plaatje

  :: nieuws


Breaking news: Tweede Kamer ontdekt probleem in omgangsregeling!

28-06-2011 :: Het gaat om de gevallen waarbij kinderen naar een moedermoordenaar worden gestuurd in TBS-kliniek of gevangenis. Er schijnen nu ineens politici te zijn, die vinden dat dat niet zo'n goed idee is. En dat zou ook nog tamelijk kamerbreed zijn.
We konden het haast niet geloven.

Wel wisten we dat zolang je het op "de kinderrechten" gooit, er in de Tweede Kamer niemand is die er tegen is.
Vandaar ook, dat we nu de wet hebben die stelt dat je als kind naar de moordenaar van je moeder moet. Het is immers in het belang van het kind om omgang met beide ouders te hebben.

We hadden deze site natuurlijk ook bezorgdekinderen.nl moeten noemen, maar daar zijn we een beetje laat mee. Wij hadden dan natuurlijk ook meteen het verwijt gekregen dat we onze bezwaren tegen omgang via de kinderen spelen.
Desondanks lijkt het er op dat wat wij al vier jaar over onze kinderen roeptoeteren, eindelijk wordt opgepikt. Dat zegt nog niks over een snelle verlichting van onze situatie, maar iets is beter dan niets.

Laten we dus voor de verandering eens proberen om hier genuanceerd mee om te gaan. Na jarenlang alle ellende te hebben geïnventariseerd en met grote regelmaat volledig te zijn genegeerd door verschillende varianten van deskundigen, politici en journalisten zijn we wat sceptisch geworden over mogelijke veranderingen in de mindset die aan het huidige familierecht kleeft.

Het vechten tegen de vooroordelen van de recalcitrante moeder die het 'via de kinderen wil spelen', is dermate frustrerend, dat we inmiddels eigenlijk moeilijk anders kunnen dan positieve geluiden meteen met heel veel scepsis tegemoet te treden. Laten we eens proberen om dat niet te doen.

Met mevrouw van Toorenburg van de Christen Democraten hadden we eerder al contact gehad. Op haar tweedekamerpagina op de internet staat als motto "ik vind het belangrijk dat de overheid zich bewust is van de consequenties van beleid voor de werkvloer".
Van Toorenburg komt uit het vrouwengevangeniswezen, zo lezen wij ook daar, dus haar "werkvloer" bestaat waarschijnlijk uit ambtenaren bij allerhande instanties.

Wij vonden dat motto hier bij de bezorgdemoeders.nl geen aanbeveling. Wij zochten nou juist eens een politicus die rekening houdt met de consequenties van beleid bij de mensen die er het slachtoffer van zijn.

Het lijkt er nu toch op dat het één het ander niet hoeft uit te sluiten. We constateerden al eerder dat de hulpverlener uit de keten het ook moeilijk heeft met ons. Ze weten er niet goed wat ze met ons moeten, want het ontbeert ze aan kennis om signalen van misbruik op te pikken, ze moeten altijd aansturen op omgang en ze hebben niet de capaciteit om een dergelijk proces te begeleiden als het wat ingewikkeld wordt, allemaal.

Dit is een gecombineerde parafrasering van wat er in het "Handboek Scheiden en de Kinderen" van Ed Spruijt staat en de eerste resultaten van de Commissie Samson, die onderzoek doet naar misbruik in pleeggezinnen en bij Jeugdzorg.

We doen er hier wat schamper over, omdat we er - net als de werkvloer - aan gewend zijn, en we anders ook niet weten hoe we er mee moeten omgaan, maar het is, als je er wel over na durft te denken, een schande van de eerste orde.

Op 22 juni 2011 heeft Van Toorenburg dus een hoorzitting/rondetafelgesprek "over de positie van kinderen als nabestaanden van geweldsslachtoffers" georganiseerd in de Tweede Kamer. Zo'n hoorzitting is een ouderwets parlementair instrument dat aan een heuse comeback bezig lijkt. Je kunt er bij uitstek misstanden mee aan de kaak stellen.
We wisten wel dat-ie er aan zat te komen, maar niet wanneer. Vreemd genoeg is de uitnodiging tot het bijwonen ervan toch aan ons voorbijgegaan. We behoren ook niet tot de werkvloer, natuurlijk.

We mailden Van Toorenburg al dat we haar niet beoordelen op haar woorden, en zo'n hoorzitting rekenen we ook niet tot de daden, maar je moet natuurlijk ergens beginnen.
Een goed begin is duidelijk maken dat er een probleem is. Wij proberen dat al een jaar of vier op deze website en het is heuglijk dat de meer extreme vormen van omgangsplicht het nu dan toch tot in de Tweede Kamer hebben geschopt.
We hebben nog geen verslag van die hoorzitting kunnen vinden, dus wat er precies is gezegd weten we nog niet.

Als het goed is, moet er nu een debat ontstaan over welke omgangsregelingen wel, en welke niet in het belang van kinderen zijn. We zijn hier niet gerust op. Omgangsregelingen in gevang of TBS-kliniek zijn natuurlijk uit den boze, maar waar komt straks de grens te liggen?
Het ging in dit geval wel over 'nabestaanden'. Kindjes met een TBS-pappa zijn niet de enigen die hoofdpijn krijgen van een omgangsregeling.

Op dit moment hebben we ook geen idee welk onderdeel van de werkvloer de belangen van de bredere bezorgde moeders daar zit te verdedigen. Als hier ooit een acceptabele wet uitkomt die specificeert welke pappa's wel, en welke pappa's geen recht op omgang hebben, dan zijn wij zeer benieuwd naar wie dat op de achtergrond voor elkaar heeft gebokst.

In afwachting van meer informatie - en vooral van meer daden! - kunnen we wel vast kijken naar Van Toorenburg bij haar optreden in Uitgesproken WNL. Ons advies is ook hier: oordeel zelf!

De uitzending staat hier.

<< terug naar overzicht