plaatje

  :: nieuws


Scheiden als markt

12-06-2011 :: Nog niet zo lang geleden is er een nieuw glossy gepresenteerd dat naar de naam "Basta" luistert. We hebben er geen aandacht aan besteed, want het had op het eerste gezicht een nogal hoog "ik-scheid-maar-ik-ben-toch-een-sexy-burgertrut-gehalte". Maar het werd onlangs toch ineens interessant.

Het is een gevleugelde uitdrukking onder rechercheurs. Als je wilt weten wie er bij een misdaad aan de touwtjes trekt: Follow the money. Er is in Nederland een website aan dat thema gewijd en die heet ftm.nl. Ftm staat natuurlijk voor "follow the money" en is eigenlijk een website die kritisch over economische ontwikkelingen en affaires schrijft.

Opmerkelijk was een recent stuk op ftm.nl over het blad Basta en de belangrijkste geldschieter ervan. Dat blijkt Mr. Felix Merks. Merks is directeur van Hoefnagels Family Mediation.
De naam Hoefnagels zal niet bij iedereen een belletje doen rinkelen dus laten we even teruggaan in de geschiedenis.

Peter Hoefnagels was lange tijd als criminoloog verbonden aan de Erasmus Universiteit en deed bovendien nog enige tijd dienst als Eerste Kamerlid bij D'66 toen Van Mierlo daar nog de baas was. Afgezien van zijn dominante aanwezigheid in maakt niet uit welk gezelschap, is hij vooral bekend geworden door zijn bemoeienis met het familierecht. Het idee om het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens in te zetten om de scheidingswetgeving aan te passen, is door hem in Nederland geïntroduceerd. Voorts verrichtte hij onderzoek waaruit volgens hem bleek dat onderzoekers van de Raad zich te veel met moeders 'identificeren' en dat daardoor de andere ouder te vaak uit beeld verdwijnt.

In Nederland was het vroeger, toen alles beter was, zo geregeld dat beide echtelieden na de scheiding moesten instemmen met een omgangsregeling. Moeders die "nee" zeiden, konden ervoor zorgen dat hun ex zijn kinderen nooit meer te zien kreeg. Het beeld van moeders als "recalcitrante exen" is op die regeling gebaseerd.
Nog niet zo lang geleden pleitte onderzoekster Jeppersen-De Boer voor een terugkeer naar die situatie. We hoeven de bezoeksters van deze site niet uit te leggen waarom.

Voor alle anderen: de meest recalcitrante exen hebben op dit moment een piemol en de wetgever achter zich. De situatie is volledig omgekeerd, maar het beeld van de moeder die de kinderen bij de vader weghoudt om hem te pesten leeft nog hardnekkig voort.
Hoefnagels is hier in onbescheiden mate mede debet aan.

Deze criminoloog past naadloos in de categorie beebieboemers waar we al eerder over schreven.
Behalve dat Hoefnagels de vaderlobby de ammunitie verschafte om de wetgeving aan te doen passen en zijn persoonlijke wetenschappelijke, politieke en PR-activiteiten in die richting, heeft hij zich ook op de mediationpraktijk gestort.

Meester Merks is daar de hoeder van en hij heeft inmiddels 10 mediatoren onder zich, zo lezen we bij ftm.nl.

Toen we naar de Eerste Kamer togen toen daar de nieuwe wetgeving werd behandeld, was het voor alle ingewijden op voorhand al duidelijk dat die erdoor zou komen.
Wij, van de bezorgdemoeders.nl, waren niet ingewijd, idealistisch en dus teleurgesteld. Vooral toen SP-senatrice Nanneke Quik-Schuijt met een boekje stond te zwaaien waarin de nieuwe regels van de wet, die op dat moment nog onder behandeling was, voor mediators staan uitgelegd.

Er was duidelijk al iets in gang gezet waar wij geen weet van hadden.

In feite past die nieuwe wetgeving in twee nieuwe maatschappelijke en politieke tendensen: meer overheidsbemoeienis met privézaken [bijvoorbeeld afschaffing van de flitsscheiding en eerder ingrijpen Jeugdzorg] en minder overheidsbemoeienis bij het oplossen van het groeiend aantal conflicten die dat oplevert [bijvoorbeeld in de vorm van mediation].

Terugtreden in overheidsverband is doorgaans een zeer selectief proces.

Met de nieuwe wetgeving is - als we het geld volgen - de bestaande markt voor mediation exponentieel gegroeid. We lezen op ftm.nl dat de mediators bij de Hoefnagels Family Mediators bijklussende "oud-rechters, raadsheren van het het Hof en de Hoge Raad" zijn, die tegen advocatentarieven wel zin hebben in een "leuke afleiding".

Deze ontwikkeling is natuurlijk voorgekookt. De nieuwe wetgeving sluit naar onze smaak iets te goed aan bij de "maatschappelijke tendensen" om deze constatering ongemerkt aan ons voorbij te laten gaan.

Het is ronduit verdacht dat de mediation-branche haar handboeken al klaar had terwijl zelfs Ed Spruijt nog moest beginnen aan zijn standaardwerk.

Als we de uitdrukking "follow the money" volgen, dan lijkt de nieuwe wetgeving nog altijd in het teken te staan van de invloed van een Rotterdamse criminoloog die uiteindelijk op alle vlakken beter uit zijn scheiding lijkt te zijn gekomen.

Hele artikel over het scheidingslijfblad BASTA staat hier.

<< terug naar overzicht