, moet hij vooral blijven doen zo dan wil als zoon volwassen is ook geen contact meer met hem opnemen, aan hem de keuze hoor" En dan dimmen ze direct.
Maar gelukkig hebben we het goed en is het over het algemeen heerlijk rustig op eens in het jaar dan een stuiptrekking.

Voor de mensen die ook over naamsverandering na lopen te denken [liever gezegd als de kind(eren) dit echt heel graag willen omdat ze problemen hebben met achternaam van vader te dragen] hier de link van de wetgeving erover. Tis beslist niet simpel om even een naamsverandering te willen ook al heb je éénhoofdig gezag, dan is nog toestemming nodig van vader!
http://www.naamswijziging.nl?gclid=CN_RjdyCjpQCFQ1gQgodeg71WA


Groet Boukje.

:: bange mama :: maandag 7 juli 2008 :: 21:15

Beste Boukje,

Ik heb misschien een zeer brutale vraag, maar ik zit hier ook met een ex die werkelijk waar alles aan zijn laars lapt en tot nu toe iedere hulpverlener heeft bedreigd. Helaas doet niemand hier aangifte van en sta ik er dus eigenlijk alleen voor.
Ik las in jouw verhaal dat je iemand kende die het internationaal recht kent en ik vroeg me af of het voor mij ook mogelijk zou zijn om contact met die persoon op te nemen en hem mijn zaak is voor te leggen?
Op het moment vrees ik voor zowel mijn eigen leven als dat van mijn kind, mijn ex is vreselijk aan het doordraaien en de RvK ziet het wel, maar de rechter niet. Ik heb dringend 'echte' hulp nodig,

Groetjes van een zeer bange mama

:: Boukje :: maandag 7 juli 2008 :: 23:54

Hoi Bange mama,

Ik kan je helaas niet doorcerwijzen naar diegene toe, hij is verhuisd en heb geen contact meer met deze persoon, sorry.
Maar wat je zelf kan doen is de internationale rechten van het kind induiken en kijken wat voor jullie situatie van toepassing kan zijn en dit bij je advocaat voorleggen. Mijn zoon is een autist, wat onder geestelijk gehandycapten valt dus daar gelden weer andere dingen/wetten voor dan "normale" kinderen. De internationale rechten staan beschreven op internet dus voor iedereen na te lezen.

Suc6 met alles, Boukje.

 

Naam:
Geldig emailadres:
Mijn bijdrage:
Schrijf over:captcha!